II SAB/Sz 74/12
PostanowienieWSA w Szczecinie2012-12-07
Skład orzekający: Sędzia WSA Arkadiusz Windak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy bezczynność organu wykonawczego gminy w zakresie złożenia wniosku o ujawnienie w księdze wieczystej prawa gminy do działek gruntu wydzielonych pod drogi publiczne, wynikająca z art. 98 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami, podlega kontroli sądu administracyjnego w trybie skargi na bezczynność lub przewlekłość postępowania?Ratio decidendi
Skarga na bezczynność i przewlekłość postępowania Burmistrza w przedmiocie ujawnienia w księdze wieczystej prawa gminy do działek gruntu wydzielonych pod drogi publiczne podlega odrzuceniu, ponieważ czynność ta, wynikająca z art. 98 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami, nie mieści się w katalogu aktów i czynności podlegających kontroli sądów administracyjnych określonym w art. 3 § 2 P.p.s.a. Żaden przepis szczególny nie przewiduje również możliwości wniesienia skargi do sądu administracyjnego w tej sprawie. Skarga powszechna, o której mowa w Kodeksie postępowania administracyjnego, nie może być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego.Stan faktyczny
R.N. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na bezczynność i przewlekłość postępowania Burmistrza w przedmiocie ujawnienia w księdze wieczystej prawa gminy do działek gruntu wydzielonych pod drogi publiczne. Skarżący podniósł, że Burmistrz nie wykonuje obowiązku wynikającego z art. 98 ust. 1 i 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Sąd uznał, że skarga nie podlega kontroli sądu administracyjnego.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Arkadiusz Windak po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. N. na bezczynność i przewlekłość postępowania Burmistrza w przedmiocie ujawnienia w księdze wieczystej prawa gminy do działek gruntu wydzielonych pod drogi publiczne p o s t a n a w i a: odrzucić skargę
R.N. pismem z dnia [...] r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na bezczynność i przewlekłość Burmistrza w przedmiocie ujawnienia w księdze wieczystej prawa gminy do działek gruntu wydzielonych pod drogi publiczne. W uzasadnieniu skargi podał, że Burmistrz nie wykonuje dyspozycji przepisu art. 98 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami w związku art. 98 ust. 1 tej ustawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga podlega odrzuceniu, albowiem przedmiot zaskarżenia, nie jest objęty zakresem właściwości rzeczowej sądu administracyjnego.
Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 – dalej P.p.s.a.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne;
2)postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
Ponadto, zgodnie z art. 3 § 3 P.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach.
Tak więc zaskarżenie bezczynności organu administracji publicznej jest dopuszczalne tylko w takim zakresie, w jakim dopuszczalne jest z mocy powyższych przepisów zaskarżenie decyzji, postanowień oraz innych aktów i czynności.
W rozpoznawanej sprawie skarga A.Z. dotyczy bezczynności i przewlekłego prowadzenia postępowania przez Burmistrza w związku z odmową złożenia przez ten organ wniosku o nabyciu praw własności działki nr [...]. W myśl art. 98 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, działki gruntu wydzielone pod drogi publiczne: gminne, powiatowe, wojewódzkie, krajowe - z nieruchomości, której podział został dokonany na wniosek właściciela, przechodzą, z mocy prawa, odpowiednio na własność gminy, powiatu, województwa lub Skarbu Państwa z dniem, w którym decyzja zatwierdzająca podział stała się ostateczna albo orzeczenie o podziale prawomocne. Przepis ten stosuje się także do nieruchomości, której podział został dokonany na wniosek użytkownika wieczystego, z tym że prawo użytkowania wieczystego działek gruntu wydzielonych pod drogi publiczne wygasa z dniem, w którym decyzja zatwierdzająca podział stała się ostateczna albo orzeczenie o podziale prawomocne. Przepis stosuje się odpowiednio przy wydzielaniu działek gruntu pod poszerzenie istniejących dróg publicznych. Właściwy organ składa wniosek o ujawnienie w księdze wieczystej praw gminy, powiatu, województwa lub Skarbu Państwa do działek gruntu wydzielonych pod drogi publiczne lub pod poszerzenie istniejących dróg publicznych. Podstawą wpisu tych praw do księgi wieczystej jest ostateczna decyzja zatwierdzająca podział (ust. 2 art. 98).
Będąca przedmiotem skargi bezczynność i przewlekłość postępowania Burmistrza w przedmiocie ujawnienia w księdze wieczystej prawa gminy do działek gruntu wydzielonych pod drogi publiczne związana jest z obowiązkiem organu wynikającym z treści art. 98 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami, który nie mieści się w katalogu aktów i czynności administracyjnych podlegających kontroli sądów administracyjnych, a wymienionych w art. 3 § 2 P.p.s.a. Również żaden przepis szczególny, stosownie do art. 3 § 3 P.p.s.a nie przewiduje możliwości wniesienia skargi do sądu w rozpatrywanej sprawie.
Analizując treść skargi należy zauważyć, że ma ona charakter tzw. skargi powszechnej określonej w art. 227 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), której przedmiotem może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe ograny albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Skargę taką składa się do organów właściwych do ich rozpatrzenia (art. 228 K.p.a.). Skarga powszechna nie może być natomiast przedmiotem skargi do sądu administracyjnego, bowiem w zakresie działania sądów administracyjnych nie mieści się możliwość dokonywania kontroli skarg powszechnych składanych w trybie postępowania skargowego, uregulowanego w Dziale VIII Kodeksu postępowania administracyjnego.
Z tych też względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło