II SAB/Sz 98/22
PostanowienieWSA w Szczecinie2022-04-28
Skład orzekający: Katarzyna Sokołowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność Prezesa Sądu w przedmiocie udzielenia informacji mieści się w kognicji sądu administracyjnego i jest dopuszczalna?Ratio decidendi
Sąd administracyjny nie ma właściwości do rozpoznania skargi na bezczynność Prezesa Sądu w zakresie udzielenia informacji, gdyż nie dotyczy to czynności z zakresu administracji publicznej określonych w art. 3 § 2 pkt 8 i 9 p.p.s.a. Skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.Stan faktyczny
D. J. złożył skargę na bezczynność Prezesa Sądu Rejonowego w związku z odmową udostępnienia informacji dotyczącej rzekomego popełnienia przez niego przestępstwa z art. 207 k.k., w tym postanowienia o przedstawieniu zarzutów, prawomocnego wyroku oraz innych dokumentów. Skarżący twierdził, że kurator sądowy nieuprawniecznie uznał go za winnego. Prezes Sądu odpowiedział, że udzielono wszelkich informacji, a w Sądzie Rejonowym nie prowadzono przeciwko skarżącemu sprawy o ten czyn.Rozstrzygnięcie
Odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Katarzyna Sokołowska po rozpatrzeniu w dniu 28 kwietnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. J. na bezczynność Prezesa Sądu w przedmiocie udzielenia informacji postanawia: odrzucić skargę.
Pismem z dnia [...] marca 2022 r., D. J. wniósł skargę na bezczynność Prezesa Sądu, w przedmiocie udzielenia informacji.
W uzasadnieniu wyjaśnił, że według sędziego sądu rejonowego w sprawie [...] pozwana strona przedstawiająca stanowisko, jakoby miałby się dopuścić przestępstwa z art. 207 k.k., oparła je na opinii sporządzonej przez kuratora sądowego. Zdaniem skarżącego, kurator w sposób nieuprawiony uznał, że jest on winny popełnienia ww. przestępstwa, w związku z tym "ponaglił" do udostępnienia mu postanowienia o przedstawieniu zarzutów i prawomocnego wyroku uznającego jego winę jak i innych dokumentów, które świadczyć mogłyby o podstawach do takich twierdzeń, np. zeznań świadków czy niebieską kartę.
Do skargi załączył m.in. ponaglenie do udzielenia ww. informacji złożone do Sądu Rejonowego w W. za pośrednictwem platformy ePUAP, dwa fragmenty opinii z daty [...] kwietnia 2013 r., uzasadnienie do orzeczenia wydanego w sprawie [...]
W odpowiedzi na skargę Prezes Sądu domagając się jej odrzucenia lub oddalenia wyjaśnił, iż skarżącemu udzielono odpowiedzi na wszelkie jego zapytania. Na potwierdzenie powyższego organ przedłożył m.in.:
- wniosek skarżącego z dnia [...] marca 2022 r. o udzielenie informacji jawnej dotyczącej kuratora sądowego i poświadczenia nieprawdy w opinii dotyczącej dozoru, w którym zwrócił się do Sądu Rejonowego w W. o udostępnienie postanowienia o przedstawieniu mu zarzutów i prawomocnego wyroku jak i innych dokumentów potwierdzających popełnienie przez niego przestępstwa z art. 207 k.k. jak i pismo Prezesa Sądu Rejonowego z dnia [...] maja 2022 r. nr [...], w którym poinformowano skarżącego, iż w Sądzie Rejonowym nie prowadzono przeciwko niemu spraw o czyn z art. 207 § 1 k.k,
- wniosek skarżącego o wszczęcie postępowania dyscyplinarnego wobec kuratora sądowego wraz z pismem Prezesa Sądu Rejonowego z dnia [...] marca 2022 r. nr [...] przekazującym ww. wniosek do Rzecznika Dyscyplinarnego przy Sądzie Okręgowym w K..
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:
Na wstępie wyjaśnienia wymaga, że w przypadku wniesienia skargi, sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność ustalając m.in., czy mieści się w katalogu spraw należących do właściwości sądu administracyjnego. W przypadku stwierdzenia braku kognicji sądu do rozpoznania sprawy, taka skarga, podlega odrzuceniu stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 329 - zwanej dalej "p.p.s.a.").
Zgodnie z treścią przepisu art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę (art. 3 § 2 i § 3 p.p.s.a.).
Z przytoczonych regulacji wynika, że kontrola bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania prowadzona być może tylko w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 8 i pkt 9 p.p.s.a.
Powyższe wyliczenie stanowi katalog zamknięty, a zatem kontrola sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie wyłącznie w sprawach ściśle przez ustawę określonych. W konsekwencji sprawy dotyczące aktów lub czynności niewymienionych w art. 3 p.p.s.a. nie są objęte właściwością sądu administracyjnego. W takiej sytuacji również bezczynność w takim zakresie nie może być poddana kontroli sądowoadministracyjnej.
Odnosząc treść przywołanych przepisów do materii objętej badaną skargą należy przyjąć, że nie mieści się ona w żadnej z wymienionych w art. 3 § 2 pkt 8 i 9 p.p.s.a. kategorii bezczynności podlegających kognicji sądów administracyjnych.
Analiza złożonej skargi jak i akt sprawy dowodzi, że skarżący bezczynności Prezesa Sądu upatruje w braku podjęcia czynności w sprawie złożonego przez niego wniosku o udzielenie informacji potwierdzającej zasadność twierdzeń zawartych w opinii kuratora, o tym, że był winny popełnienia przestępstwa z art. 207 k.k., w postaci: postanowienia o przedstawieniu zarzutów, prawomocnego wyroku, innej dokumentacji, w tym zeznań świadków czy niebieskiej karty. Zauważenia przy tym wymaga, że skarżący we wniosku nie wskazywał, aby jego intencją było uzyskanie informacji publicznej w trybie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej, ani też nie powoływał się na przepisy tej ustawy. Stąd uznać należało, że wnosił o informację we własnej sprawie.
Niewątpliwie przedmiotem skargi nie jest zaniechanie - bezczynność - powstałe
w ramach realizacji zadań organu administracji publicznej i nie dotyczy czynności z zakresu administracji publicznej. Prezes sądu rejonowego jest organem sądu rejonowego, zaś działania podejmowane przez prezesa jako organu takiego sądu w sprawie złożonego przez skarżącego wniosku o udzielenie informacji nie mają formy aktu lub czynności, o jakich mowa w art. 3 § 2 p.p.s.a. Zarazem wskazać należy, że sądy administracyjne nie sprawują zewnętrznego nadzoru nad działalnością prezesa sądu powszechnego, bowiem takiej kompetencji nie przewidują przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz przepisy aktów regulujących składanie przez strony postępowania przed sądami powszechnymi wniosków. Skarga okazała się tym samym niedopuszczalna.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie skargę odrzucił na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło