II SO/Sz 3/18

Sygn. [...] II SO/Sz 3/18 P O S T A N O W I E N I E Dnia 18 maja 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA - Bolesław Stachura po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu [...] r. sprawy z wniosku E. J. w przedmiocie wymierzenia Inne grzywny za nieprzekazanie skargi p o s t a n a w i a: I. wymierzyć Krajowemu Ośrodkowi Wsparcia Rolnictwa Oddział Terenowy w S. grzywnę w wysokości [...] ([...]) złotych za nieprzekazanie skargi wraz z aktami sprawy w terminie; II. zasądzić od Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa Oddział Terenowy w S. na rzecz skarżącej E. J. kwotę [...]([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Sygn. akt II SO/Sz [...] U Z A S A D N I E N I E W dniu [...] r. E. J. (dalej: "Strona"/ "Skarżąca") złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie wniosek o wymierzenie grzywny Inne na podstawie art 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2017.1369 ze zm.) - dalej: "p.p.s.a.", w związku z art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U.2016.1764 j.t. ze zm.: dalej "u.d.i.p."), z uwagi na brak przekazania w przewidzianym do tego terminie złożonej przez Stronę skargi na bezczynność w przedmiocie udzielenia informacji publicznej. We wniosku Skarżąca wniosła o zwrot kosztów postępowania tudzież na podstawie art. 6 ustawy z dnia 20 stycznia 2011 r. o odpowiedzialności majątkowej funkcjonariuszy publicznych za rażące naruszenie prawa w związku z art. 154 § 2 p.p.s.a. o orzeczenie czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Wniosek został złożony w następującym stanie faktycznym. W dniu [...] r. Strona wniosła za pośrednictwem organu skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na bezczynność i przewlekłość postępowania w zakresie udostępnienia informacji publicznej przez Dyrektora Inne w sprawie z jej wniosku z dnia [...] r. dotyczącego wysokości czynszu dzierżawnego nieruchomości rolnej obejmującej działkę nr [...], obręb R., gmina D., powiat policki, województwo zachodniopomorskie. Z uwagi na nieprzekazanie ww. skargi w terminie o którym mowa w art. 21 u.d.i.p. Skarżąca złożyła ww. wniosek z [...] r. o wymierzenie organowi grzywny. Powyższy wniosek został doręczony organowi za pośrednictwem Sądu [...] r. Wcześniej, tj. w dniu [...] r. organ przekazał ww. skargę na bezczynność do Sądu, która została zarejestrowana pod sygn. akt II SAB/Sz [...]. W dniu [...] r. organ przesłał do Sądu odpowiedź na ww. wniosek o wymierzenie grzywny wnosząc o jego oddalenie. W uzasadnieniu wskazał, że skarga na bezczynność złożona została przez Stronę bezpośrednio w siedzibie organu19 stycznia 2018 r., natomiast [...] r. organ przekazał skargę wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy do sądu, zatem termin 30 dni o którym mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a. został zachowany. W piśmie z dnia [...] r. Skarżąca podtrzymała swój wniosek o wymierzenie grzywny organowi, wskazując jednocześnie, że w sprawie mają zastosowanie przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej, zatem termin dla organu na przekazanie skargi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy wynosi nie jak twierdzi organ 30, lecz 15 dni od dnia otrzymania skargi. Ponadto w piśmie z dnia [...] r. Skarżąca złożyła wniosek o przeprowadzenie dowodu z dokumentu potwierdzającego nadanie – przesłanie przez organ skargi z dnia [...] r. do Sądu w dniu [...] r. W piśmie z dnia [...] r. organ uzupełnił argumentację wskazaną w odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny i wyjaśnił, że w myśl art. 21 u.d.i.p. termin na przekazanie skargi na bezczynność upływał [...] r. Organ natomiast przesłał do Sądu ww. skargę wraz z odpowiedzią organu i aktami sprawy [...] r. - a zatem z ośmiodniowym uchybieniem terminowi (6 dni roboczych) wynikającemu z art. 21 u.d.i.p., co spowodowane było oceną organu, ze zastosowanie w sprawie znajduje zastosowanie 30 dniowy termin na przekazanie skargi, określony w art. 54 § 2 p.p.s.a. Nadto, organ alternatywnie złożył wniosek o umorzenie postępowania w sprawie na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., wskazując, że przed doręczeniem mu w dniu [...] r. wniosku