II SAB/Sz 71/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Sędzia WSA Arkadiusz Windak po rozpoznaniu w dniu 27 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. G. na bezczynności Agencji Nieruchomości Rolnych w przedmiocie rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do złożenia oświadczenia woli p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Pismem z dnia [...]r. J.G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na bezczynność Agencji Nieruchomości Rolnych Oddział Terenowy w [...] w przedmiocie rozpoznania jego wniosku z dnia [...] r. o przywrócenie terminu do złożenia oświadczenia o chęci nabycia dzierżawionej działki, położonej w miejscowości [...] o pow. [...] ha, w związku z decyzją Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa z dnia [...] r. o przekazaniu ww. nieruchomości do Agencji Lasów Państwowych. Skarżący podniósł, że do dnia sporządzania skargi Agencja Nieruchomości Rolnych nie rozpoznała powyższego wniosku i nie wskazała terminu w jakim go rozpatrzy, tym samym naruszając art. 35 § 3 K.p.a. Ponadto J.G. podał, że decyzja o przekazaniu nieruchomości dzierżawionej z [...] r. zawiera rażąca naruszenie prawa, gdy nie było w niej między innymi pouczenia o przysługującym mu prawie do złożenia w określonym czasie oświadczenia o woli wykupienia tej nieruchomości. Nadto decyzja ta nie zawiera pouczenia, czy i jakim terminie przysługuje stronie prawo do złożenia oświadczenia, co wynika z art. 107 K.p.a. Poprzez przekazanie nieruchomości, działalność gospodarcza prowadzona przez skarżącego została narażona na znaczne straty. Brak możliwości złożenia oświadczenia o chęci wykupienia działki spowodował niemożność dalszego rozwoju prowadzonej działalności agroturystycznej. Odpowiadając na skargę Administrator Jednostki Gospodarczej Zasobu w [...] Oddziału Terenowego w [...] Agencji Nieruchomości Rolnych stwierdził, że przepisy prawa nie przewidują możliwości złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia oświadczenia woli w sprawie zamiaru nabycia dzierżawionej nieruchomości. Zakres stosowania przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, w konsekwencji możliwości złożenia wniosku o przywrócenie terminu, określają art. 1 i 2 K.p.a. Przepisów tych nie stosuje się do Agencji Nieruchomości Rolnych. Również żadne odrębne ustawy nie zawierają odwołania do stosowania przepisów K.p.a. Dlatego instytucja zawarta w art. 58 K.p.a. nie znajduje zastosowania do sytuacji skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. W myśl art. 3 § 3 ww. ustawy, sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. W doktrynie przyjmuje się, że kryterium wyznaczającym zakres sądowej kontroli jest sprawa z zakresu administracji publicznej, która nie ma charakteru cywilnoprawnego, chyba, że przepisy szczególne taką kontrolę sądową przewidują (por. J.P.Tarno "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", wyd. 3, s. 24 i nast.). Dokonując oceny dopuszczalności wniesionej przez J.G. skargi należało w pierwszej kolejności odpowiedzieć na pytanie jaki charakter (administracyjny, czy cywilny) ma sprawa związana z nabyciem przez dotychczasowego dzierżawcę działki będącej w zasobie Agencji Nieruchomości Rolnych. Zarówno przepisy obowiązujące w dniu wydania powoływanej przez skarżącego decyzji z dnia [...] r. jak i w dniu wniesienia skargi, stanowią, że zbycie przez Agencję nieruchomości dotychczasowemu dzierżawcy jest możliwe w drodze zawarcia umowy sprzedaży (art. 29 ustawy z dnia 19 października 1991 r. o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa - Dz. U. z 2007 r., Nr 231, poz. 1700 ze zm.). Zawarcie takiej umowy ma niewątpliwie charakter cywilny i nie następuje w trybie procedury administracyjnej. W związku z tym także wszelkie czynności poprzedzające zawarcie umowy sprzedaży nieruchomości, takie jak złożenie oświadczenia woli o zamiarze nabycia nieruchomości przez dotychczasowego jej dzierżawcę, nie są realizowane według zasad postępowania administracyjnego i nie mogą być podstawą do uznania, że w tym zakresie mają zastosowanie przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.). Skoro sprawa związana ze sprzedażą nieruchomości ma charakter sprawy cywilnej, zaś przepisy określające procedurę sprzedaży nie odsyłają do stosowania przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego to nie mogła mieć w sprawie wykorzystana instytucja przywrócenia terminu o której mowa w art. 58 K.p.a. i nieuzasadnione było również odwołanie się przez skarżącego do postanowień 35 § 1 K.p.a. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie stwierdził, że wniesiona przez J.G. skarga na bezczynność w przedmiocie rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do złożenia oświadczenia woli jest niedopuszczalna, co skutkować musiało jej odrzuceniem na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym.