II SO/Sz 5/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Sokołowska (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Danuta Strzelecka-Kuligowska, Sędzia WSA Arkadiusz Windak, , Protokolant starszy sekretarz sądowy Małgorzata Płocharska-Małys, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 25 listopada 2015 r. sprawy z wniosku E. J. w przedmiocie wymierzenia grzywny Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w S. za nieprzekazanie sądowi skargi w terminie postanawia: I. wymierzyć Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w S. grzywnę w wysokości [...] ([...]) złotych, II. zasądzić od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. na rzecz E. J. kwotę [...] ([...]) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania. E. J. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. wniosek o ukaranie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. grzywną za nieprzekazanie sądowi skargi w terminie. W uzasadnieniu skarżąca podniosła że w dniu 13 kwietnia 2015 r. złożyła za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. skargę na bezczynność Kolegium, polegającą na nierozpatrzeniu zażalenia postanowienie Wójta Gminy K. z dnia [...] r. nr [...]. Z akt sprawy o sygnaturze II SAB/Sz 65/15 wynika, że skarga została przekazana przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. w dniu 29 maja 2015 r., a więc z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 54 ust. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a." W związku z powyższym E. J. wniosła o ukaranie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. grzywną, o której mowa w art. 55 § 1 P.p.s.a. W odpowiedzi na wniosek Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. potwierdziło, iż skarga E. J. została przekazana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z uchybieniem terminu. Podniosło jednak, że wymierzenie grzywny ma charakter uznaniowy i powołując się na orzecznictwo sądów administracyjnych wskazało, że w takim przypadku sąd powinien wziąć pod uwagę długość przekroczenia terminu do przekazania skargi i przyczyny opóźnienia. Odnosząc się do tej ostatniej przesłanki, organ podniósł, że zwłoka w przekazaniu akt wraz z odpowiedzią na skargę spowodowana była dużą ilością spraw zainicjowanych wnioskami skarżącej o wydanie zaświadczenia. Nadto organ argumentował, że dla oceny naruszenia terminu istotną jest także okoliczność, że skarga E. J. dotyczyła sprawy, w której Kolegium zostało wezwane do usunięcia naruszenia prawa w związku z bezczynnością trwającą 570 dni. W wyniku tego wezwania Kolegium rozpatrzyło zażalenie na postanowienie Wójta Gminy K. z dnia [...] r. i wydało postanowienie z dnia [...] r., nr [...], którym uchyliło zaskarżone postanowienie. Organ wniósł o oddalenie wniosku. Przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w S. toczyło się postępowanie ze skargi E. J. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S., polegającą na nierozpoznaniu zażalenia na postanowienie Wójta Gminy K. Z akt administracyjnych w sprawie II SAB/Sz 65/15 wynika, że wnioskiem z dnia 9 kwietnia 2013 r. skarżąca domagała się od Wójta Gminy K. wydania zaświadczenia o zgodności ze stanem faktycznym złożonego przez nią oświadczenia, z którego wynikało, że osobiście prowadzi gospodarstwo rolne położone w miejscowości P., gmina K. Postanowieniem z dnia [...]r. Wójt Gminy K. odmówił wydania poświadczonego oświadczenia o żądanej treści, wskazując w uzasadnieniu, że gmina nie posiada dokumentów, w oparciu o które mogłaby potwierdzić oświadczenie skarżącej. Skarżąca złożyła zażalenie na postanowienie Wójta Gminy K. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S., które postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] uchyliło zaskarżone postanowienie i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. W związku z treścią postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r. Wójt Gminy K. pismem z dnia 15 lipca 2013 r. (doręczonym w dniu 13 sierpnia 2013 r.) wezwał skarżącą do uzupełnienia wniosku z dnia 9 kwietnia 2013 r. w sposób wskazany w jego uzasadnieniu, w terminie 7 dni pod rygorem odmowy wydania poświadczenia oświadczenia o żądanej treści. W związku z faktem, iż strona nie uzupełniła wniosku postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] (doręczonym 13 sierpnia 2013 r.), Wójt Gminy K. odmówił wydania poświadczonego oświadczenia o żądanej treści. Skarżąca w dniu 19 sierpnia 2013 r. złożyła zażalenie na postanowienie Wójta Gminy K. z dnia [...] r., wnosząc o stwierdzenie jego nieważności, wyłączenie Gminy K. od udziału w postępowaniu, ewentualnie uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi I instancji. Pismem z dnia 20 sierpnia 2013 r. (doręczonym 21 sierpnia 2013 r.) odwołanie E. J. zostało przekazane Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w S. Pismem z dnia 18 lutego 2014 r. (doręczonym 24 lutego 2014 r.), Wójt Gminy K. poinformował Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S., że strona w dniu [..] r. złożyła skargę na bezczynność Wójta Gminy K. polegającą na nieprzekazaniu jej zażalenia na postanowienie z dnia [...] r., wskazując jednocześnie, że zażalenie zostało przekazane przy piśmie z dnia 20 sierpnia 2013 r. Z akt wynika, że wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. z dnia 6 marca 2014 r. sygn. akt II SA/Sz 972/13 wydany na skutek skargi E. J. