II SAB/Sz 95/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Gebel, Sędziowie Sędzia NSA Danuta Strzelecka-Kuligowska, Sędzia WSA Arkadiusz Windak (spr.), Protokolant sekretarz sądowy Anita Jałoszyńska, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 4 grudnia 2014 r. sprawy ze skargi Gminy Miejskiej na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. zobowiązuje Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego do załatwienia wniosku Burmistrza Gminy z dnia 18 czerwca 2014 r. w terminie 14 dni od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku, II. stwierdza, że bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, III. zasądza od Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz Gminy Miejskiej kwotę [...] ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Pismem z dnia 15 maja 2014 r. Burmistrz Miasta zwrócił się do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z wnioskiem o udzielenie informacji, czy określone osoby pełnią lub pełniły funkcję kierownika budowy na terenie miasta [...], wraz ze wskazaniem inwestora oraz adresu budowy. W odpowiedzi na powyższe Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego poinformował wnioskującego, że w Inspektoracie nie jest prowadzony odrębny rejestr osób pełniących samodzielne funkcje w budownictwie i pozyskanie żądanych informacji byłoby czasochłonne i pracochłonne, ponieważ wymagałoby przejrzenia i analizy wszystkich akt administracyjnych budów znajdujących się w zasobach organu. Z uwagi na powyższe organ wniósł o sprecyzowanie zapytania, poprzez podanie jakich budów ma dotyczyć czynność sprawdzenia oraz ewentualnie zakreślenie ram czasowych. Precyzując wniosek Burmistrz w piśmie z dnia 3 czerwca 2014 r. wyjaśnił, iż żądana informacja, czy dane osoby pełniły funkcje kierownika budowy na terenie miasta [...], dotyczy ostatnich dwóch lat. Następnie pismem z dnia 18 czerwca 2014 r., powołując się na przepisy ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej Burmistrz Miasta zwrócił się do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego o udzielenie informacji publicznej, czy wymienione przezeń osoby w okresie ostatnich trzech lat były zgłoszone w urzędzie i pełniły funkcje kierownika budowy. Z uwagi na brak odpowiedzi pismem z dnia 1 września 2014 r. Gmina reprezentowana przez pełnomocnika radcę prawnego K.N. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej dotyczącej pełnienia funkcji kierownika budowy na terenie miasta [...] przez osoby wymienione we wniosku. Strona skarżąca wniosła o stwierdzenie bezczynności organu w rozpoznaniu przedmiotowego wniosku, zobowiązanie organu do dokonania żądanej czynności, stwierdzenie, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa oraz zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o oddalenie skargi, ewentualnie jej odrzucenie. Organ wskazał, że wnioskodawca jako organ administracji publicznej nie ma uprawnień podmiotowych do występowania do innego podmiotu o udzielenie informacji publicznej, a tym samym nie ma on interesu prawnego do złożenia skargi w przedmiocie bezczynności podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji publicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zasady udzielania informacji publicznej reguluje ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2014 r., poz. 782). Ustawa ta definiuje informację publiczną, podmioty zobowiązane do jej udzielenia oraz tryb jej udostępniania i ograniczenia w tym zakresie. Zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego jest organem władzy publicznej a zatem był on zobowiązany do załatwienia wniosku skierowanego doń w trybie przepisów ww. ustawy. Z przepisów tych wynika, że podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej ma obowiązek podjąć określone w tej ustawie czynności, nawet jeśli w jego ocenie, żądane informacje nie stanowią informacji publicznej lub nie mogą zostać udostępnione. Zasadą wynikającą wprost z art. 2 ustawy jest to, iż każdemu przysługuje prawo do informacji publicznej, a więc prawo do wystąpienia z wnioskiem o udzielenie informacji publicznej. Od podmiotu realizującego prawo do informacji publicznej nie wolno żądać wykazania interesu