II SAB/Sz 77/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Arkadiusz Windak po rozpoznaniu w dniu 30 sierpnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Spółki A. na bezczynność Marszałka Województwa w przedmiocie wydania decyzji administracyjnej w sprawie odszkodowania z tytułu zalania upraw p o s t a n a w i a: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na rzecz strony skarżącej kwotę [...] złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi "C" Spółka z o.o. z siedzibą w [...] pismem z dnia [...] wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na bezczynność Marszałka Województwa [...] polegającą na nie wydaniu decyzji administracyjnej w sprawie odszkodowania z tytułu zalania upraw. Jednocześnie skarżąca uiściła kwotę 100 złotych tytułem wpisu sądowego od złożonej skargi. Zarządzeniem z dnia 8 czerwca 2011 r. Sąd wezwał pełnomocnika Spółki do wyjaśnienia, czy przed wniesieniem skargi do Sądu skarżąca złożyła zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie do organu wyższego stopnia, w trybie art. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego – w terminie siedmiodniowym od dnia otrzymania niniejszego wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis powyższego zarządzenia został przesłany na adres kancelarii pełnomocnika skarżącej Spółki i odebrany przez M.M, czyli osobę uprawnioną do odbioru korespondencji w dniu [...] r., jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru (k. [...] akt sądowych). W odpowiedzi na zobowiązanie Sądu pełnomocnik skarżącej złożył w dniu 8 lipca 2011 r. pismo procesowe, w którym cofnął niniejszą skargę w całości oraz wniósł o umorzenie postępowania w niniejszej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej w dalszej części ustawą "p.p.s.a." skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć taką sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 ustawy p.p.s.a.). Zgodnie z treścią art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071), na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Funkcję organu wyższego stopnia w stosunku do Marszałka Województwa [...] pełni Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...]. W niniejszej sprawie wobec ustalenia, że w aktach administracyjnych przekazanych do Sądu brak jest dowodu wyczerpania środków prawnych przed wniesieniem skargi przez skarżącą Spółkę, Sąd wezwał pełnomocnika skarżącej do złożenia wyjaśnień w tym przedmiocie. Powyższe wezwanie zostało odebrane przez osobę uprawnioną do odbioru korespondencji w kancelarii pełnomocnika strony skarżącej w dniu 17 czerwca 2011 r. W tej sytuacji należy stwierdzić, że termin na wykonanie zobowiązania Sądu upłynął dnia 24 czerwca 2011 r., jednakże strona skarżąca nie wykonała zobowiązania Sądu w zakreślonym terminie. Z kolei w dniu 8 lipca 2011 r. pełnomocnik skarżącej wniósł pismo procesowe, w którym cofnął skargę oraz wniósł o umorzenie postępowania. W tym miejscu należy wyjaśnić, że umorzenie postępowania sądowego wobec cofnięcia skargi stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a. jest możliwe wówczas, gdy skarga została wniesiona skutecznie, czyli gdy zostały spełnione wszystkie przesłanki dopuszczalności zaskarżenia, a jedną z nich jest wyczerpanie środków zaskarżenia przed wniesieniem skargi. Tymczasem w przedmiotowej sprawie strona skarżąca nie wyjaśniła, czy spełniła powyższy warunek dopuszczalności skargi. W tej sytuacji obowiązkiem Sądu jest odrzucenie skargi, a nie umorzenie postępowania sądowego. Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 6 ustawy p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn, niż te wymienione w pkt od 1-5 powołanego artykułu, wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Sąd odrzuca skargę postanowieniem, odrzucenie może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 ustawy p.p.s.a.). Zarówno w orzecznictwie sądów administracyjnych, jak i w judykaturze wyrażono pogląd zgodnie z którym jedną z "innych" przyczyn niedopuszczalności skargi, o których mowa w powołanym przepisie jest niewyczerpanie środków zaskarżenia /por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 grudnia 2008 r., sygn. akt I FSK 1993/08, publikowane na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl/. W tej sytuacji należało orzec o odrzuceniu skargi, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz art. 58 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi. W przedmiocie kosztów orzeczono stosownie do art. 232 § 1 pkt 1 powołanej ustawy.