II SO/Sz 10/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Sędzia WSA Barbara Gebel po rozpoznaniu w dniu 16 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. W., W. W., U. S. i P. S. o wymierzenie Gminie R. grzywny za nieprzekazanie skargi i akt sprawy w terminie p o s t a n a w i a: 1. wymierzyć Gminie R. grzywnę w wysokości [...] złotych 2. zasądzić od Gminy R. na rzecz wnioskodawców kwotę [...] złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania B.W., W.W., U.S. i P.S. złożyli pismem z dnia [...], które wpłynęło do Urzędu Gminy w dniu [...], skargę na uchwałę Rady Gminy w Rewalu Nr LVIII/439/14 z dnia 3 października 2014 r. W dniu [...].W., W.W., U.S. i P.S. złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego "wniosek o rozpatrzenie skargi" wnosząc w nim o rozpatrzenie skargi na uchwałę na podstawie przesłanej kopii skargi oraz o wymierzenie grzywny Gminie z powodu nieprzekazania sądowi ww. skargi. W odpowiedzi na wniosek, Wójt Gminy wskazał, że ww. skarga wpłynęła do organu w dniu [...] i została przesłana do obsługującej go kancelarii prawnej w dniu [...] z poleceniem przesłania skargi do sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści przepisu art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012, poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Zgodnie z art. 55 § 1 ww. ustawy w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd, na wniosek skarżącego, może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Dopiero jeżeli organ nie przekazał sądowi skargi mimo wymierzenia grzywny, sąd może na żądanie skarżącego rozpoznać sprawę na podstawie nadesłanego odpisu skargi, gdy stan faktyczny i prawny przedstawiony w skardze nie budzi uzasadnionych wątpliwości (art.55 § 2), stąd żądanie skarżących w tym zakresie jest przedwczesne. W myśl art. 154 § 6 P.p.s.a. grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Jak stanowi art. 64 § 3 cytowanej ustawy do wniosku wszczynającego postępowanie sądowe stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Należy podkreślić, że wysokość grzywny sąd miarkuje w zależności od stopnia winy organu w niedokonaniu ww. czynności. Ponieważ wniosek o wymierzenie grzywny został złożony w 2015 r., to do ustalenia wysokości grzywny należało zastosować przeciętne wynagrodzenie w gospodarce narodowej w 2014 r. ogłoszone komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 10 lutego 2015 r. (M. P. z 2015 r., poz. 179). Stosownie do tego obwieszczenia przeciętne wynagrodzenie w gospodarce narodowej w 2014 r. wyniosło 3.783,46 zł. Zgodnie z uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 listopada 2009 r., sygn. akt II GPS 3/09, wymierzenie grzywny za przekroczenie terminu ma znaczenie nie tylko dyscyplinujące, wiąże się również z funkcją represyjną oraz prewencyjną. Ukaranie organu służy także bowiem zapobieganiu naruszeniom prawa w przyszłości, zarówno przez ukarany organ, jak i przez inne organy. W wymiarze indywidualnym, ukarany organ będzie chciał uniknąć powtórzenia takiej sytuacji, choćby z uwagi na związane z tym uszczuplenie środków finansowych. Ustalając wysokość grzywny, sąd wziął pod uwagę, że naruszenie obowiązku przekazania przedmiotowej skargi jest znaczne, a nadto organ przekazując skargę do podmiotu wykonującego jego obsługę prawną uznał się za zwolniony ze swoich obowiązków i odpowiedzialności za ich wykonanie. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 55 § 1 w zw. art. 154 § 6 P.p.s.a., orzeczono jak w punkcie I. postanowienia. W punkcie II. postanowienia rozstrzygnięto o kosztach postępowania, stosownie do treści przepisu art. 200 i art. 205 § 1 w zw. z art. 64 § 3 ww. ustawy.