II SO/Sz 1/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Stefan Kłosowski po rozpatrzeniu w dniu 10 czerwca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Stowarzyszenia [...] w przedmiocie wymierzenia grzywny za nieprzekazanie skargi przez Burmistrza Miasta i Gminy postanawia: wymierzyć Burmistrzowi Miasta i Gminy grzywnę w wysokości 500 (pięćset) złotych. Pismem z dnia 3 stycznia 2020 r. Stowarzyszenie [...], dalej jako "skarżący", wniosło o wymierzenie Burmistrzowi Miasta i Gminy, dalej jako "organ", grzywny za nieprzekazanie skargi do sądu. W treści pisma skarżący wskazał, że w dniu 14 marca 2019 r. wniósł za pośrednictwem Burmistrza Miasta i Gminy skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, datowaną na dzień 14 marca 2019 r., na bezczynność tego organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. W Wydziale Informacji Sądowej WSA w Szczecinie w dniu 10 czerwca 2019 r. dowiedział się, że skarga do Sądu nie wpłynęła. Wobec tego w dniu 28 czerwca 2019 r. złożył wniosek o wymierzenie grzywny Burmistrzowi Miasta i Gminy za nieprzekazanie skargi. Postanowieniem z dnia 29 sierpnia 2019 r. sygn. akt II SO/Sz 8/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie wymierzył Burmistrzowi Miasta i Gminy grzywnę w wysokości [...] zł za nieprzekazanie do Sądu skargi z dnia 14 marca 2019 r. W dniu 17 września 2019 r. skarżący uzyskał informację, iż skarga nadal nie została przekazana do Sądu. Wobec tego w dniu 19 września 2019 r. ponownie wniósł o wymierzenie organowi grzywny za nieprzekazanie skargi. Kolejnym postanowieniem o sygn. akt II SO/Sz 13/19 z dnia 18 listopada 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uwzględnił ww. wniosek i wymierzył organowi grzywnę w wysokości [...] zł. Następnie, w dniu 19 grudnia 2019 r. skarżący ponownie uzyskał informację z Sądu, iż skarga na bezczynność nadal nie wpłynęła do Sądu. Dlatego też po raz kolejny wniósł pismem z dnia 3 stycznia 2020 r. o ukaranie organu grzywną. Skarżący wyjaśnił we wniosku, że nie otrzymał odpowiedzi na wnioskowaną informację publiczną. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 13 stycznia 2020 r. doręczono organowi wniosek w przedmiocie wymierzenia organowi grzywny za nieprzekazanie skargi i zobowiązano organ do udzielenia odpowiedzi na wniosek - w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania. W odpowiedzi na powyższe Burmistrz Miasta i Gminy poinformował, że przedmiotowa skarga nie wpłynęła do pracownika Urzędu Miejskiego w T. odpowiedzialnego za sprawę, dlatego też nie było możliwości jej odesłania. Organ wyjaśnił, że ponowne złożenie wniosku o ukaranie grzywną spowodowało niezwłoczne, ponowne udzielenie odpowiedzi na wniosek o udzielenie informacji publicznej w formie elektronicznej. Wysłanie tej odpowiedzi listem zwykłym spowodowało brak informacji o nieodebraniu listu przez Stowarzyszenie. Jednocześnie Burmistrz wraz w powyższą odpowiedzią z dnia 24 lutego 2020r. przesłał drogą elektroniczną do Sądu odpowiedź na wniosek Stowarzyszenia o udostępnienie informacji publicznej z dnia 7 października 2019 r. oraz wnioskowane przez stronę umowy. W załączonym do odpowiedzi mailu kierowanym do Stowarzyszenia wyjaśnił, że wskazaną odpowiedź w formie listu zwykłego wysłał do Stowarzyszenia w październiku 2019 r. Zarządzeniem z dnia 26 lutego 2020 r. Sąd przesłał skarżącemu odpowiedź Burmistrza Miasta