II SAB/Sz 92/16

|Przewodniczący | |Sędzia NSA Stefan Kłosowski | Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder, Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz (spr.), , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 20 października 2016 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia A. na bezczynność Burmistrza Ł. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę. Fundacja "D. wnioskiem z dnia 17 czerwca 2016 r. zwróciła się do Burmistrza na podstawie art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej z prośbą o przesłanie kopii wpisu nr 2066 do ewidencji działalności gospodarczej wydany przez Burmistrza z dnia [...]r. Wnioskodawca zażądał powyższej informacji w formie skanów przesłanych drogą elektroniczną. W związku z powyższym wnioskiem Burmistrz pismem przesłanym drogą mailową w dniu [...] r. udzielił żądanej informacji dołączając skan decyzji dotyczącej wykreślenia wpisu do ewidencji działalności gospodarczej. Fundacja "D. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na bezczynność Burmistrza zarzucając mu bezczynność polegającą na nie udostępnieniu informacji publicznej o jaką wystąpiła wnioskiem z dnia 17 czerwca 2016 r. i wniosła o zobowiązanie Burmistrz do udostępnienia żądanej informacji Uzasadniając skargę skarżąca Fundacja wskazała, że do dnia wniesienia skargi Burmistrz Ł. nie udzielił odpowiedzi na jej wniosek. W odpowiedzi na skargę Burmistrza Ł. wniósł o odrzucenie skargi ewentualnie o jej oddalenie i wskazał, że skarga na bezczynność jest bezzasadna bowiem organ udostępnił informację przesyłając ją w dniu 30 czerwca 2016 r. w żądanej formie. Na dowód czego dołączył oryginał wniosku e-mail Fundacji i oryginał odpowiedzi przesłanej drogą elektroniczną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje: W myśl art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) zwanej dalej: "p.p.s.a.", wojewódzki sąd administracyjny, w zakresie swojej kognicji, orzeka między innymi w przedmiocie skarg na bezczynność organów administracji, oceniając postępowanie organów z punktu widzenia zgodności z prawem materialnym i przepisami proceduralnymi. W ocenie sądu skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Z akt niniejszego postępowania wynika, że skarżąca Fundacja w dniu 17 czerwca 2016 r. zwróciła się drogą elektroniczną do Burmistrza Ł. o nadesłanie informacji publicznej dotyczącej wpisu do ewidencji działalności gospodarczej dokonanego przez Burmistrza Ł. pod numerem ewidencyjnym [...] w dniu [...] r. W dniu 30 czerwca 2016 r. organ przesłał we wnioskowanej formie skan decyzji z dnia [...] r. dotyczącej wykreślenia z ewidencji działalności gospodarczej podmiotu zrejestrowanego w dniu [...] r. pod numerem [...] W piśmiennictwie przyjmuje się, że z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie określonym terminie organ nie podejmuje żadnych czynności w sprawie lub, gdy wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, jednakże, mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie kończy go wydaniem stosownego aktu lub nie podejmuje czynności (zob. Woś, H. Krysiak-Molczyk i M. Romańska, Komentarz do ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Warszawa 2005, s. 86). Wniesienie skargi na "milczenie organu" jest uzasadnione nie tylko w przypadku niedotrzymania terminu załatwienia sprawy, ale także w przypadku odmowy wydania aktu, mimo istnienia w tym względzie ustawowego obowiązku, choćby organ mylnie sądził, że załatwienie sprawy nie wymaga wydania aktu (zob. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 37). Dla uznania bezczynności konieczne jest zatem ustalenie, że organ administracyjny zobowiązany był na podstawie przepisów prawa do wydania decyzji lub innego aktu albo do podjęcia określonych czynności. W przedmiotowej sprawie skoro organ dokonał odpowiedzi w żądanym zakresie i w ustawowym terminie, zatem nie można mu zarzucić bezczynności dlatego na podstawie art. 151 powołanej wyżej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec jak w wyroku.