prawnego lub faktycznego. Dokonany przez ustawodawcę podział na tzw. informacje proste i informacje przetworzone może co najwyżej skutkować zobowiązaniem wnioskodawcy do wykazania, że uzyskanie informacji przetworzonej jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. W każdym jednak przypadku sprawa związana z wnioskiem o udzielenie informacji publicznej powinna być załatwiona bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku (z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2 ustawy), o czym stanowi art. 13 ust. 1 ustawy. Z przepisów ustawy wynika, że z bezczynnością podmiotu obowiązanego do udostępniania informacji publicznych mamy do czynienia wówczas, gdy pomimo otrzymania wniosku o udostępnienie informacji podmiot ten nie podejmuje w ustawowym terminie odpowiednich czynności, tj.: - jeżeli wniosek dotyczy informacji będącej informację publiczną: 1) nie udostępnia informacji publicznej w formie czynności materialno – technicznej, lub 2) nie wydaje na podstawie art. 16 ust. 1 u.d.i.p. decyzji o odmowie udostępnienia żądanej informacji publicznej, w razie uznania, że zachodzą podstawy do takiej odmowy, np. wynikające z art. 5 u.d.i.p., czy art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. (dotyczącego informacji przetworzonej), lub 3) nie udziela informacji, o których mowa w art. 13 ust. 2 i art. 14 ust. 2 u.d.i.p., tj. nie wyjaśnia przyczyn braku możliwości udostępnienia informacji w terminie bądź zgodnie z wnioskiem, przy jednoczesnym wskazaniu, w jakim terminie (nie dłuższym jednak niż 2 miesiące), w jaki sposób lub w jakiej formie informacja może być udostępniona niezwłocznie (w sytuacji powiadomienia wnioskodawcy o braku możliwości realizacji jego żądania w sposób lub w formie określonych we wniosku, ze wskazaniem innego sposobu lub formy bezzwłocznego udostępnienia informacji, jeżeli w terminie 14 dni od powiadomienia wnioskodawca nie złoży wniosku o udostępnienie informacji w sposób lub w formie wskazanych w powiadomieniu, postępowanie o udostępnienie informacji umarza się (art. 14 ust. 2 u.d.i.p.); lub 4) nie informuje pisemnie wnioskodawcy, że nie posiada żądanej informacji. Jeżeli natomiast objęta wnioskiem informacja nie ma charakteru informacji publicznej z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy organ nie powiadamia pisemnie wnioskodawcy o tym fakcie. Analiza akt przedmiotowej sprawy prowadzi do wniosku, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego pomimo złożenia doń konkretnego wniosku o udzielenie informacji publicznej z dnia 18 czerwca 2014 r. nie podjął żadnej z przewidzianych prawem i wymienionych wyżej form działania. To z kolei oznacza, że skarga okazała się zasadna, bowiem z okoliczności sprawy wynika, że organ dopuścił się bezczynności w załatwieniu wniosku o udostępnienie informacji publicznej. W tym stanie rzeczy skargę na podstawie art. 149 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) należało uwzględnić i na tej podstawie zobowiązać organ do załatwienia wniosku w zakreślonym terminie. Oceniając okres trwania bezczynność organu Sąd uznał, że nie przybrała ona jeszcze charakteru rażącego, czemu dał wyraz w punkcie II sentencji. O kosztach postępowania, Sąd orzekł w pkt III, na podstawie art. 200 w związku z art. 205 § 2 ww. ustawy. Ponownie rozpatrując sprawę organ uwzględni wskazania zawarte w uzasadnieniu niniejszego wyroku i w oznaczonym przez Sąd terminie załatwi sprawę wniosku z dnia 18 czerwca 2014 r. Przy czym rzeczą organu będzie zwrócenie uwagi, że z dokumentów znajdujących się w aktach sprawy nie wynika, aby Burmistrz Gminy podpisując przedmiotowy wniosek o udostępnienie informacji publicznej działał w charakterze organu administracji publicznej (w ramach załatwiania sprawy z zakresu administracji publicznej). Burmistrz działać może zarówno jako reprezentant Gminy i jako pracodawca osób zatrudnionych w Urzędzie Miasta. Niezasadna jest zatem argumentacja organu zaprezentowana w odpowiedzi na skargę, że wnioskodawca nie jest podmiotem uprawnionym do wystąpienia z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej. Jednak nawet w takiej sytuacji sprawa wniosku winna być załatwiona w prawem przewidzianej formie.