II SAB/Sz 89/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Gebel, Sędziowie Sędzia WSA Renata Bukowiecka-Kleczaj (spr.),, Sędzia WSA Patrycja Joanna Suwaj, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 22 listopada 2017 r. sprawy ze skargi M. K. na bezczynność Dyrektora Służby Więziennej w S. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę. M. K. w dniu [...] r. złożyła do Okręgowego Inspektoratu Służby Więziennej w S. wniosek o udostępnienie informacji publicznej w następującym zakresie: "Czy Inspektorat w latach [...] zawierał umowy z podmiotami zewnętrznymi o świadczenie usług w zakresie obsługi prawnej, w tym zastępstwa procesowego." W wypadku odpowiedzi pozytywnej wymieniona wniosła o przeslanie kopii umów. Strona wskazała adres oraz oświadczyła, że rezygnuje z doręczania pism za pomocą środków komunikacji elektronicznej zgodnie z art. 391 § 1d k.p.a. W odpowiedzi na powyższe Dyrektor Okręgowy Służby Więziennej, pismem z dnia [...] r. poinformował M. K., że Okręgowy Inspektorat Służby Więziennej w S. nie zawierał umów z podmiotami zewnętrznymi o świadczenie usług w zakresie obsługi prawnej. Pismo to zostało przesłane stronie przesyłką zwykłą w dniu [...] r. W dniu [...] r. (data nadania korespondencji w placówce pocztowej) M. K. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na bezczynność Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej w zakresie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] r. Skarżąca wniosła o zobowiązanie organu do rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej w terminie czternastu dni od daty zwrotu akt organowi, a nadto o stwierdzenie, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa oraz o zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania w łącznej kwocie [...]zł według załączonego spisu kosztów, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego w kwocie [...]zł. W uzasadnieniu skargi wskazała, że złożyła do organu wniosek o udostępnienie informacji publicznej w dniu [...] r., jednak w przepisanym terminie organ nie udostępnił żądanej informacji, jak również nie zawiadomił wnioskodawcy o zaistnieniu okoliczności z art. 13 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej, ani też nie wydał decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej w trybie art. 16 tej ustawy. Podkreśliła, że w jej ocenie, żądana przez nią informacja jest informacją publiczną, zaś organ jako podmiot sektora finansów publicznych jest obowiązany do jej udostępnienia. W odpowiedzi na skargę, Dyrektor Okręgowy Służby Więziennej wniósł o jej odrzucenie ewentualnie oddalenie. Organ wyjaśnił, że w dniu [...] r. udzielił wnioskodawczyni odpowiedzi na wniosek, pismem nr [...] które zostało przesłane Pocztą Polską na adres wskazany przez M. K.. Zaznaczył, że wspomniany wniosek wpłynął w dniu [...] r. a zatem w tym właśnie dniu rozpoczął się bieg 14-dniowego terminu do załatwienia tej sprawy przez organ. Wnioskowana informacja została stronie udzielona za pośrednictwem Poczty Polskiej w dniu [...] r., a więc przed upływem wskazanego wyżej 14-dniowego terminu. W tej sytuacji nie można mówić o bezczynności organu. Dyrektor Okręgowy Służby Więziennej dodał, że z uwagi na zawartą w skardze informację dotyczącą braku odpowiedzi na wniosek skarżącej, organ w dniu [...] r. przesłał M. K. oraz jej pełnomocnikowi kserokopię udzielonej wcześniej informacji publicznej. Realizując wystosowane do organu przez Sąd zobowiązanie z dnia [...] r., pełnomocnik tego organu poinformował, że odpowiedź z dnia [...] r. nie była wysłana listem poleconym za zwrotnym potwierdzeniem odbioru lecz listem zwykłym. Na potwierdzenie wysłania pisma z dnia [...] r. organ dołączył do pisma wyciąg z rejestru korespondencji wysyłanej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1066), kontrola sądowa zaskarżonych aktów administracyjnych, czynności oraz bezczynności organów sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej: "p.p.s.a.", sąd rozstrzygając w granicach danej sprawy, nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w skardze podstawą prawną. W rozpoznawanej sprawie przedmiotem skargi M. K. jest bezczynność Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej w przedmiocie udzielenia informacji publicznej. Z bezczynnością organu w sprawie udostępnienia informacji publicznej mamy do czynienia tylko wtedy, kiedy wniosek o udzielenie informacji dotyczy informacji publicznej, a jego adresatem jest podmiot zobowiązany do jej udzielenia, który pozostaje w zwłoce. Pojęcie informacji publicznej zostało określone w przepisach art. 1 ust. 1 i art. 6 ustawy, zgodnie z którymi informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych, a w szczególności o sprawach wymienionych w art. 6 ustawy. Realizacja tego prawa spoczywa na podmiotach wymienionych w art. 4 ustawy, tj. na organach