II SAB/Sz 73/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego wojewódzkiego sądu administracyjnego w Szczecinie z dnia 19 października 2016 r. odmawiającego Z. S. przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie z Jej skargi na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie wybudowania bramy wjazdowej p o s t a n a w i a odrzucić sprzeciw Postanowieniem z dnia [...] r. referendarz sądowy WSA w Szczecinie odmówił Z. S. przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Odpis postanowienia został doręczony skarżącej w dniu 8 listopada 2016 r. z pouczeniem, że na postanowienie służy jej sprzeciw do sądu, który należy wnieść w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia, pod rygorem jego odrzucenia. W dniu 16 listopada 2016 r. (data nadania pisma w placówce pocztowej) skarżąca złożyła sprzeciw do sądu na ww. postanowienie referendarza sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej jako: "P.p.s.a."), sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego wnosi się w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia. W sprawie nie ulega wątpliwości, że postanowienie referendarza sądowego zostało doręczone skarżącej w dniu 8 listopada 2016 r., zatem siedmiodniowy termin na wniesienie sprzeciwu upływał z dniem 15 listopada 2016 r. Tymczasem skarżąca wniosła ww. sprzeciw do sądu dopiero w dniu 16 listopada 2016 r., a więc z jednodniowym uchybieniem terminu do jego wniesienia. Sprzeciw wniesiony po terminie sąd odrzuca na posiedzeniu niejawnym (art. 259 § 2 P.p.s.a.). Konkludując, sąd orzekł jak w postanowieniu na podstawie art. 259 § 2 P.p.s.a.