II SAB/Sz 81/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marzena Iwankiewicz po rozpoznaniu w dniu 29 stycznia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. M. reprezentowanej przez przedstawiciela ustawowego L. M. na bezczynność Wojewody w przedmiocie rozpoznania wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 24 września 2024 r. A. M., reprezentowana przez przedstawiciela ustawowego L. M., zaskarżała do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie bezczynność Wojewody Zachodniopomorskiego w przedmiocie rozpoznania wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy. Powyższą skargę podpisał T. O. jako pełnomocnik strony skarżącej. Zarządzeniem z dnia 29 października 2024 r. zobowiązano T. O. do złożenia pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącej przed sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi oraz wykazania, że należy on do kręgu osób wymienionych w art. 35 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. T. O. pomimo skutecznego doręczenia mu powyższego wezwania, nie nadesłał ww. pełnomocnictwa ani nie wykazał, aby należał do kręgu osób, o których mowa w art. 35 § 1 ww. ustawy, w związku z czym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie postanowieniem z dnia 13 grudnia 2024 r. odmówił dopuszczenia go do udziału w postępowaniu sądowym w charakterze pełnomocnika strony skarżącej. W związku z odmową dopuszczenia T. O. do udziału w postępowaniu sądowym w charakterze pełnomocnika strony skarżącej, Sąd pismem z dnia 20 grudnia 2024 r. wezwał skarżącą, reprezentowaną przez przedstawiciela ustawowego, do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez podpisanie skargi lub nadesłanie odpisu podpisanej skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia zobowiązania pod rygorem jej odrzucenia. Jak wynika z akt sprawy, z koperty i ze zwrotnego potwierdzenia odbioru (k. 27 i k. 28 akt sądowych), przesyłka sądowa zawierająca ww. wezwanie, ze względu na niemożność jej doręczenia, została złożona w placówce pocztowej dnia 27 grudnia 2024 r., o czym powiadomiono adresata umieszczając w oddawczej skrzynce pocztowej stosowne zawiadomienie (awizo). Powtórnego awiza dokonano dnia 7 stycznia 2025 r. Ponieważ skarżąca nie odebrała przesyłki, urząd pocztowy w dniu 13 stycznia 2025 r. dokonał jej zwrotu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z adnotacją "zwrot nie podjęto w terminie". Skarżąca, reprezentowana przez przedstawiciela ustawowego, do dnia dzisiejszego nie wykonała ww. wezwania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 - dalej "p.p.s.a."), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, to jest między innymi zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). Brak podpisu pod skargą powoduje, że nie można nadać skardze prawidłowego biegu. W świetle art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiodniowym pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Na gruncie przedmiotowej sprawy skarga A. M., reprezentowanej przez przedstawiciela ustawowego L. M., została podpisana przez T. O., który nie wykazał, aby należał do kręgu osób mogących być pełnomocnikami, dlatego też Sąd wezwał skarżącą, reprezentowaną przez przedstawiciela ustawowego, do podpisania skargi lub nadesłania odpisu podpisanej skargi pouczając, że niewykonanie wezwania w terminie siedmiodniowym spowoduje odrzucenie skargi. Pismo zobowiązujące do uzupełnienia braków formalnych skargi doręczono w trybie określonym w art. 73 p.p.s.a., tj. po prawidłowym dwukrotnym awizowaniu przesyłki. Z treści tego przepisu wynika, że w przypadku nieodebrania przesyłki i jej prawidłowego dwukrotnego awizowania, skutek prawny w postaci fikcji doręczenia powstaje z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu przechowywania przez pocztę przesyłki, liczonego od dnia pierwszego jej awizowania. Skoro pierwsze awizo miało miejsce w dniu 27 grudnia 2024 r., to uznać należy, że skutek doręczenia przesyłki nastąpił w dniu 10 stycznia 2025 r. Siedmiodniowy termin do zrealizowania zobowiązania upłynął zatem z dniem 17 stycznia 2024 r. (który to dzień nie był sobotą ani dniem wolnym od pracy), jednakże w zakreślonym terminie nie usunięto braku formalnego skargi. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. odrzucił skargę.