II SO/Sz 12/19

Sygn. [...] II SO/Sz 12/19 P O S T A N O W I E N I E Dnia 2 października 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Arkadiusz Windak po rozpoznaniu w dniu 2 października 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku N. S. o wymierzenie grzywny Dyrektorowi Zakładu Gospodarki Mieszkaniowej w Ś. za nieprzekazanie skargi w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania wniosku o najem lokalu mieszkalnego postanawia: I. wymierzyć Dyrektorowi Zakładu Gospodarki Mieszkaniowej w Ś. grzywnę w wysokości [...] zł (słownie złotych: [...]); II. zasądzić od Dyrektora Zakładu Gospodarki Mieszkaniowej w Ś. na rzecz N. S. kwotę [...]zł (słownie złotych: [...]) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Sygn. akt II SO/Sz [...] U Z A S A D N I E N I E Pismem z dnia 8 lipca 2019 r. N. S. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na bezczynność Dyrektora Zakładu Gospodarki Mieszkaniowej w Ś. (dalej "Dyrektor ZGM" lub "organ"), polegającą na braku przekazania (odwołania) skargi z dnia 31 maja 2019 r. (data wpływu do organu w dniu 3 czerwca 2019 r.), wniesionej w związku z pozostawieniem bez dalszego rozpoznania pismem z dnia 24 maja 2019 r., nr [...] 2019, wniosku skarżącego z dnia 8 maja 2019 r., w przedmiocie najmu lokalu komunalnego. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 10 lipca 2019 r. doręczono organowi skargę i zobowiązano organ do jej zwrotu, udzielenia odpowiedzi na skargę oraz nadesłania akt administracyjnych w terminie 30 dni. W dniu 1 sierpnia 2019 r. skarżący złożył w sądzie wniosek o wymierzenie organowi grzywny. W uzasadnieniu pisma wskazał, że został wprowadzony w błąd przez Dyrektora ZGM pismem z dnia 8 czerwca 2019 r. co do braku trybu odwoławczego. W ocenie skarżącego, Dyrektor ZGM dopuścił się nadinterpretacji przepisów. Zwrócił się również o ewentualne zasądzenie na swoją rzecz kwoty pieniężnej, mając na uwadze działanie prewencyjne, by w przyszłości nie dochodziło do stosowania niewłaściwych praktyk przez organ wobec swoich petentów. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 6 sierpnia 2019 r. powyższe pismo z pozostałą korespondencją i załącznikami przesłano do organu w ślad za skargą z dnia 8 lipca 2019 r. W odpowiedzi z dnia 16 sierpnia 2019 r., (nadaną w tym dniu do sądu) organ poinformował, że działając na podstawie art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), stosownie do zobowiązania nałożonego przez Sąd pismem z dnia 12 lipca 2019 r. (data wpływu do Zakładu -18 lipca 2019 r.), odpowiadając na skargę N. S. z dnia 8 lipca 2019 r., dotyczącą bezczynności Dyrektora ZGM, polegającej na braku przekazania do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie jego odwołania z dnia 31 maja 2019 r. od - jak to określił skarżący - czynności administracyjnej ZGM w Ś. z dnia 24 maja 2019 r. [...] dotyczącej braku dalszego rozpoznania wniosku złożonego dnia 8 maja 2019 r. o najem lokalu komunalnego, wniósł o oddalenie skargi oraz ewentualnie na wypadek uwzględnienia skargi na bezczynność, o oddalenie wniosku skarżącego o przyznanie mu od organu sumy pieniężnej. Wnosząc o oddalenie wniosku skarżącego o przyznanie mu od organu sumy pieniężnej Dyrektor ZGM wskazał, że zwłoki w przekazaniu do sądu skargi z dnia 31 maja 2019 r., wraz z odpowiedzią na tę skargę nie można uznać za drastyczną. Ponadto, od chwili złożenia tejże skargi organ podejmował w sprawie różne czynności (udzielił bezpośrednio skarżącemu odpowiedzi na skargę, a także wobec wielości jego pism ponaglających skierowanych do różnych instytucji poinformował skarżącego o czynnościach, jakie podejmuje w sprawie (pismo z dnia 5 sierpnia 2019 r.). Udzielił też odpowiedzi na skargę i wysłał ją już wraz ze skargą do sądu, nie zaszła zatem obawa, że bez nałożenia sankcji w postaci przyznania skarżącemu sumy pieniężnej, organ nadal nie załatwi sprawy we właściwy sposób. Skarżący w piśmie z dnia 26 sierpnia 2019 r. nie zgodził się ze stwierdzeniem organu zawartym w odpowiedzi na skargę na str. 4, jakoby organ miał mu udzielić odpowiedzi na skargę bezpośrednio. W zaistniałym stanie faktycznym, w wyniku ponownej analizy treści skargi z dnia 8 lipca 2019 r., Przewodniczący II Wydziału zarządzeniem z dnia 5 września 2019 r., określił jako przedmiot sprawy: wniosek o wymierzenie grzywny za nieprzekazanie skargi w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania wniosku o najem lokalu mieszkalnego, o czym poinformowano strony postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie zasadą wyrażoną w art. 54 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) dalej zwanej: "p.p.s.a.", skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie jest przedmiotem skargi. Organ zaś przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Obowiązek ten ma charakter bezwzględny. W konsekwencji organ, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi musi w taki sposób wykonać