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r. został wraz z aktami sprawy doręczony Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w S. w dniu 19 września 2014 r. Pismem z dnia 13 marca 2015 r. skarżąca wezwała Samorządowe Kolegium Odwoławcze do usunięcia naruszenia prawa i rozpoznania zażalenia na postanowienie Wójta Gminy K. z dnia [...] r. Postanowieniem z dnia [...] r. nr [...], po rozpoznaniu zażalenia E. J. na postanowienie Wójta Gminy K. z dnia [...] r. nr [...], Samorządowe Kolegium odwoławcze uchyliło zaskarżone postanowienie i przekazało sprawę organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia. Postanowienie zostało skarżącej doręczone w dniu 21 kwietnia 2015 r. W dniu 13 kwietnia 2015 r. E. J. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. Wyrokiem z dnia 3 września 2015 r. w sprawie II SAB/Sz 65/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. umorzył postępowanie w sprawie bezczynności Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. w sprawie rozpoznania zażalenia na postanowienie Wójta Gminy K. z dnia [...] r., nr [...], stwierdził, że bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, stwierdził przewlekłe prowadzenie postępowania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. oraz, że przewlekłe prowadzenie postępowania miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa i wymierzył Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w S. grzywnę w wysokości [...]([...]) złotych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. z w a ż y ł, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej P.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Na podstawie art. 54 § 1 P.p.s.a skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekle prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Stosownie do § 2 tego przepisu, w brzmieniu obowiązującym w dacie wniesienia skargi na bezczynność, organ, o którym mowa w § 1 przekazuje skargę wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od jej wniesienia. Zgodnie natomiast z art. 55 § 1 P.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a., to jest do wysokości dziesięciokrotności przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. W niniejszej sprawie poza sporem pozostaje okoliczność, iż skarga na bezczynność organu została przekazana do sądu z naruszeniem terminu, o którym mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a. Ocenie sądu podlegała zatem kwestia wymierzenia grzywny i jej wysokości. Wyłączną przesłanką wymierzenia grzywny na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a. jest niezastosowanie się do obowiązków określonych w art. 54 § 2 P.p.s.a. natomiast takie okoliczności jak przyczyny nieprzekazania skargi w terminie, okres przekroczenia terminu mogą mieć wpływ na jej wysokość. Dokonując oceny wskazanych wyżej przesłanek sąd uznał, że zasadnym jest wymierzenie Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w S. grzywny, o której mowa w art. 55 § 1 P.p.s.a. Swoje przekonanie o zasadności zastosowania tego środka sąd oparł przede wszystkim na wynikających z akt postępowania okolicznościach, dotyczących procedowania organu w tej sprawie. Nie bez znaczenia dla tej oceny pozostaje, iż zażalenie strony na postanowienie Wójta Gminy K. z dnia [...] r. zostało rozpoznane dopiero w dniu 13 kwietnia 2015 r., w dacie wniesienia przez skarżącą skargi na bezczynność organu, po upływie miesiąca od złożenia przez skarżącą wezwania do usunięcia naruszenia prawa i merytorycznego rozpoznania sprawy zainicjowanej jej zażaleniem. Nie może zatem stanowić okoliczności usprawiedliwiającej przekazanie akt sprawy z odpowiedzią na skargę z opóźnieniem, przywoływane przez organ rozpoznanie zażalenia i wydanie postanowienia w sprawie, która powinna zostać rozpoznana bez zbędnej zwłoki w 2013 r. Jak słusznie bowiem zauważyło Kolegium w odpowiedzi na wniosek, rozpatrzenie zażalenia nie zwalniało organu z obowiązku przekazania akt sprawy do sądu w terminie zakreślonym w art. 54 § 2 P.p.s.a. Podkreślenia wymaga, że złożenie akt wraz z odpowiedzią na skargę nie stanowiło czynności skomplikowanej, wymagającej szczegółowego odniesienia się do zarzutów skargi. Zatem trzydziestodniowy termin do dokonania tej czynności był wystarczający. Z tych względów sąd uznał, że zachodzą przesłanki do wymierzenia organowi grzywny, o której mowa w art. 55 § 1 P.p.s.a. Określając jej wysokość sąd wziął pod uwagę zarówno długość przekroczenia terminu, jak i podnoszoną przez organ okoliczność dotyczącą dużej ilości spraw zainicjowanych wnioskami skarżącej o tożsamej treści, o wydanie zaświadczeń. W realiach niniejszej sprawy sąd uznał, że wystarczającym środkiem o charakterze dyscyplinującym i prewencyjnym będzie wymierzenie Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w S. grzywny w wysokości [...] zł. O kosztach postępowania sąd orzekł na podstawie art. 200 P.p.s.a.