II SAB/Sz 71/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz, Sędziowie Sędzia WSA Barbara Gebel,, Asesor WSA Arkadiusz Windak (spr.), Protokolant Agata Banc, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 marca 2006 r. sprawy ze skargi D. G. na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie umorzenia nałożonego mandatu odrzuca skargę D.G. pismem z dnia [...] r. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...] skargę na bezczynność Wojewody [...] polegającą na nierozpoznaniu jego wniosku z dnia [...] r. dotyczącego umorzenia kwoty [...] zł. ściągniętej w postępowaniu egzekucyjnym przez Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w [...] tytułem należności związanej w mandatem karnym nałożonym przez funkcjonariusza Policji w dniu [...] r., seria/nr [...]. Odpowiadając na skargę Wojewoda [...] przyznał, że z winy pracownika Urzędu wniosek skarżącego nie został załatwiony w wymaganym terminie. Jednakże po wniesieniu przez D.G. skargi, pismem z dnia [...] r. organ udzielił skarżącemu odpowiedzi w sprawie złożonego wniosku. Ustosunkowując się do odpowiedzi na skargę i stanowiska Wojewody z dnia [...] r. D.G. pismem procesowym z dnia [...] r. podtrzymał skargę. Wojewódzki Sad Administracyjny zważył co następuje. Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków odwoławczych należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek odwoławczy przewidziany w ustawie. W przypadku skarg na bezczynność organów administracji publicznej wyczerpanie środków odwoławczych ma miejsce, kiedy skarżący przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego skieruje zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie przez właściwy organ, bezpośrednio do organu administracji publicznej wyższego stopnia (art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity: Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.). Jeżeli zaś ustawa nie przewiduje środków odwoławczych w sprawie będącej przedmiotem skargi, to zgodnie z art. 52 § 3 w/w ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należy przed wniesieniem jej do Sądu zwrócić się do właściwego organu z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Na podstawie treści skargi oraz przekazanych przez organ akt sprawy Sąd stwierdził, że D.G., przed wniesieniem do Sądu skargi na bezczynność organu, nie wyczerpał przysługującego mu środka prawnego (art. 37 § 1 k.p.a. art. 52 p.p.s.a.). Skargę na bezczynność Wojewody [...] skarżący skierował od razu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...]. Mając powyższe na uwadze należało uznać, że wobec niespełnienia koniecznego warunku poprzedzającego wniesienie skargi określonego w art. 52 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę, jako niedopuszczalną należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 tejże ustawy.