II SAB/Sz 84/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz po rozpoznaniu w dniu 4 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. L. M. na bezczynność Burmistrza Ł. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: odrzucić skargę. P.M. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na bezczynność Burmistrza [...] w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o udzielenie informacji publicznej, zgodnie z wnioskiem skarżącego z dnia [...]r. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia [...] skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od wniesionej skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis ww. zarządzenia został doręczony skarżącemu w dniu 17 lipca 2015 r. (dowód, k. 13 akt sądowych) W piśmie z dnia [...] skarżący oświadczył, iż cofa skargę wobec uwzględnienia jej przez organ. Do pisma dołączył dowód uiszczenia opłaty sądowej w wysokości 100 zł w sprawie o sygn. akt II SAB/Sz 85/15. Z informacji udzielonej przez Oddział Finansowo – Budżetowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wynika, że w dokumentach księgowych opłat sądowych nie stwierdzono wpłaty wpisu sądowego do przedmiotowej sprawy II SAB/Sz 84/15 (vide: notatka urzędowa z dnia [...], k. 17 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 220 § 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata w tym opłata, o której mowa w art. 235a. Opłatą sądową jest wpis sądowy od skargi. Stosownie zaś do treści przepisu z art. 220 § 3 powołanej wyżej ustawy sąd odrzuca skargę, od której, pomimo wezwania, nie został uiszczony wpis. Wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego zostało doręczone skarżącemu w dniu 17 lipca 2015 r, zatem siedmiodniowy termin do zrealizowania tego wezwania upłynął dnia 24 lipca 2015 r. (piątek), który to dzień nie był sobotą ani dniem wolnym od pracy. Skarżący, pomimo skutecznego doręczenia mu wezwania do uiszczenia wpisu od wniesionej skargi, wpisu nie uiścił. Odnosząc się do okoliczności cofnięcia skargi przez skarżącego należy zauważyć, iż dokonanie takiej czynności dopuszczalne tylko wówczas, gdy postępowanie sądowe zostało prawidłowo i skutecznie wszczęte, co oznacza, że nie istnieją przeszkody formalne do merytorycznego rozpoznania skargi. Wszczęcie postępowania sądowoadministracyjnego następuje w momencie skutecznego wniesienia skargi, która nie jest dotknięta brakami formalnymi uniemożliwiającymi nadanie jej dalszego biegu, czy też brakiem uiszczenia opłaty. Jeśli zatem strona cofnie skargę przed uiszczeniem należnego wpisu, Sąd nie rozpatruje skuteczności cofnięcia skargi, lecz odrzuca ją w przypadku bezskutecznego upływu terminu do jej opłacenia (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 czerwca 1987 r. sygn. akt SA/Gd 537/87 Lex 10747). Skarżący składając oświadczenie o cofnięciu skargi przedłożył dowód uiszczenia wpisu sądowego, ale w sprawie z jego skargi na bezczynność zarejestrowanej pod sygn. akt II SAB/Sz 85/15. Zatem ww. oświadczenie o cofnięciu skargi nie może być uznane za złożone skutecznie w okolicznościach niniejszej sprawy. Z tej przyczyny, Sąd skargę odrzucił na podstawie art. 220 § 1 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, o czym orzekł, jak na wstępie.