II SAB/Sz 75/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie Przewodniczący sędzia WSA Marzena Iwankiewicz po rozpoznaniu w dniu 15 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. J. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie rozpoznania zażalenia w sprawie odmowy wydania zaświadczenia o żądanej treści postanawia 1. odrzucić skargę 2. zwrócić na rzecz skarżącej kwotę [...] złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. E.J. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego polegającą na nierozpoznaniu jej zażalenia z dnia 19 sierpnia 2013 r. złożonego od postanowienia Wójta Gminy z dnia [...] w sprawie odmowy wydania zaświadczenia o żądanej treści. Zarządzeniem z dnia 8 sierpnia 2014 r. skarżąca została wezwana do wykazania, że przed wniesieniem skargi z dnia 23 czerwca 2014 r. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego wezwała Kolegium do usunięcia naruszenia prawa stosownie do art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267) oraz do wykazania daty nadania tego wezwania w urzędzie pocztowym, bądź złożenia bezpośrednio w siedzibie organu oraz nadesłania odpowiednio dowodu nadania, bądź kopii tego wezwania wraz z potwierdzeniem wpływu do organu – w terminie 7 dni, od dnia otrzymania niniejszego wezwania pod rygorem odrzucenia skargi stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W odpowiedzi na powyższe, skarżąca w piśmie z dnia 25 sierpnia 2014 r., podała, że wezwała Kolegium do usunięcia rażącego naruszenia prawa pismem z dnia 6 marca 2014 r., złożonym na rozprawie do akt sprawy o sygnaturze II SA/Sz 972/13, poprzez wydanie aktu administracyjnego w związku z zażaleniem skarżącej z dnia 19 sierpnia 2014 r. na postanowienie Wójta Gminy z dnia 31 lipca 2014 r. lub jego unieważnienie. Ponadto skarżąca wskazała, że pismem z dnia 23 czerwca 2014 r. wezwała Kolegium do wydania aktu administracyjnego i rozpatrzenia jej zażalenia z dnia 19 sierpnia 2013 r. na postanowienie z dnia 31 lipca 2013 r., które zostało przesłane do Kolegium przy piśmie przewodnim Wójta Gminy zarzucając jednocześnie organowi bezczynność trwającą 307 dni. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę wskazało, że w związku z inną skargą E.J. zarejestrowaną pod sygn. akt II SA/Sz 972/13 Kolegium przesłało do Sądu akta administracyjne, w których znajdowało się postanowienie Wójta Gminy z dnia 31 lipca 2013 r. wraz z zażaleniem E.J. z dnia 19 sierpnia 2013 r. Równocześnie Kolegium oświadczyło, że po zwrocie akt z Sądu rozpatrzy zażalenie skarżącej na ww. postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", skargę (w tym także skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania) można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przepis ten w § 2 stanowi, że przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W przypadku skargi na bezczynność, jej wniesienie dopuszczalne jest wówczas, gdy strona wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego. Zgodnie ze wskazanym przepisem na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Niewyczerpanie środków zaskarżenia sprawia, że wniesienie skargi nie jest dopuszczalne i obliguje sąd administracyjny do jej odrzucenia, co wynika z art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. Mając na uwadze, że w administracyjnym toku postępowania przepisy prawa nie przewidują organu wyższego stopnia nad samorządowym kolegium odwoławczym, skarga na bezczynność tego organu winna zostać poprzedzona wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa, skierowanym do tego organu. Z akt sprawy wynika, że skarżąca przed wniesieniem niniejszej skargi, nie wezwała Samorządowego Kolegium Odwoławczego do usunięcia naruszenia prawa zgodnie z art. 37 § 1 K.p.a. Wbrew oświadczeniu skarżącej, zawartym w jej wyjaśnieniu z dnia 25 sierpnia 2014 r., pismo z dnia 6 marca 2014 r. złożone na rozprawie, stanowiące uzupełnienie jej skargi zarejestrowanej pod sygn. akt II SA/Sz 972/13, zostało skierowane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, nie zaś Kolegium. Ponadto nie zawiera sformułowań wskazanych w piśmie wyjaśniającym z 25 sierpnia 2014 r., zawiera jedynie opinię skarżącej, co do wadliwości postępowania prowadzonego w sprawie II SA/Sz 972/13 z uwagi na wprowadzenie do obiegu prawnego dwóch postanowień Wójta Gminy, w tym z dnia 31 lipca 2013 r., na które E.J. złożyła zażalenie z dnia 19 sierpnia 2013 r. W tej sytuacji, zdaniem Sądu, pismo z dnia 6 marca 2014 r. nie może zostać zakwalifikowane jako wezwanie do usunięcia naruszenia prawa z uwagi na adresata pisma oraz jego treść, w której brak jest zarzutu bezczynności organu. Ponownie podkreślenia wymaga, że przepis art. 52 § 1 dopuszcza możliwość złożenia skargi po wyczerpaniu środków zaskarżenia, zatem przed złożeniem skargi na bezczynność skarżąca zobowiązana była do wezwania Samorządowego Kolegium Odwoławczego do usunięcia naruszenia prawa. W ocenie Sądu, powyższego warunku poprzedzenia skargi wezwaniem, nie spełnia równoczesne złożenie dnia 23 czerwca 2014 r. w sekretariacie siedziby Samorządowego Kolegium Odwoławczego - skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na bezczynność ww. organu oraz pisma z dnia 23 czerwca 2014 r., w którym skarżąca zwróciła się do Prezesa Kolegium o wyjaśnienie przyczyn niewydania aktu w związku z zażaleniem skarżącej z dnia 19 sierpnia 2013 r. W tych okolicznościach należy stwierdzić, że skarga E.J., złożona bez uprzedniego wyczerpania środków zaskarżenia jest niedopuszczalna z innych przyczyn, co w świetle art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., stanowi podstawę do jej odrzucenia. Mając powyższe na względzie, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu. W przedmiocie kosztów orzeczono stosownie do art. 232 § 1 pkt 1 powołanej ustawy.