II SAB/Sz 85/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz po rozpoznaniu w dniu 21 lutego 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. P. B. na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie przywrócenia poprzedniego sposobu zagospodarowania postanawia: I. odrzucić skargę, II. zwrócić skarżącemu kwotę [...] złotych tytułem uiszczonego wpisu od skargi. Pismem z dnia [...] r. M.B. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wójta Gminy w sprawie z wniosku skarżącego o wszczęcie i prowadzenie postępowania w oparciu o art. 59 ust. 3 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2012 r., poz. 647). Zarządzeniem Sądu z dnia 8 stycznia 2013 r. skarżący, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, został wezwany do wskazania, czy przed wniesieniem skargi do Sądu składał zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia w trybie art. 37 K.p.a. Na wykonanie zarządzenia zakreślono skarżącemu termin 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis zarządzenia doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 21 stycznia 2013 r. Skarżący w zakreślonym terminie, ani dotychczas nie udzielił odpowiedzi na ww. wezwanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje: Stosownie do treści art. 52 § 1 ustawy 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270) , skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 ww. ustawy). Zgodnie z treścią art. 52 § 3 tej ustawy, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa. Niewyczerpanie środków zaskarżenia sprawia, że wniesienie skargi jest niedopuszczalne i tym samym obliguje sąd administracyjny do jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ww. ustawy. W przypadku bezczynności organu administracji takim środkiem zaskarżenia jest przewidziane w art. 37 K.p.a. zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 K.p.a lub ustalonym w myśl art. 36 K.p.a, złożone do organu wyższego stopnia. Przepis ten stanowi bowiem, że na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W niniejszej sprawie M.B. nie wykazał, aby składał do organu wyższego stopnia zażalenie na niezałatwienie w terminie przez Wójta Gminy sprawy z jego wniosku o wydanie decyzji w trybie art. 59 ust. 3 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Mając na uwadze powyższe należało orzec jak w postanowieniu, za podstawę przyjmując art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. O zwrocie uiszczonego wpisu Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ww. ustawy.