II SAB/Sz 68/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Sędzia NSA Danuta Strzelecka-Kuligowska po rozpoznaniu w dniu 20 stycznia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym skargi P. J. na bezczynność Prokuratora Rejonowego w Ś. w przedmiocie udzielenia informacji publicznej p o s t a n a w i a: odrzucić skargę W dniu 22 października 2008 r. P J wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na bezczynność Prokuratora Rejonowego w przedmiocie rozpoznania wniosku skarżącego z dnia 6 czerwca 2008 r. zatytułowanego "wniosek o udzielenie informacji publicznej" w sprawie jego wniosku złożonego w Prokuraturze Rejonowej w dniu 13 sierpnia 2002 r. W odpowiedzi na skargę organ wyjaśnił, że pismem z dnia 10 czerwca 2008 r. poinformował wnioskodawcę, że informacje na temat stanu jego wniosku z dnia 13 sierpnia 2002 r. nie mogą być udzielone z uwagi na przekazanie akt sprawy, po upływie okresu ich przechowywania, do zniszczenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : W niniejszej sprawie P J zarzuca organowi bezczynność w rozpatrzeniu jego wniosku z dnia 6 czerwca 2008 r. określonego przez skarżącego jako wniosek o udzielenie informacji publicznej na temat czynności podjętych w sprawie jego poprzedniego wniosku z dnia 13 sierpnia 2002 r. Jak wynika z akt sprawy organ udzielił odpowiedzi na powyższe pytanie informując skarżącego, że akta tej sprawy, zarejestrowanej w repertorium Ko, zostały przekazane - po upływie okresu ich przechowywania - do zniszczenia, dlatego też podanie wykazu czynności podjętych w sprawie wniosku z dnia 13 sierpnia 2002 r. - nie jest możliwe. Wniosek skarżącego skierowany do organu w dniu 6 czerwca 2008 r. o udzielenie informacji publicznej zawiera pytanie zgłoszone w indywidualnej sprawie o stan tej sprawy, wszczętej wcześniejszym wnioskiem tj. z 2002 r. Jak wynika z akt skarżący domaga się wyjaśnień odnośnie podjętych czynności w jego sprawie i sposobu załatwienia tej sprawy, jak również wyraża niezadowolenie w kwestii działalności organu i postępowania pracowników tego organu w jego sprawie. Stwierdzić należy, że przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej nie przewidują trybu kontrolnego w zakresie prowadzonych spraw. W tej sytuacji nie ma podstaw prawnych do uruchomienia dalszego trybu kontrolnego, instancyjnego, również sądowoadministracyjnego. Należy wskazać, że w myśl art. 1 ust. 1 i art. 6 ustawy z 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.) informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych, a w szczególności o sprawach wymienionych w art. 6. Zgodnie z art. 61 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej prawo do informacji jest publicznym prawem obywatela, realizowanym na zasadach skonkretyzowanych w ustawie o dostępie do informacji publicznej. Zgodnie z art. 4 ust. 3 ustawy o dostępie do informacji publicznej, podmioty o których mowa w art. 4 ust. 1 i 2, obowiązane są do udostępnienia informacji publicznej będącej w ich posiadaniu. Podmiotami zobowiązanymi do udostępniania informacji publicznych są szeroko pojęte władze publiczne, a także podmioty dysponujące majątkiem publicznym oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne. Bez wątpienia organy prokuratury mieszczą się w zakresie podmiotowym stosowania ustawy o dostępie do informacji publicznej i jako organy władzy publicznej zobowiązane są do udostępniania posiadanych informacji, mających charakter informacji publicznych. Stąd też Prokurator Rejonowy jest organem władzy publicznej, zaś akta prowadzonych przez niego spraw, bez względu na ich rodzaj i charakter, zawierają informację o jego działalności i tym samym mają walor informacji publicznej w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej. W świetle art. 1 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej przepisy tej ustawy nie naruszają przepisów innych ustawy określających odmienne zasady i tryb dostępu do informacji będących informacjami publicznymi, co oznacza, że stosowanie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej jest niedopuszczalne w przypadku, gdy żądane informacje, mające charakter informacji publicznych, dostępne są w innym trybie, w oparciu o przepisy innych ustaw. Taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie, bowiem analiza przedmiotowej skargi oraz wniosku z dnia 6 czerwca 2008 r. prowadzi do stwierdzenia, że wniosek ten dotyczy stanu sprawy i sposobu jej załatwienia, wszczętej wcześniejszym wnioskiem P J, a zatem jego uprawnienie do informacji o stanie sprawy zarejestrowanej w Prokuraturze Rejonowej, jak również prawo do wglądu do akt tej sprawy będzie wynikało z rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 27 sierpnia 2007 r. regulamin wewnętrznego urzędowania powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury (Dz. U. z 2007 r. Nr 169, poz. 1189 ze zm.), wydanego na podstawie art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1985r. o prokuraturze (tj. Dz. U. 2008 r., Nr 7, poz. 39 ze zm.). Zgodnie z § 295 w/w rozporządzenia wpływające do prokuratury skargi i wnioski, o których mowa w art. 227 i 241 Kodeksu postępowania administracyjnego podlegają załatwieniu zgodnie z przepisami działu VIII tego kodeksu oraz rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 8 stycznia 2002 r. w sprawie organizacji przyjmowania i rozpatrywania skarg i wniosków (Dz. U. Nr 5, poz. 46). Skargę na czynności lub zachowanie prokuratora lub innego pracownika prokuratury rozpatruje jego przełożony (§ 296 regulaminu wewnętrznego urzędowania powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury). W odniesieniu do treści skargi, w szczególności odnośnie żądania ukarania pracownika organu za "oczywistą bezczynność", wyjaśnić należy, że w sprawach skarg na działalność Prokuratora Rejonowego, czy też pracowników tego organu właściwy będzie tryb skargowo-wnioskowy z Działu VIII k.p.a. Także prawo do informacji o stanie sprawy dotyczącej skargi na działalność Prokuratora wniesionej w wyżej wskazanym trybie będzie wynikało z przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego. Postępowanie skargowe kończy się czynnością faktyczną, czyli zawiadomieniem strony o sposobie załatwienia skargi lub o odmownym jej załatwieniu . Wyjaśnić należy, że zawiadomienie to nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego, może być natomiast podstawą nowej skargi w trybie skarg i wniosków . W konsekwencji powyższego stwierdzić należy, że skoro wnioskodawca ma zapewniony dostęp do żądanych informacji publicznych w innym trybie to wyłączone jest stosowanie trybu z ustawy o dostępie do informacji publicznej, a zatem przedmiotowa skarga na bezczynność organu w przedmiocie rozpoznania w/w wniosku jest niedopuszczalna. Zgodnie bowiem z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 - 4 a (§ 2). Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (§ 3). Z uwagi na powyższe Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak na wstępie postanowienia.