II SAB/Sz 83/08

PostanowienieWSA w Szczecinie2009-01-15

Skład orzekający: Iwona Tomaszewska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy stronie przysługuje prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, jeżeli jej skarga na bezczynność organu jest niedopuszczalna z powodu oczywistej bezzasadności?
Ratio decidendi
Prawo pomocy nie przysługuje stronie w przypadku oczywistej bezzasadności skargi. Skarga na bezczynność organu jest niedopuszczalna, gdy organ nie był zobowiązany do wydania decyzji administracyjnej, a jedynie dokonał czynności materialno-technicznej. W takiej sytuacji brak jest podstaw do uznania bezczynności organu.
Stan faktyczny
Skarżący wniósł skargę na bezczynność Prokuratora Rejonowego w Ś. w przedmiocie rozpoznania wniosku o wzruszenie decyzji dotyczącej udzielenia informacji publicznej. Skarżący, wezwany do uiszczenia wpisu sądowego, złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy. Sąd uznał skargę za niedopuszczalną z powodu oczywistej bezzasadności.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono przyznania prawa pomocy.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie Przewodniczący sędzia NSA Iwona Tomaszewska po rozpoznaniu w dniu 15 stycznia 2009 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku P. J. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z Jego skargi na bezczynność Prokuratora Rejonowego w Ś. w przedmiocie rozpoznania wniosku o wzruszenie decyzji dotyczącej udzielenia informacji publicznej p o s t a n a w i a: odmówić przyznania prawa pomocy P. J. wniósł skargę na bezczynność o Prokuratora Rejonowego w Ś. w przedmiocie rozpoznania Jego wniosku o wzruszenie decyzji w sprawie IP 7/06 dotyczącej udzielenia informacji publicznej. Skarżący, wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych, w którym powołał się na swoją trudną sytuację materialną. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) – dalej p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a)pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie skarżący wniósł skargę na bezczynność Prokuratora Rejonowego w Ś. polegającą na nie rozpoznaniu Jego wniosku o "uchylenie i wzruszenie orzeczenia IP 7/06" w której to sprawie orzeczenie nie zapadło, bowiem organ udzielił skarżącemu odpowiedzi w formie czynności materialno-technicznej, że nie posiada informacji publicznej której udostępnienia skarżący żąda. W takiej sytuacji zachodzi oczywisty brak podstaw do uznania, że organ pozostaje w bezczynności, nie był bowiem zobowiązany do wydania decyzji o jakiej mowa w art. 3 § 2 pkt 1 p.p.s.a., nie może więc pozostawać w bezczynności. Nie jest możliwe wydanie decyzji uchylającej nie istniejącą decyzję. Skarga wniesiona przez P. J. jest niedopuszczalna, a niedopuszczalność skargi jest jej oczywistą bezzasadnością w rozumieniu art. 247 p.p.s.a. Stosownie do art. 247 powołanej ustawy, prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności skargi. Z tego względu na podstawie art. 247 w zw. z art. 254 § p.p.s.a. orzeczono jak w postanowieniu.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło