II SO/Sz 12/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Iwona Tomaszewska po rozpoznaniu w dniu 10 sierpnia 2010r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku J. C. – o wymierzenie grzywny Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu postanawia: wymierzyć Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu grzywnę w wysokości [...] złotych. J. C. w dniu [...]r. złożył do sprawy II SAB/Sz 165/09 z Jego skargi na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji, wniosek o wymierzenie grzywny Prezesowi Samorządowego Kolegium Odwoławczego "za pozostawienie bez biegu i odpowiedzi pisma: skargi z [...]r. na bezczynność Urzędu w sprawach [...]". Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia [...]r. (doręczonym skarżącemu w dniu [...]r.) wniosek o wymierzenie Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu grzywny za nie przekazanie sądowi skargi zarejestrowanej pod sygnaturą II SAB/Sz 165/09, zarejestrowano pod numerem II SO/Sz 12/10. Z analizy akt II SAB/Sz 165/09 wynika, że skarga z dnia [...]r. J. C. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie rozpoznania Jego wniosku z [...]r. dotyczącego stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [...]r. Nr [...] wpłynęła do organu w dniu [...]r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze skargę J. C. z dnia [...]r. wraz z odpowiedzią przesłało sądowi w dniu [...]. (dowód akta II SAB/Sz 165/09). Samorządowe Kolegium Odwoławcze odpowiadając na wniosek o wymierzenie grzywny wyjaśniło, że w dniu [...]. do Kolegium zostały doręczone prawomocne orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 20 maja 2010r. w sprawach II SAB/Sz 165/09 u II SAB/Sz 166/09, które zobowiązują organ do rozpoznania wniosku J. C. z dnia [...]r. Nr [...] i wniosku z dnia [...]r. o stwierdzenie nieważności decyzji z dnia [...]r. Nr [...]w terminie 30 dni od dnia doręczenia akt organowi. Ponadto organ wskazał, że na wniosek J. C. z dnia [...]r. w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]. Nr [...]udzieliło jedynie odpowiedzi pismem z dnia [...]r., nr [...], w którym poinformowano o tym, że wyżej wymieniona decyzja jest decyzją ostateczną i służyło na nią prawo wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej p.p.s.a. – organ, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi winien przekazać sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. W razie niezastosowania się do obowiązku przekazania skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie wynikającym z przytoczonego wyżej przepisu, Sąd na wniosek skarżącego może – na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. – orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. tj. do wysokości dziewięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów (art. 154 § 6 p.p.s.a.). Z przepisu tego wynika, że ustawodawca nie określił dolnej granicy omawianej grzywny, pozostawiając tę kwestię ocenie sądu. Zgodnie z komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 19 lutego 2010r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w 2009r. i w drugim półroczu 2009r. (M. P. 2010r., Nr 10, poz. 104) przeciętne miesięczne wynagrodzenie w gospodarce narodowej, pomniejszone o potrącone od ubezpieczonych składki na ubezpieczenie emerytalne, rentowe oraz chorobowe, w 2009r. wynosiło 2.716,71 zł. Podkreślić przy tym należy, że z treści przepisu art. 55 § 1 p.p.s.a. wynika, że kwestia wymierzenia grzywny organowi w warunkach objętych jego dyspozycją pozostawiona została do uznania Sądu. Stwierdzenie "Sąd (...) może orzec o wymierzeniu organowi grzywny" wskazuje, że przy rozstrzygnięciu wniosku skarżącego w tym przedmiocie sąd bierze pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy. W szczególności do okoliczności takich należy okres, jaki upłynął od wniesienia skargi i przyczyny nie wypełnienia obowiązku w terminie. W rozpoznawanej sprawie niesporne jest, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchybiło obowiązkowi, jakim jest przekazanie sądowi skargi, akt sprawy i odpowiedzi na skargę w terminie określonym w art. 54 § 2 p.p.s.a., trzydziestodniowy termin przekazania sądowi skargi, która wpłynęła do organu w dniu [...]. upłynął bowiem [...]., a organ wykonał ciążący na nim obowiązek [...]r., zatem jeden dzień po terminie. Wskazać też trzeba, że trzydziestodniowy termin przewidziany na dopełnienie obowiązku przekazania skargi, odpowiedzi na skargę i akt sprawy ma istotne znaczenie. Ustawodawca zakreślił bowiem w sposób wyraźny ramy czasowe dopełnienia czynności przewidzianych w art. 54 § 2 p.p.s.a. W ten sposób wykreował odrębny, choć związany z pozostałymi powinnościami wskazanymi w tym przepisie, obowiązek działania organu administracji publicznej. Wyklucza to zarazem jakąkolwiek swobodę organu w tym zakresie. W konsekwencji organ, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi musi dochować trzydziestodniowego terminu, w przeciwnym razie naruszy art. 54 § 2 p.p.s.a. Skoro z treści art. 54 § 2 p.p.s.a. wynika obowiązek dochowania określonego terminu, to uchybienie tej powinności mieści się w "niezastosowaniu się do obowiązków", będącym przesłanką wymierzenia grzywny na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. W rezultacie przedmiot zaskarżenia określony w art. 55 § 1 p.p.s.a. obejmuje nie tylko zaniechanie przekazania sądowi skargi, odpowiedzi na skargę i akt sprawy, ale także zwłokę organu w dopełnieniu tej czynności. Oznacza to, że nie przestanie on istnieć w przypadku przekazania sądowi skargi, odpowiedzi na skargę i akt sprawy z uchybieniem trzydziestodniowego terminu (por. uchwała NSA z dnia 3 listopada 2009r., sygn. akt II GPS 3/09 – ONSA i WSA 2010/1/2). Zgodnie z przytoczonym powyżej art. 54 § 2 p.p.s.a. w niniejszej sprawie organ winien przekazać sądowi skargę wraz z odpowiedzią i aktami administracyjnymi najpóźniej do dnia [...]., a przekazał [...]., zatem po przekroczeniu terminu określonego w tym przepisie. Dlatego wniosek skarżącego o wymierzenie grzywny uznać należało za zasadny z tym tylko, że organem w rozpatrywanej sprawie nie jest Prezes Samorządowego Kolegium Odwoławczego lecz Samorządowe Kolegium Odwoławcze - zgodnie z art. 17 pkt 1 k.p.a., co nie miało wpływu na ocenę zasadności wniosku. Orzekając grzywnę Sąd miał na uwadze nieznaczne – jednodniowe opóźnienie w przekazaniu skargi wraz z odpowiedzią na skargę, a z drugiej strony brak racjonalnego wyjaśnienia tego opóźnienia przez organ. W tym stanie sprawy celowe było wymierzenie organowi grzywny nawet przy jednodniowym opóźnieniu organu na mocy art. 55 § 1 w związku z art. 54 § 2 p.p.s.a.