władzy publicznej oraz innych podmiotach wykonujących zadania publiczne. Nie ulega wątpliwości, że Dyrektor Okręgowy Służby Więziennej jest jednym z podmiotów wymienionych w art. 4 ust. 1 ustawy, a tym samym jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej. Jak już wskazano, informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych, a w szczególności o sprawach wymienionych w art. 6 ustawy. Pomiędzy stronami nie ma sporu co do tego, że żądana przez skarżącą informacja odnosi się do danych publicznych, o których mowa w cytowanym artykule. Mając na uwadze, że żądana we wniosku skarżącej informacja stanowi informację publiczną, a Dyrektor Okręgowy Służby Więziennej jest podmiotem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej, należało skontrolować czy działania podjęte w sprawie przez podmiot zobowiązany odpowiadały przepisom ustawy o dostępie do informacji publicznej. Udostępnienie informacji publicznej na wniosek następuje w formie czynności materialnotechnicznej (art. 10 ustawy), w przypadku odmowy jej udostępnienia organ wydaje decyzję (art. 16 ust. 1 ustawy). Możliwe jest również umorzenie postępowania poprzez wydanie decyzji w myśl art. 16 ust. 1 w związku z art. 14 ust. 2 ustawy. Pozostawanie w bezczynności przez podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej, oznacza niepodjęcie przez ten podmiot, we wskazanym w art. 13 ww. ustawy terminie, stosownych czynności, tj. nieudostępnienie informacji, ani niewydanie decyzji o odmowie jej udzielenia (por. wyrok NSA z dnia 24 maja 2006 r., sygn. akt I OSK 601/05, LEX nr 236545). Stosownie do art. 13 ust. 1 ustawy, udostępnienie informacji na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni, z wyjątkiem sytuacji przewidzianej w art. 13 ust. 2 i art. 15 ust. 2 ustawy. Udostępnienie informacji publicznej jest czynnością materialno-techniczną i następuje w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot obowiązany do udostępnienia, nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób i w formie określonych we wniosku (art. 14 ust. 1 ustawy). Przenosząc powyższe uwagi na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że pismem z dnia [...] r. M. K., w ramach wniosku o udostępnienie informacji publicznej, zadała organowi następujące pytanie: "Czy Inspektorat w latach [...] zawierał umowy z podmiotami zewnętrznymi o świadczenie usług w zakresie obsługi prawnej, w tym zastępstwa procesowego." Udzielona skarżącej, przez Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej, odpowiedź w piśmie z dnia [...] r., że Okręgowy Inspektorat Służby Więziennej w S. nie zawierał umów z podmiotami zewnętrznymi o świadczenie usług w zakresie obsługi prawnej, wskazuje w ocenie Sądu, że organ w istocie prawidłowo zrealizował obowiązek informacyjny wobec wnioskodawcy. Jak stanowi cytowany wyżej art. 14 ust. 1 ustawy, udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem. W niniejszej sprawie, Dyrektor Okręgowy Służby Więziennej sprostał temu wymogowi, gdyż odpowiedź na wniosek zawarta w piśmie z dnia [...] r. pozostaje w ścisłym związku z treścią zadanego pytania i stanowi zrealizowanie prawa do udostępnienia informacji publicznej, w świetle ustawy o dostępie do informacji publicznej. Organ co prawda nie posiada zwrotnego odbioru przesłanej stronie korespondencji zawierającej przedmiotową informację (gdyż pismo wysłano listem zwykłym), jednak przedstawione dokumenty, w tym zwłaszcza wyciąg z rejestru korespondencji wysyłanej, w sposób dostateczny dowodzą, że pismo z dnia [...] r. zostało przesłane na adres wskazany przez M. K., w dniu [...] r. Zapisy w pozycji [...] tego rejestru wskazują, że pismo skarżącej z dnia [...] r. zostało zarejestrowane w dniu [...] r., zaś w dniu [...] r. udzielono jej odpowiedzi. Widniejący w rejestrze adres nadawcy jest zgodny z adresem wskazanym przez skarżącą we wniosku o udostępnienie informacji publicznej. W ocenie Sądu, brak jest jakichkolwiek podstaw do kwestionowania zapisów dokonanych we wspomnianym rejestrze. Skoro jest to rejestr korespondencji wysyłanej, zatem dokonane w nim wpisy nie mogą dotyczyć jakiejkolwiek korespondencji lecz jedynie takiej, która została przez organ wysłana do konkretnego wskazanego w rejestrze adresata (pod pozycją [...] jako adresata wskazano M. K.). Należy przy tym zaznaczyć, że w myśl art. 14 ustawy o dostępie do informacji publicznej, udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot obowiązany do udostępnienia, nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób i w formie określonych we wniosku. Skarżąca nie wskazała, że domaga się przesłania korespondencji listem poleconym za zwrotnym potwierdzeniem odbioru, zaś przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej takiego wymogu nie przewidują. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie orzekł jak w sentencji wyroku.