II SO/Sz 12/23

\ Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Patrycja Joanna Suwaj po rozpoznaniu w dniu 28 marca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. S. o wymierzenie grzywny Zachodniopomorskiemu Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w Szczecinie za nieprzekazanie skargi wraz z aktami sprawy w terminie postanawia: oddalić wniosek. W dniu 26 czerwca 2023 r., korzystając z platformy e-PUAP, W. S. wniósł za pośrednictwem Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Szczecinie (zwanego dalej: "Organem"), skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na postanowienie ww. Organu z 12 maja 2023 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania zażaleniowego. Wnioskiem z 22 sierpnia 2023 r. W. S. (zwany dalej: "Wnioskodawcą") wstąpił do Sądu o wymierzenie Organowi grzywny, za nie wypełnienie obowiązku określonego w art. 54 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Jak zaznaczył Wnioskodawca, obowiązek Organu wynikający z ww. przepisu polegał na konieczności przesłania Sądowi również odpowiedzi na skargę. Uzasadniając żądanie Wnioskodawca podniósł m.in., że przesłane przez Sąd i Organ, pozbawione tytułu pismo z 25 lipca 2023 r., nijak traktować jako odpowiedź na skargę. Nie ustosunkowano się bowiem do ośmiu zarzutów postawionych w skardze. Nie czyni to z tego pisma odpowiedzi na skargę. W tego rodzaju piśmie organ winien ułatwić sądowi pracę, przynajmniej próbować, w myśl zasady z art. 11 Kodeksu postępowania administracyjnego, przekonać skarżącego co do słuszności wydanego rozstrzygnięcia, tak aby ten skargę cofnął. Organ władzy publicznej wyższego stopnia wyposażony w sztab odpowiednio przygotowanych ludzi jest zobowiązany wykonywać swoje władztwo z najwyższą starannością. Zdaniem Wnioskodawcy, złożona w terminie niby odpowiedź na skargę stanowi zaprzeczenie tejże staranności, stąd wniosek o maksymalnie wysoką grzywnę i sygnalizację. W piśmie z 1 grudnia 2023 r. będącym odpowiedzią na wniosek o wymierzenie grzywny Organ wyjaśnił, że pismem z 26 czerwca 2023 r. Wnioskodawca złożył skargę (za pośrednictwem e-PUAP) na ww. postanowienie Organu z 12 maja 2023 r. Następnie Organ (za pośrednictwem e-PUAP), przy pismach elektronicznych z 24 lipca 2023 r. i 25 lipca 2023 r. przekazał Sądowi skargę Wnioskodawcy wraz z odpowiedzią na tę skargę. Z otrzymanego Urzędowego Poświadczenia Przedłożenia (UPP) wynika, że wskazane pisma zostały doręczone skutecznie na elektroniczną skrzynkę sądową, w dniu 25 lipca 2023 r. Jednocześnie akta sprawy, prowadzone w formie papierowej, zostały przekazane do Sądu osobiście przez pracownika Organu w dniu 25 lipca 2023 r. Organ wyjaśnił dalej, że w uzasadnieniu swojego pisma będącego odpowiedzią na skargę wskazał, że w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia z 12 maja 2023 r., przedstawiono wyczerpującą merytoryczną argumentację i uzasadnienie prawne w zakresie, o którym mowa w przedłożonej skardze, wobec czego wniesiono o oddalenie tej skargi. Biorąc powyższe pod uwagę, Organ argumentował, że przedmiotowy wniosek o wymierzenie grzywny należy uznać za bezzasadny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Wniosek wymierzenie grzywny nie zasługiwał na uwzględnienie. Stosownie do art. 54 § 1 i 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm., zwanej dalej: "p.p.s.a."), skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w postaci papierowej lub elektronicznej, w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Jak wynika z art. 55 § 1 p.p.s.a., w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. W postępowaniu prowadzonym na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. Sąd bada jedynie, czy organ bądź podmiot, do którego skarga została skierowana wykonał obowiązki określone w art. 54 § 2 p.p.s.a. Sąd nie rozstrzyga wówczas o zasadności skargi. Termin, o którym mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a. jest terminem instrukcyjnym. Przenosząc powyższe uwagi na grunt niniejszej sprawy, Sąd na podstawie analizy akt wskazuje, że skarga, której dotyczy wniosek o wymierzenie grzywny została złożona za pośrednictwem Organu w dniu 26 czerwca 2023 r. (wpływ na skrzynkę e-PUAP Organu). Trzydziestodniowy termin do wypełnienia obowiązków wynikających z art. 54 § 3 p.p.s.a., upływał Organowi w dniu 25 lipca 2023 r. Skarga wraz z odpowiedzią na skargę (w formie elektronicznej) została przekazana przez Organ na sądową skrzynkę e-PUAP w dniu 25 lipca 2023 r. W tym samym dniu akta administracyjne sprawy, prowadzone w formie papierowej, zostały złożone w sądowym biurze podawczym. Sprawa została zarejestrowana pod sygn. akt II SA/Sz 670/23. Zarówno skarga jak i odpowiedź organu wraz z aktami administracyjnymi sprawy zostały przekazane do Sądu w dniu 25 lipca 2023 r., a więc z zachowaniem terminu trzydziestodniowego, o którym mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a. Sąd uznał za nietrafny zarzut Wnioskodawcy, którym podważał spełnienie ww. obowiązku, z uwagi na brak ustosunkowania się Organu w odpowiedzi na skargę do zarzutów postawionych w skardze. Wyjaśnić należy, że odpowiedź na skargę jest pismem procesowym w rozumieniu art. 45 p.p.s.a., a zatem powinna spełniać warunki formalne określone w art. 46 p.p.s.a. Powołany przepis nie przewiduje wymagań szczególnych, które ma zawierać odpowiedź na skargę. Z istoty tego pisma wynika, że powinna ona wyrażać stanowisko organu co do wniosków skargi. Natomiast w zakresie stawianych zarzutów ww. przepis nie nakłada na Organ dodatkowych, szczególnych wymogów, jak prezentowanie stanowiska przedstawionego w uzasadnieniu zaskarżonego aktu oraz przekonywanie do słuszności wydanego rozstrzygnięcia w świetle argumentacji skargi. Treści zawarte w odpowiedzi na skargę nie mają znaczenia dla legalności wydanego rozstrzygnięcia administracyjnego. Pismo to ma bowiem charakter jedynie pomocniczy i treści w nim zawarte mają jedynie stanowić dodatkowe wyjaśnienie motywów postępowania organu (por. wyrok NSA z 15 listopada 2013 r., sygn. akt I OSK 2557/12). Podkreślić zarazem należy, że odpowiedź organu administracji publicznej na skargę nie może zastępować czy uzupełniać zaskarżonego aktu w zakresie zawartego w nim rozstrzygnięcia czy też w zakresie ocen i rozważań znajdujących się w uzasadnieniu zaskarżonego aktu. Odpowiedź na skargę ma charakter stricte procesowy. Skoro zatem w badanej sprawie Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie oraz podtrzymał swe rozstrzygnięcie wskazując, że w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia przedstawiono wyczerpującą merytoryczną argumentację i uzasadnienie w zakresie, o którym mowa w przedłożonej skardze, to w ocenie Sądu obowiązek wynikający z art. 54 § 2 p.p.s.a. został przez Organ wypełniony. Żądanie wymierzenia grzywny Sąd uznał tym samym za niezasadne. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu.