II SO/Sz 13/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Arkadiusz Windak (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Barbara Gebel,, Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk - Meder, Protokolant Małgorzata Płocharska-Małys, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 3 listopada 2010 r. sprawy z wniosku J. C. - o wymierzenie grzywny Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu postanawia: wymierzyć Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu grzywnę w wysokości [...] złotych. J.C. pismem z dnia [...]r. złożył m.in. wniosek o wymierzenie grzywny Prezesowi Samorządowego Kolegium Odwoławczego "za pozostawienie bez biegu i odpowiedzi pisma: skargi z [...] r. na bezczynność Urzędu" w sprawie [...] dotyczącej Jego skargi na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji tegoż Kolegium z dnia [...] Z analizy akt niniejszej sprawy oraz akt sprawy dotyczącej zarzucanej wyżej bezczynności organu (sygn. akt II SAB/Sz 166/09) wynika, że skarga z dnia [...]r. J.C. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie rozpoznania Jego wniosku z [...]r. dotyczącego stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [...] wpłynęła do organu w dniu [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze skargę J.C. z dnia [...] wraz z odpowiedzią przesłało sądowi w dniu [...] (dowód akta II SAB/Sz 166/09 – karta [...]). Samorządowe Kolegium Odwoławcze odpowiadając na wniosek o wymierzenie grzywny wyjaśniło, że w dniu [...] do Kolegium zostały doręczone prawomocne orzeczenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 20 maja 2010 r., sygn. akt II SAB/Sz 166/09, które zobowiązuje organ do rozpoznania wniosku J.C. z dnia [...] o stwierdzenie nieważności decyzji z dnia [...] w terminie 30 dni od dnia doręczenia akt organowi. Ponadto organ wskazał, że na wniosek J.C. z dnia [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] udzieliło jedynie odpowiedzi pismem z dnia [...], w którym poinformowano o tym, że wyżej wymieniona decyzja jest decyzją ostateczną i służyło na nią prawo wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1370 ze zm.) – dalej p.p.s.a. – organ, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi winien przekazać sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. W razie niezastosowania się do obowiązku przekazania skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie wynikającym z przytoczonego wyżej przepisu, Sąd na wniosek skarżącego może – na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. – orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a., tj. do wysokości dziewięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów (art. 154 § 6 p.p.s.a.). Z przepisu tego wynika, że ustawodawca nie określił dolnej granicy omawianej grzywny, pozostawiając tę kwestię ocenie sądu. Zgodnie z komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 19 lutego 2010 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w 2009 r. i w drugim półroczu 2009 r. (M. P. 2010 r., Nr 10, poz. 104) przeciętne miesięczne wynagrodzenie w gospodarce narodowej, pomniejszone o potrącone od ubezpieczonych składki na ubezpieczenie emerytalne, rentowe oraz chorobowe, w 2009 r. wynosiło 2.716,71 zł. Podkreślić przy tym należy, że z treści przepisu art. 55 § 1 p.p.s.a. wynika, że kwestia wymierzenia grzywny organowi w warunkach objętych jego dyspozycją pozostawiona została do uznania Sądu. Stwierdzenie "Sąd (...) może orzec o wymierzeniu organowi grzywny" wskazuje, że przy rozstrzygnięciu wniosku skarżącego w tym przedmiocie sąd bierze pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy. W szczególności do okoliczności takich należy okres, jaki upłynął od wniesienia skargi i przyczyny nie wypełnienia obowiązku w terminie. W rozpoznawanej sprawie Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchybiło obowiązkowi jakim jest przekazanie sądowi skargi, akt sprawy i odpowiedzi na skargę w terminie określonym w art. 54 § 2 p.p.s.a. Trzydziestodniowy termin przekazania sądowi skargi, która wpłynęła do organu w dniu [...] r. upłynął bowiem [...] r., a organ wykonał ciążący na nim obowiązek [...]r., zatem jeden dzień po terminie. Skoro z treści art. 54 § 2 p.p.s.a. wynika obowiązek dochowania określonego terminu, to uchybienie tej powinności mieści się w "niezastosowaniu się do obowiązków", będącym przesłanką wymierzenia grzywny na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. W rezultacie przedmiot zaskarżenia określony w art. 55 § 1 p.p.s.a. obejmuje nie tylko zaniechanie przekazania sądowi skargi, odpowiedzi na skargę i akt sprawy, ale także zwłokę organu w dopełnieniu tej czynności. Oznacza to, że nie przestanie on istnieć w przypadku przekazania sądowi skargi, odpowiedzi na skargę i akt sprawy z uchybieniem trzydziestodniowego terminu (por. uchwała NSA z dnia 3 listopada 2009 r., sygn. akt II GPS 3/09 – ONSA i WSA 2010/1/2). W niniejszej sprawie, zgodnie z przytoczonym powyżej art. 54 § 2 p.p.s.a. organ winien przekazać sądowi skargę wraz z odpowiedzią i aktami administracyjnymi najpóźniej do dnia [...]., a przekazał [...], zatem po przekroczeniu terminu określonego w tym przepisie. Dlatego wniosek skarżącego o wymierzenie grzywny uznać należało za zasadny z tym tylko, że organem w rozpatrywanej sprawie nie jest Prezes Samorządowego Kolegium Odwoławczego lecz Samorządowe Kolegium Odwoławcze - zgodnie z art. 17 pkt 1 k.p.a., co nie miało wpływu na ocenę zasadności wniosku. Orzekając grzywnę Sąd miał na uwadze nieznaczne – jednodniowe opóźnienie w przekazaniu skargi wraz z odpowiedzią na skargę, incydentalny charakter tego zdarzenia, a z drugiej strony brak racjonalnego wyjaśnienia tego opóźnienia przez organ, co skłoniło Sąd do wymierzenia grzywny, choć w minimalnym jej wymiarze. W tym stanie sprawy zasadnym było wymierzenie organowi grzywny na mocy art. 55 § 1 w związku z art. 54 § 2 p.p.s.a.