II SO/Sz 13/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Patrycja Joanna Suwaj po rozpoznaniu w dniu 22 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. R. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika przed wystąpieniem ze skargą na opieszałość postępowania Sądu Rejonowego w S. w sprawie [...] postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy. W dniu 6 kwietnia 2018 r. D. R. zwrócił się z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika. W rubryce nr [...] urzędowego formularza PPF wskazał jako przedmiot zaskarżenia opieszałość Sądu Rejonowego w sprawie [...]). W powyższym przedmiocie do dnia dzisiejszego nie wpłynęła skarga do tutejszego Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., zwanej "p.p.s.a."), prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Zgodnie zaś z art. 247 p.p.s.a. prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. Przesłanka oczywistej bezzasadności skargi, o której mowa w art. 247 p.p.s.a., znajduje również zastosowanie w sytuacji, gdy wniosek o przyznanie prawa pomocy został złożony przed wszczęciem postępowania sądowego, tzn. wtedy gdy skarga (pismo procesowe) nie została jeszcze wniesiona do sądu, zaś z wniosku o przyznanie prawa pomocy złożonego w celu wszczęcia postępowania sądowego, wynika w sposób niebudzący wątpliwości, że przedmiotem zaskarżenia nie jest działalność, bezczynność, czy przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach administracyjnych polegających kontroli sądu administracyjnego. W ocenie Sądu, skarga w podnoszonej przez Skarżącego sprawie dotyczącej opieszałości postępowania Sądu Rejonowego w S. jest oczywiście bezzasadna, ponieważ jej rozpoznanie nie należy do kognicji sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 3 p.p.s.a. sądy administracyjne kontrolują akty lub czynności albo bezczynność organów administracji publicznej, a nie sądów powszechnych. Stąd sąd administracyjny nie jest uprawiony do objęcia kontrolą postępowania prowadzonego w sprawach cywilnych, w tym pisma opieszałości lub braku działania tego Sądu. Nie ma bowiem przepisu prawa, który przewidywałby dopuszczalność wniesienia w tym zakresie skargi do sądu administracyjnego. Okoliczność ta kwalifikuje wniesioną skargę do jej odrzucenia, gdyż w myśl art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Oznacza to, że w sprawie wystąpiła przesłanka oczywistej bezzasadności skargi, o której mowa w art. 247 p.p.s.a., uniemożliwiająca przyznanie Skarżącemu prawa pomocy w żądanym zakresie. Z tych względów sąd, orzekł jak na wstępie, na podstawie art. 247 p.p.s.a.