II SAB/Sz 83/13

Dnia 5 września 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie Przewodniczący sędzia WSA Marzena Iwankiewicz po rozpoznaniu w dniu 5 września 2013 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Gminy na bezczynność Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie samowoli budowlanej p o s t a n a w i a I. odrzucić skargę, II. zwrócić stronie skarżącej uiszczony wpis od skargi w kwocie [...] zł W dniu [...] r. Gmina wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego polegającą na nie rozpoznaniu jej wniosku dotyczącego samowoli budowlanej na działce nr [...]. W tym samym dniu strona skarżąca uiściła wpis od skargi w kwocie 100 zł. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej wskazując, że Gmina przed wniesieniem skargi nie skorzystała z przysługującego środka zaskarżenia w postaci zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie do organu wyższego stopnia. Zarządzeniem z dnia 1 sierpnia 2013 r. strona skarżąca została zobowiązana do wykazania w terminie siedmiu dni, że przed wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego złożyła do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie w trybie art. 37 K.p.a., pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na to zarządzenie Gmina oświadczyła, że nie wnosiła zażalenia do organu wyższego stopnia. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje: Stosownie do art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W myśl art. 37 § 1 K.p.a., na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Zgodnie z art. 17 pkt 3 K.p.a. organem wyższego stopnia w stosunku do organów administracji publicznej innych niż określone w pkt 1 i 2 są odpowiednie organy nadrzędne lub właściwi ministrowie, a w razie ich braku organy sprawujące nadzór nad ich działalnością. Organem wyższego stopnia w stosunku do powiatowego inspektora nadzoru budowlanego jest wojewódzki inspektor nadzoru budowlanego (art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane; Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 ze zm.). Zatem przesłanką dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w sprawie uregulowanej przepisami ustawy Prawo budowlane, jest uprzednie złożenie zażalenia na bezczynność tego organu do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Strona skarżąca oświadczyła, że nie składała zażalenia na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Ponieważ strona skarżąca przed wniesieniem skargi na bezczynność nie skorzystała z przysługującego jej w postępowaniu administracyjnym środka zaskarżenia, skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Orzeczenie w przedmiocie zwrotu wpisu wydano na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 tej ustawy.