II SO/Sz 14/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorz Jankowski, Sędziowie Sędzia WSA Barbara Gebel, Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder (spr.), Protokolant Sekretarz sądowy Anita Jałoszyńska, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 16 października 2013 r. sprawy z wniosku A. K. w przedmiocie wymierzenia grzywny Przedsiębiorstwu A. I. wymierzyć Przedsiębiorstwu A. grzywnę w wysokości [...] ([...]) złotych, II. zasądzić od Przedsiębiorstwa A. na rzecz A. K. kwotę [...] ([...]) tytułem zwrotu kosztów postępowania. W dniu [...] r. A. K. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosek o wymierzenie w trybie art. 55 § 1 P.p.s.a. grzywny organowi, tj. Przedsiębiorstwu Komunikacji Samochodowej, w wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a., z uwagi na nieprzekazanie Sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie, o którym mowa w art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2001 r. Nr 112 poz. 1198 ze zm.), zwanej dalej "ustawa", tj. w ciągu 15 dni od daty jej doręczenia. Jednocześnie A. K. wniósł o zasądzenie od strony przeciwnej zwrotu kosztów postępowania. Uzasadniając wniosek skarżący wyjaśnił, że w dniu [...] r. zgodnie z art. 54 § 1 P.p.s.a., wniósł za pośrednictwem strony przeciwnej skargę na bezczynność PKS Sp. z o.o., adresowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Skargę tę doręczono stronie przeciwnej w dniu [...] r. Pomimo upływu terminu, o którym mowa w art. 21 pkt 1 ustawy, skardze nie nadano dalszego biegu i nie przesłano jej zgodnie z art. 54 § 2 P.p.s.a. do rozpatrzenia przez Sąd. Skarga, której nieprzekazanie zarzucał skarżący dotyczyła wniosku z dnia 8 listopada 2012 r. o udostępnienie informacji publicznej dotyczącej kontroli biletów prowadzonej w autobusach PKS Pomimo upływu terminu określonego w art. 13 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, organ nie udostępnił w pełni informacji na wniosek, co poskutkowało skargą na bezczynność organu. W dniu [...] r. skarżący uzyskał w Wydziale Informacji Sądowej tutejszego Sądu informację, iż skarga nie została przesłana do WSA. Przedsiębiorstwo Komunikacji Samochodowej wniosło o oddalenie w całości wniosku A. K. o ukaranie PKS grzywną. Spółka wyjaśniła, że A. K. " w połowie [...] r." wniósł za jej pośrednictwem skargę na bezczynność organu w przedmiocie udzielenia informacji publicznej - nieprzesłanie skarżącemu wzoru (szaty graficznej) identyfikatora upoważniającego do przeprowadzenia kontroli biletów, o który się zwrócił pismem z dnia [...] r.. Termin przekazania skargi upłynęła z końcem [...] r. PKS. podniosło, że przyczyną nieprzekazania skargi w terminie były problemy w Spółce związane z wymianą informacji- "przekazaniem skargi z działu administracyjnego osobie wykonującej w organie zadania obsługi prawnej". Spółka podniosła również, że [...] r. poinformowała A. K. o braku wzoru identyfikatora oraz procedurze podpisywania identyfikatora przedkładanego przez firmę rewizorską, natomiast w dniu [...] r. przekazała skargę wraz z odpowiedzią na skargę do WSA. W jej ocenie zwłoka w przekazaniu skargi była krótkotrwała a skarga dotyczyła informacji, której organ nie posiadał. W ocenie Spółki, nieudzielanie skarżącemu informacji nie miało charakteru notorycznego, bowiem był to jedyny tego rodzaju wniosek w dotychczasowej jej działalności Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje: .Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. Nr 270.), skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Natomiast w myśl art. 55 § 1 wskazanej ustawy, w razie niezastosowania się do tego obowiązku, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 ustawy, a więc do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Powołane wyżej przepisy przewidują wyłącznie dwa warunki, których spełnienie pozwala sądowi na wymierzenie grzywny: 1/ stwierdzenie uchybienia przez organ terminowi do przekazania sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę 2/ złożenie przez stronę wniosku o wymierzenie grzywny. Oznacza to, że przesłanką do wymierzenia grzywny jest fakt nieprzekazania skargi sądowi administracyjnemu, bez względu na powody takiego stanu rzeczy. Natomiast wymierzając grzywnę, sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności danej sprawy, w tym między innymi przyczyny niewypełnienia przez organ ciążącego na nim obowiązku. Należy również podkreślić, że dopełnienie obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 wskazanej wyżej ustawy z uchybieniem terminu przez organ nie skutkuje oddaleniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny, czy też umorzeniem postępowania sądowo-administracyjnego. W uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 listopada 2009 r., II GPS 3/09 ( ONSAiWSA 2010/1/2 ) podniesiono bowiem, iż skoro z art. 54 § 2 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika obowiązek dochowania określonego terminu, to uchybienie tej powinności mieści się w "niezastosowaniu się do obowiązków", będącym przesłanką wymierzenia grzywny na podstawie art. 55 § 1 tej ustawy. W istocie zatem przedmiot zaskarżenia określony w art. 55 § 1 ustawy obejmuje nie tylko zaniechanie przekazania sądowi skargi wraz z odpowiedzią na skargę i akt sprawy, ale także zwłokę organu w dopełnieniu tej czynności (vide: postanowienie NSA z dnia [...] r.sygn. akt I OZ45/13–LEX Nr 1273880 ). Z przepisu art. 21 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.) wynika, że do skarg rozpatrywanych w postępowaniach o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z kolei art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej wskazuje, że termin przewidziany w art. 54 § 2 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi został skrócony do 15 dni. W rozpoznawanej sprawie bezspornym jest, że organ nie wykonał ustawowego obowiązku przekazania skargi w przewidzianym do tego terminie. Natomiast to, jakie przyczyny spowodowały nieprzekazanie skargi nie ma dla Sądu znaczenia w sprawie samego wymierzenia grzywny; może mieć jedynie wpływ na jej wysokość. Zadaniem grzywny jest bowiem nie tylko pełnienie funkcji dyscyplinującej, lecz także represyjnej i prewencyjnej. W ocenie Sądu wysokość wymierzonej grzywny takie zadanie spełnia. Określając wysokość grzywny w przedmiotowej sprawie, Sąd miał na uwadze niedługi okres zwłoki w przekazaniu skargi oraz to, że zaniechanie wykonania obowiązku przekazania skargi nie ma charakteru notorycznego, a wręcz jak twierdzi Spółka - miało miejsce po raz pierwszy. Z tego powodu Sąd wymierzył grzywnę w niewielkiej kwocie [..] zł. O kosztach postępowania orzeczono w oparciu o art. 200 P.p.s.a