nałożony na niego obowiązek przekazania powyższych dokumentów sądowi, aby w sytuacji, gdy skarżący skorzysta z przyznanego mu na mocy art. 55 § 1 p.p.s.a. uprawnienia, móc skutecznie udowodnić dochowanie ustawowego terminu. W myśl cytowanego wyżej przepisu, w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Grzywnę tę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów (art. 154 § 6 p.p.s.a.). Celem grzywny, o której mowa w art. 55 § 1 p.p.s.a., jest nie tylko spełnienie funkcji dyscyplinującej, mającej na celu doprowadzenie do wykonania przez organ ciążącego na nim obowiązku procesowego, ale również pełnienie funkcji represyjnej. Użyte przez ustawodawcę w art. 55 § 1 p.p.s.a. sformułowanie "sąd może orzec" o wymierzeniu organowi grzywny oznacza, że podejmując rozstrzygnięcie w takiej sprawie, sąd powinien wziąć pod uwagę jej okoliczności, a więc m.in. przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., czas jaki upłynął od wniesienia skargi, a także okoliczność, czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie grzywny organ obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu. W ramach instytucji, o której mowa w art. 55 p.p.s.a., chodzi o ustalenie czy nastąpiło uniemożliwienie albo utrudnienie stronie realizacji prawa złożenia skargi do sądu. Nie mieści się w ww. ocenie sądowej zasadność samej skargi na działanie lub bezczynność organu. Ta bowiem stanowi przedmiot odrębnej sprawy sądowej. Odrębność postępowania wywołanego wnioskiem o wymierzenie organowi grzywny oparta jest na założeniu jego usytuowania w przedziale czasowym pomiędzy wniesieniem skargi, a jej przekazaniem do sądu wraz z aktami i odpowiedzią na skargę. W badanej sprawie o wymierzenie grzywny wymagało ustalenia, czy do organu wpłynęła skarga z dnia 31 maja 2019 r. i czy organ ten podjął skuteczne działania, do których jest zobowiązany na podstawie art. 54 § 2 p.p.s.a., czyli czy przesłał Sądowi tę skargę wraz z kompletem wymaganych dokumentów i odpowiedzią na skargę. Przesłanką wymierzenia grzywny jest sam fakt nieprzekazania skargi sądowi administracyjnemu, bez względu na jego przyczyny. Natomiast wymierzając grzywnę sąd (określając jej wysokość), powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności danej sprawy, w tym między innymi przyczyny niewypełnienia przez organ ciążącego na nim obowiązku. W świetle powyższego nie mogła na gruncie niniejszej sprawy odnieść zamierzonego skutku argumentacja Dyrektora ZGM, że wbrew intencjom strony, wobec ich niewłaściwego odczytania przez organ, odpowiedź na jego skargę udzielona została bezpośrednio skarżącemu (pismem z dnia 28 czerwca 2019 r., doręczonym adresatowi w dniu 4 lipca 2019 r.), a częściowo natomiast dlatego, że sprawa której dotyczy wniesiona przez skarżącego skarga (odwołanie) z dnia 31 maja 2019 r., nie należało zdaniem organu do właściwości sądu administracyjnego. Stąd błędne przekonanie organu, że jego wyjaśnienia będą dla skarżącego wystarczające. Odnosząc się do skargi z dnia 31 maja 2019 r. jej treść, zdaniem Sądu, mogła budzić wątpliwości organu i niewykonanie obowiązków z art. 54 § 2 p.p.s.a. nie miało charakteru świadomego, lecz wynikało z błędnego odczytania pisma. Jednakże, wskazanie przez stronę adresata pisma, określenie, że pismo jest kierowane "przez" organ "do" sądu administracyjnego w S., dostatecznie precyzowało zamiar strony i adresata pisma. W odpowiedzi udzielonej na skargę, zawierającej również odpowiedź na wniosek o wymierzenie grzywny, Dyrektor ZGM przyznał, że w dniu 3 czerwca 2019 r. wpłynęła do organy skarga z dnia 31 maja 2019 r.. na "czynność administracyjną (...) dotyczącą braku dalszego rozpoznania wniosku złożonego dnia 8 maja 2019 r. o najem lokalu mieszkalnego". Ww. pismo procesowe organu nadano do sądu administracyjnego w dniu 16 sierpnia 2019 r. Zestawienie powyższych dat wskazuje, że organ dopuścił się oczywistego przekroczenia 30 - dniowego terminu, wyznaczonego przepisem art. 54 § 2 p.p.s.a. W powołanej mierze Dyrektor ZGM nie przywołał również argumentacji i okoliczności przeciwnych ustaleniom Sądu. Doszło więc bezspornie do naruszenia w sprawie obowiązku wynikającego z art. 55 p.p.s.a. Ponieważ organ nie wykonał w terminie ustawowego obowiązku i ustalone w sprawie okoliczności odpowiadają dyspozycji art. 55 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 154 § 6 p.p.s.a., to Sąd uznał wniosek za uzasadniony i wymierzył organowi w pkt I postanowienia grzywnę w wysokości [...] zł. Wymierzając grzywnę w dolnych granicach Sąd wziął pod uwagę zawartą w odpowiedzi na wniosek argumentację organu oraz fakt, że uchybienie nie było czasowo znaczące. Ponadto, Sąd uznał, że nałożenie grzywny we wskazanej kwocie będzie adekwatną sankcją represyjną i prewencyjną. O zwrocie kosztów postępowania, obejmujących uiszczony wpis od złożonego wniosku w wys. [...] zł (pkt II sentencji wyroku), orzeczono na podstawie art. 64 § 3 w zw. z art. 200 p.p.s.a.