o wymierzenie grzywny spełnił obowiązki, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a. Organ wskazał również, że ww. opóźnienie nie naruszyło prawa Strony do rozpatrzenie sprawy bez uzasadnionej zwłoki a tym samym ewentualna grzywna nie spełni funkcji represyjnej. Ponadto zauważył, że ewentualnie wymierzona organowi grzywna nie spełni ani funkcji prewencyjnej ani dyscyplinującej, albowiem organ przekazał ww. skargę Strony przed doręczeniem mu w dniu [...] r. wniosku o wymierzenie grzywny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie u z n a ł, co następuje: Na podstawie art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Stosownie zaś do treści art. 54 § 2 p.p.s.a. organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Jednakże, na podstawie art. 21 pkt 1 u.d.i.p. do skarg rozpatrywanych w postępowaniach o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy p.p.s.a., z tym że przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi. Przepis ten znajduje zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, bowiem skarga na bezczynność dotyczyła właśnie dostępu do informacji publicznej. Z przedstawionych regulacji prawnych jednoznacznie wynika, że podmiot, za pośrednictwem którego kierowana jest dla sądu administracyjnego skarga w przedmiocie dostępu do informacji publicznej jest bezwzględnie obowiązany przekazać to pismo sądowi wraz z kompletem akt sprawy w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi (art. 21 pkt 1 u.d.i.p.). Zgodnie z art. 55 § 1 p.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 tej ustawy, czyli do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Zgodnie z Komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia [...] r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w 2017 r. (M.P. z 2018 r., poz. 187) przeciętne wynagrodzenie w gospodarce narodowej w 2017 r. wyniosło [...] zł . Stosownie do art. 55 § 1 zdanie drugie p.p.s.a. ww. postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Instytucja wymierzenia organowi grzywny w sytuacji braku wywiązania się z nałożonych na niego ustawowych obowiązków w zakresie postępowania sądowoadministracyjnego ma charakter dyscyplinujący, restrykcyjny i prewencyjny. Mobilizuje ona bowiem organ do niezwłocznego przekazania skargi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy oraz odpowiedzią na skargę, a jednocześnie stanowi sankcję za niedokonania tych czynności w wymaganym terminie. Zapobiega także naruszeniom tego obowiązku w przyszłości (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia [...] r., I OZ [...], z dnia [...] r., I OZ [...] oraz z dnia [...] r., I OZ [...]). Z akt rozpoznawanej sprawy wynika, że skarga Strony na bezczynność organu w przedmiocie udzielenia informacji publicznej w związku z wnioskiem Strony z dnia [...] r. złożona została za pośrednictwem organu w dniu [...] r., a zatem zgodnie z art. 21 pkt 1 u.d.i.p., organ zobligowany był do przekazania Sądowi akt sprawy w terminie do [...] r. Natomiast, organ wykonał powyższy obowiązek dopiero [...] r. a zatem z uchybieniem o 8 dni terminowi wskazanemu w art. 21 pkt 1 u.d.i.p. Niedotrzymanie tego terminu przez organ spowodowało wyczerpanie przesłanek o których mowa w art. 55 § 1 p.p.s.a. w związku z art 21 pkt 1 u.d.i.p. Wymierzając grzywnę w wysokości [...] ([...]) zł Sąd wziął pod uwagę wielkość opóźnienia – 8 dni oraz fakt, że skarga wraz z odpowiedzią i aktami sprawy została przekazana do Sądu, a więc odpadła potrzeba odwoływania się do funkcji dyscyplinującej grzywny. Sąd wziął pod uwagę również i to, że powyższe opóźnienie nie znajduje usprawiedliwionych podstaw, albowiem za takie, w ocenie Sądu, nie mogły zostać uznane powody wskazane przez organ, tj. błąd co do przepisów mających zastosowanie w sprawie. Powyższe, w ocenie Sądu, nie pozwala na oddalenie wniosku Skarżącej, o co wnosił organ, jednocześnie pozwalając, wbrew wnioskowi Skarżącej - na wymierzenie grzywny w jej dolnych granicach. Sąd wskazuje bowiem, że o ile w rozpoznawanej sprawie, nie dojdzie do zaktualizowania funkcji dyscyplinującej wymierzonej grzywny to nadal – wbrew twierdzeniu organu - aktualne pozostają jej funkcja represyjna i prewencyjna. Grzywna