i Gminy celem ustosunkowania się do jej treści i zobowiązał Stowarzyszenie do wskazania czy otrzymało żądaną informację publiczną, której dotyczy skarga na bezczynność z dnia 14 marca 2019 r., i do podania daty jej otrzymania. W odpowiedzi na zobowiązanie skarżący oświadczył, że nie polega na prawdzie twierdzenie organu, iż nie otrzymał skargi z dnia 14 marca 2019 r. W załączeniu przesyła potwierdzenie nadania skargi oraz potwierdzenie odbioru przesyłki przez Urząd Miejski w T. w dniu 18 marca 2019 r., publikowane on-line przez Pocztę Polską. Nadto skarżący oświadczył, że nie otrzymał informacji publicznej, której dotyczy skarga z dnia 14 marca 2019 r. Skarga ta dotyczyła wniosku Stowarzyszenia z dnia 15 stycznia 2018 r., w którym zażądało informacji za rok 2017. Tymczasem przy piśmie organu do Sądu z dnia 24 lutego 2020 r. oraz w korespondencji mailowej kierowanej do Stowarzyszenia dołączona została odpowiedź Burmistrza Miasta i Gminy na inny wniosek z dnia 15 lutego 2019 r., udzielona w dniu 7 października 2019 r. i dotyczy danych za rok 2018. Tym samym wniosek z dnia 15 stycznia 2018 r., pomimo upływu ponad 2 lat od jego złożenia, skargi na bezczynność organu oraz 3 wniosków o wymierzenie grzywny za nieprzekazanie skargi do sądu, do dzisiaj nie został przez Burmistrza rozpatrzony. W związku z informacją organu o nieposiadaniu przedmiotowej skargi zarządzeniem z dnia 19 marca 2020 r. Sąd przesłał organowi odpis skargi z dnia 14 marca 2019 r. z zobowiązaniem do udzielenia odpowiedzi na skargę i przekazania akt sprawy Sądowi – zgodnie z art. 54 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – pod rygorem nałożenia kolejnej grzywny za nieprzekazanie skargi, zgodnie z wnioskiem skarżącego. Odpis zarządzenia doręczono Burmistrzowi Miasta i Gminy w dniu 20 marca 2020 r. W dniu 17 kwietnia 2020 r. organ nadesłał do akt II SO/Sz 1/20 pismo, w którym wskazał, że przesyła skargę z dnia 14 marca 2019 r. wraz odpowiedzią. Wyjaśnił w odpowiedzi, że dotarł do maila z którego wynika, że udzielił odpowiedzi na wniosek skarżącego w dniu 18 stycznia 2018 r., jednakże dopatrzył się w adresie mailowym błędu, dlatego skarżący nie otrzymał maila. W załączeniu organ przesłał kserokopie skargi, dowodu jej doręczenia, pisma skarżącego z dnia 12 marca 2020 r. oraz mail skierowany do Stowarzyszenia z dnia 18 stycznia 2018 r., mail skierowany do strony z dnia 17 kwietnia 2020 r. oraz umowy, stanowiące odpowiedź na wniosek o informację publiczną. Zarządzeniem z dnia 12 maja 2020 r. Sąd postanowił wyłączyć z akt II SO/Sz 1/20 odpis skargi z dnia 14 marca 2019 r. wraz z odpowiedzią w celu zarejestrowania sprawy ze skargi Stowarzyszenia na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na wniosek z dnia 15 stycznia 2018 r. Sprawę zarejestrowano w dniu 3 czerwca 2020 r. pod numerem II SA/Sz 41/20. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), dalej powoływanej jako "p.p.s.a.", skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Stosownie natomiast art. 54 § 2 zd. 1 p.p.s.a. organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w postaci papierowej lub elektronicznej, w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. W razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny, w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a., o czym stanowi art. 55 § 1 zd. 1 p.p.s.a. Grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów (art. 154 § 6 p.p.s.a.). Wymierzenie grzywny za nieprzekazanie skargi sądowi następuje na wniosek strony, sąd administracyjny nie jest jednak związany treścią wniosku ani co do zasadności wymierzenia grzywny, ani co do jej wysokości, o czym przesądza redakcja art. 55 § 1 p.p.s.a. i posłużenie się przez ustawodawcę zwrotem "może orzec o wymierzeniu grzywny". Oznacza to, że sąd, badając zasadność wniosku strony w tym zakresie, ustala przede wszystkim, czy organ wypełnił obowiązek przekazania skargi wraz kompletnymi aktami w zakreślonym terminie, a także dokonuje oceny, czy w realiach konkretnej sprawy nałożenie na organ grzywny jest uzasadnione. Ponadto w przypadku uznania, że istnieją przesłanki do uwzględnienia wniosku Sąd miarkuje wysokość nałożonej grzywny. Ma to szczególne znaczenie w tych przypadkach, gdy przekroczenie terminu do przekazania skargi jest niewielkie, albo gdy uchybienie terminowi da się uzasadnić szczególnymi okolicznościami. Wskazać w tym miejscu należy, że grzywna za nieprzekazanie skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę ma charakter mieszany (prewencyjno -dyscyplinująco-restrykcyjny), co oznacza, że jej celem jest zarówno ukaranie organu za brak jego aktywności w realizacji spoczywających na nim obowiązków ustawowych jak i zmobilizowanie go do ich wykonania w sytuacji, gdy tego jeszcze nie uczynił (por. postanowienia NSA z 21 maja 2015 r. I OZ 426/15 i z 7 marca 2017 r. I OZK 228/06, WSA w Poznaniu z 14 stycznia 2015 r. IV SA/Po 7/14). Okoliczność, że organ administracji przekazał do Sądu skargę wraz odpowiedzą i aktami sprawy nie skutkuje ani bezprzedmiotowością postępowania, ani bezzasadnością rozpoznawanego wniosku. Oceniając zasadność wniosku Sąd wziął pod uwagę, że dopiero na skutek działania Sądu organ otrzymał w dniu 20 marca 2020 r. skargę Stowarzyszenia na bezczynność i udzielił na nią odpowiedzi w dniu 17 kwietnia 2020 r. W istocie skarga została zarejestrowana w Sądzie po upływie roku od momentu jej wniesienia do organu. Zdaniem Sądu organ, w sytuacji gdy zagubił czy utracił odpis skargi, wykazując należytą staranność, winien był poczynić własne starania o uzyskanie odpisu skargi, czy to poprzez zwrócenie się do Sądu o nadesłanie odpisów dokumentów z akt, czy do strony skarżącej o ponowne nadesłanie skargi. O skardze Burmistrz dowiedział się znacznie wcześniej, w związku z pierwszym postępowaniem z wniosku Stowarzyszenia o ukaranie grzywną, zakończonym postanowieniem Sądu z dnia 29 sierpnia 2019 r. Jednakże, pomimo nałożonej na niego grzywny nie dołożył należytej staranności o prawidłowe, zgodne z obowiązującymi organ administracji publicznej przepisami prawa, załatwienie sprawy, co doprowadziło do kolejnej grzywny i kolejnego postępowania z wniosku strony. Całokształt postępowania organu w tej sprawie postępowanie świadczy nie tylko o nieznajomości obowiązujących go procedur administracyjno-sądowych, ale też o lekceważącym podejściu organu do przepisów prawa i praw strony. W tym stanie rzeczy żądanie skarżącego należało uznać za uzasadnione i stąd też Sąd orzekł o wymierzeniu grzywny, przyjmując za podstawę art. 55 § 1 w zw. z art. 154 § 6 p.p.s.a. Ustalając wysokość grzywny w takiej wysokości Sąd wziął pod uwagę fakt ostatecznego jednak udzielenia odpowiedzi oraz okoliczność uprzedniego już wymierzenia grzywien w łącznej, znacznej wysokości [...] zł.