II SAB/Sz 8/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk -Meder po rozpoznaniu w dniu 22 kwietnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa A. na bezczynność Dyrektora Izby Celnej w S. w przedmiocie niezałatwienia sprawy w terminie p o s t a n a w i a: 1.odrzucić skargę 2. zwrócić stronie skarżącej Przedsiębiorstwu A. wpis od skargi w wysokości 100 zł ( słownie sto złotych) Pismem z dnia [...] r. Przedsiębiorstwo A., złożyło do Dyrektora Izby Skarbowej w S. wniosek o zmianę decyzji ostatecznej tego organu z dnia [...] r. w zakresie lokalizacji punktu gier na automatach o niskich wygranych. Postanowieniem z dnia [...] r. Dyrektor Izby Skarbowej w S. przedłużył termin załatwienia sprawy do dnia [...] r. z uwagi na jej złożoność. Po wejściu w życie ( w dniu 31 października 2009 r.) ustawy o Służbie Celnej z dnia 27 sierpnia 2009 r., na mocy której organy celne przejęły zadania z zakresu wydawania zezwoleń na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych, Dyrektor Izby Skarbowej w S. przekazał według właściwości rozpatrywaną sprawę Dyrektorowi Izby Celnej w S. Postanowieniem z dnia [...] r. Dyrektor Izby Celnej w S. przedłużył termin załatwienia sprawy do dnia [...] r. ze względu na konieczność poddania analizie załączonej do wniosku dokumentacji oraz zweryfikowania wnioskowanej lokalizacji. W dniu 1 stycznia 2010 r. weszła w życie ustawa z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych, która przepisem przejściowym i dostosowującym – art. 135 ust.1 wskazuje, że w sprawie zmian zezwoleń wydanych na prowadzenie działalności na automatach o niskich wygranych, właściwy jest organ władny do udzielenia zezwolenia w dniu poprzedzającym dzień wejścia w życie ustawy o grach hazardowych. Postanowieniem z dnia [...] r. organ celny przedłużył termin załatwienia sprawy do dnia [...] r. mając na względzie konieczność wyjaśnienia kwestii udzielonego pełnomocnictwa przez Przedsiębiorstwo A. Panu R. W. W dniu [...] r. wpłynęło do Ministerstwa Finansów zażalenie pełnomocnika Przedsiębiorstwa A., z datą [...]r., na niezałatwienie sprawy w terminie. Pismem z dnia [...] r., które wpłynęło do Dyrektora Izby Celnej w S. w dniu [...] r. Minister Finansów przekazał organowi kopię zażalenia w celu udzielenia informacji oraz przedstawienia stanowiska na temat przedmiotowej sprawy. Decyzją z dnia [...] r. znak [...] Dyrektor Izby Celnej S. odmówił zmiany decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia [...] r. W dniu [...] r. ( data nadania w urzędzie pocztowym) Przedsiębiorstwo A. wniosło za pośrednictwem Dyrektora Izby Celnej w S. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. na bezczynność Dyrektora Izby Celnej w S. W skardze zawarto wniosek o stwierdzenie bezczynności organu oraz zobowiązanie go do wydania decyzji w wyznaczonym terminie. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w S. wniósł o odrzucenie skargi ewentualnie o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) – zwanej dalej P.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie (art. 3 § 1 P.p.s.a). Kontrola ta obejmuje także orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów administracji publicznej na enumeratywnie wymienione w art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a. rozstrzygnięcia i czynności organów administracji publicznej. Zatem kontrolą objęto również kwestie niewydania przez organ decyzji administracyjnej w sprawie, która taką decyzją winna się zakończyć (art. 3 § 2 pkt 8 w zw. z art. 3 § 2 pkt 1 P.p.s.a.). Zgodnie z art. 52 § 1 P.p.s.a. skargę można wnieść dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Stosownie do art. 52 § 2 P.p.s.a., przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy przewidziany w ustawie. Przedmiotem bezczynności organu w rozpatrywanej sprawie jest niewydanie w ustawowym terminie decyzji o zmianie lokalizacji punktu gier na automatach o niskich wygranych. W myśl art. 8 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych, do postępowań w sprawach określonych w ustawie stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa. W związku z powyższym, wniesienie skargi na bezczynność organu w tym przedmiocie jest dopuszczalne po wniesieniu ponaglenia, które spełnia identyczną funkcję jak zażalenie przewidziane w art. 37 Kpa (por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, W-wa 2004, s. 100; wyrok NSA z dnia 12 kwietnia 2001 r., IV SA 1866/00). Pomimo, iż strona skarżąca zatytułowała swój wniosek do Ministra Finansów z dnia [...] r. jako zażalenie, a nie ponaglenie, Sad uznał iż pismo to należy ocenić wedle jego treści a nie tytułu, a wniesienie jego do organu wyższego stopnia zainicjowało administracyjny tryb zaskarżenia bezczynności organu. Jednakże, samo wniesienie do właściwego organu podatkowego ponaglenia w trybie art. 141 § 1 Ordynacji podatkowej nie jest wystarczającą przesłanką dla skutecznego wniesienia do sądu administracyjnego skargi na bezczynność. Wobec treści art. 52 § 1 i 2 P.p.s.a wniesienie skargi na bezczynność organu w postępowaniu podatkowym uzależnione jest bowiem od rozpatrzenia ponaglenia złożonego w trybie art. 141 § 1 Ordynacji. Ponaglenie to powinno być załatwione niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie 30 dni od daty jego wniesienia( vide post. NSA z 14.02.2006 r. I FSK 588/05, lex nr 193106). Skarżące Przedsiębiorstwo A. wniosło zażalenie na bezczynność Dyrektora Izby Celnej w S. pismem z dnia [...] r., które wpłynęło do Ministra Finansów, dnia [...] r. zaś skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. w dniu [...] r., a więc w czasie gdy rozpoczął bieg i nie zakończył się ustawowy 30-dniowy termin przysługujący organowi wyższego stopnia na rozpatrzenie ponaglenia. Mając na uwadze powyższe, Sąd uznał skargę za przedwczesną gdyż została ona wniesiona przed rozpatrzeniem ponaglenia wymaganego przepisem art. 141 § 1 Ordynacji podatkowej. W tej sytuacji, skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. W przedmiocie kosztów orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 powołanej ustawy.