II SAB/Sz 91/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: sędzia WSA Marzena Iwankiewicz sędzia WSA Barbara Gebel sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Stowarzyszenia A. o wykładnię wyroku Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 23 października 2013 r. sygn. akt II SAB/Sz 91/13 postanawia oddalić wniosek Wyrokiem z dnia 23 października 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę Stowarzyszenia na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie wszczęcia postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji. Odpis wyroku z uzasadnieniem został doręczony stronie skarżącej w dniu 5 grudnia 2013 r. W dniu 6 grudnia 2013 r. skarżące Stowarzyszenie nadało w urzędzie pocztowym wniosek o doprecyzowanie treści wyroku przez podanie przepisu prawa materialnego z którego wynika, że wniosek organizacji społecznej o wszczęcie postępowania może być rozpatrzony pismem, bez możliwości jego zaskarżenia. Ponadto, o wskazanie przepisu Konstytucji RP znoszącego w stosunku do sędziów składu orzekającego obowiązek podporządkowania się ustawom wynikający z art. 178 ust. 1 Konstytucji w zw. z art. 31 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego. W uzasadnieniu wniosku Stowarzyszenie wyjaśniło, że uzasadnienie wyroku nie zawiera podstawy prawnej wydanego rozstrzygnięcia, a wydany wyrok jest tożsamy ze świadomym i celowym dokonaniem zamachu na demokratyczny ustrój państwa polskiego, ponieważ przepisy K.p.a. nie przewidują możliwości rozpatrzenia wniosku obywatela ani organizacji społecznej pismem. W demokratycznym państwie organy i sądy administracyjne orzekają na podstawie przepisów prawa a nie uznaniowości, tym bardziej, że na podstawie art. 178 ust. 1 Konstytucji sędziowie podlegają ustawom, w tym K.p.a., zgodnie z którym organ administracji publicznej uznając żądanie organizacji społecznej za uzasadnione, postanawia o wszczęciu postępowania z urzędu lub o dopuszczeniu organizacji do udziału w postępowaniu. Natomiast na postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania lub dopuszczenia do udziału w postępowaniu organizacji społecznej służy zażalenie (art. 31 § 2 K.p.a.). Wydany wyrok nie respektuje przepisów K.p.a. i uniemożliwił organizacji społecznej merytoryczne rozpatrzenie jej wniosku w postępowaniu administracyjnym. Zgodnie z przepisem art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – dalej "p.p.s.a." sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Instytucja wykładni orzeczenia ma zastosowanie wówczas, gdy treść orzeczenia jest sformułowana w sposób niejasny, który może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu jego wykonania. Wykładnia może dotyczyć zarówno sentencji jak i uzasadnienia. Wykładnia wyroku nie może zmierzać do zmian merytorycznych polegających na reinterpretacji uzasadnienia lub jego poszerzenia o nowe elementy. Strona wnioskująca o wykładnię orzeczenia obowiązana jest wskazać we wniosku, które konkretnie elementy sentencji wyroku lub jego uzasadnienia budzą wątpliwości i dlaczego. Wniosek o wykładnię nie może stanowić polemiki z ustaleniami sądu, zmierzającej do nowej interpretacji orzeczenia, zgodnej z subiektywnym zapatrywaniem wnioskodawcy. Wniosek o wykładnię wyroku nie może zastępować środka odwoławczego, ponieważ ma zupełnie inny charakter prawny. Z treści wniosku o wykładnię wyroku wynika, że stanowi on w istocie polemikę ze stanowiskiem Sądu zawartym w wydanym wyroku oraz jego uzasadnieniem. Jak wskazano powyżej, instytucja wykładni służy rozstrzyganiu wątpliwości co do treści wyroku i nie może zstępować przysługującego stronie środka odwoławczego. Z tego względu wniosek należało oddalić na podstawie art. 158 p.p.s.a.