za przekroczenie terminu wiąże się z funkcją represyjną niezależnie od tego, czy organ przesłał skargę, odpowiedź na skargę i akta przed posiedzeniem sądu czy też złożeniem wniosku, doręczeniem mu wniosku o wymierzenie grzywny czy też nie. W obu przypadkach spotyka go represja za niedopełnienie tej czynności w przepisanym terminie. Różnica sprowadza się do tego, że w pierwszym przypadku funkcja represyjna występuje obok funkcji dyscyplinującej, zaś w drugim już nie. Dlatego sąd, który wymierza grzywnę, mimo dopełnienia przez organ obowiązków z art. 54 § 2 p.p.s.a. przed posiedzeniem sądu czy też przed złożeniem przez stronę lub doręczeniem organowi wniosku o wymierzenie grzywny ale z uchybieniem terminu, wymierza ją wyłącznie za uchybienie terminu (por. uchwała NSA z dnia III GPS [...] z [...] r.). Sąd wskazuje bowiem, że przedmiot zaskarżenia określony w art. 55 § 1 p.p.s.a. obejmuje nie tylko zaniechanie przekazania sądowi skargi, odpowiedzi na skargę i akt sprawy, ale także zwłokę organu w dopełnieniu tej czynności. Oznacza to, że nie przestanie on istnieć w przypadku przekazania sądowi skargi, odpowiedzi na skargę i akt sprawy z uchybieniem terminu nawet jeżeli przekazanie to nastąpiło przed złożeniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. Nie zachodzi zatem bezprzedmiotowość postępowania w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Nadto, w rozpoznawanej sprawie, wymierzenie grzywny oprócz funkcji represyjnej, pełni nade wszystko funkcję prewencyjną. Ukaranie organu przez Sąd służyć ma bowiem zapobieganiu analogicznym naruszeniom prawa w przyszłości. Zgodnie z powyższym, Sąd nie znalazł podstaw do uwzględnienia wniosku organu o umorzenie postępowania w rozpoznawanej sprawie. Za niezasadny uznać natomiast należało wniosek Skarżącej, o orzeczenie przez Sąd na podstawie art. 6 ustawy z dnia 20 stycznia 2011 r. o odpowiedzialności majątkowej funkcjonariuszy publicznych za rażące naruszenie prawa w związku z art. 154 § 2 p.p.s.a. czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Sąd zauważa bowiem, że zgodnie z art. 154 § 1 p.p.s.a. w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Jak stanowi natomiast art. 154 § 2 p.p.s.a. sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku, jeżeli pozwala na to charakter sprawy oraz niebudzące uzasadnionych wątpliwości okoliczności jej stanu faktycznego i prawnego. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Rozpoznawana sprawa prowadzona jest natomiast na podstawie wniosku Skarżącej o wymierzenie grzywny w związku z brakiem wykonania przez organ w terminie obowiązków wynikających z art. 54 § 2 p.p.s.a. w zw. z art 21 pkt 1 u.d.i.p. Odnosząc się do wniosku zawartego w piśmie z dnia [...] r. o przeprowadzenie dowodu z dokumentu potwierdzającego nadanie – przesłanie przez organ skargi z dnia [...] r. do sądu w dniu [...] r. wskazać należy, że zgodnie z art. 106 § 5 p.p.s.a. w związku z art. 228 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz.U.2018.155 ze zm.) fakty powszechnie znane nie wymagają dowodu. To samo dotyczy faktów znanych sądowi urzędowo, jednakże sąd powinien na rozprawie zwrócić na nie uwagę stron. Sąd stwierdza, zatem że wiadome mu jest z urzędu, że [...] r. organ nadał do Sądu skargę z [...] r. wraz z aktami sprawy oraz odpowiedzią na skargę, która wpłynęła do Sądu [...] r. (akt sprawy II SAB/Sz [...] – k. 7 – adnotacje na prezentacie Sądu). Powyższe potwierdza również kopia księgi nadawczej dołączona przez organ do odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny. Tym samym w sprawie nie było konieczności przeprowadzania dowodu na tę okoliczność. Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 oraz 205 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 64 § 3 p.p.s.a. uwzględniając uiszczony przez Skarżącą wpis sądowy w kwocie [...]zł. Dla porządku Sąd zaznacza, że analogiczne rozstrzygnięcia zostały wydane w podobnych sprawach z wniosków Skarżącej o wymierzenie Inne grzywny za nieprzekazanie skargi w sprawach II SO/Sz [...], II SO/Sz [...] i II SO/Sz [...], które Sąd rozstrzygający niniejszą sprawę w całości podziela. Wszystkie cytowane orzeczenia są dostępne na stronie internetowej [...]