II SO/Sz 5/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Danuta Strzelecka – Kuligowska po rozpoznaniu w dniu 23 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosków D. R. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika przed wszczęciem postępowania sądowoadministracyjnego w przedmiocie postępowań toczących się przez Sądem Rejonowym w Szczecinku oraz przed Sądem Okręgowym w Koszalinie postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy. W dniach 12 marca 2018 r. oraz 14 marca 2018 r. wpłynęły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. , złożone drogą elektroniczną (na formularzu PPF), wnioski D. R. o przyznanie prawa pomocy, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika w sprawie: – zażalenia na decyzję SR w S. o odrzuceniu wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych [...] [...] (k. 7 i k. 17), – powództwa o pozbawienie tytułu wykonawczego wykonalności [...] [...] (k. 26), - skargi na opieszałość Sądu wg załączników, brak podjęcia dalszych czynności przez SR w S. wg zarządzenia oraz złożonego zażalenia na zarządzenie, wniosek z 09.11.2015 r., skarga z 02.03.2017 r., 06.03.2017 r. i 10.02.2017 r. (k. 31 i k. 69), – skargi na opieszałość Sądu wg załączników oraz brak podjęcia dalszych czynności przez SR w S. od dnia postanowienia o zwolnieniu od kosztów sądowych [...] [...] (k. 51), – skargi na opieszałość Sądu wg załącznika oraz brak podjęcia czynności przez SR w S. od dnia złożenia zażalenia (k. 64), – skargi na opieszałość Sądu wg załączników oraz brak podjęcia czynności przez SR w S. od dnia dzisiejszego [...] [...], [...] [...] (k. 96 i k. 104), – skargi na opieszałość Sądu wg załączników oraz brak podjęcia dalszych czynności przez Sąd Rejonowy w S. od dnia dzisiejszego [...] [...] (k. 128 i k. 157), – skargi na opieszałość Sądu wg załączników, brak podjęcia dalszych czynności przez Sąd Rejonowy w S. od dnia opłaty od zażalenia [...] [...] (k. 162). Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. z dnia 22 marca 2018 r. D. R. został wezwany do uzupełnienia braków formalnych ww. wniosków, w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia ich bez rozpoznania, poprzez podpisanie wniosków złożonych pocztą elektroniczną lub nadesłanie własnoręcznie podpisanych wniosków. W odpowiedzi skarżący w dniu 6 kwietnia 2018 r. nadał pocztą podpisane formularze PPF, w których zwrócił się o przyznanie prawa pomocy, wskazując jako zaskarżony organ Sąd Rejonowy w S. w sprawach dotyczących: - skargi na opieszałość Sądu wg załączników oraz brak podjęcia dalszych czynności przez Sąd Rejonowy w S. od dnia złożenia zażalenia [...] [...] (k. 179), - skargi na opieszałość Sądu wg załączników oraz brak podjęcia dalszych czynności przez Sąd Rejonowy w S. od dnia dzisiejszego [...] [...] (k. 183), - skargi na opieszałość Sądu wg załączników oraz brak podjęcia dalszych czynności przez Sąd Rejonowy w S. od dnia dzisiejszego [...] [...], [...] [...] (k. 187 i 191), - skargi na opieszałość Sądu wg załączników oraz brak podjęcia dalszych czynności przez Sąd Rejonowy w S. od dnia złożenia zażalenia [...] (k. 195), - skargi na opieszałość Sądu wg załączników oraz brak podjęcia dalszych czynności przez Sąd Rejonowy w S. od dnia postanowienia o zwolnieniu od kosztów sądowych [...] [...] (k. 199), - skargi na opieszałość Sądu wg załączników oraz brak podjęcia dalszych działań przez Sąd Rejonowy w S. wg zarządzenia i złożonego zażalenia na zarządzenie wniosek z 09.11.2015 r., skarga z 02.03.2017 r., 06.03.2017 r. i 10.02.2017 r. (k. 203), - powództwa o pozbawienie tytułu wykonawczego wykonalności [...] [...] (k. 208), Ponadto skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy wskazując jako zaskarżony organ - Sąd Okręgowy w K. w sprawie dotyczącej zażalenia na decyzję Sądu Rejonowego w S. o odrzuceniu wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych [...] [...] (k. 211). W dniu 6 kwietnia 2018 r. z powołaniem się na akta niniejszej sprawy II SO/Sz [...], skarżący ponownie nadał pocztą wypełniony formularz PPF, wskazując jako zaskarżony organ - Sąd Rejonowy w S., odnośnie powództwa o pozbawienie tytułu wykonawczego wykonalności [...] [...] (k. 230). Natomiast w dniu 20 kwietnia 2018 r. z powołaniem się na akta niniejszej sprawy II SO/Sz [...], skarżący ponownie nadał drogą elektroniczną formularz PPF, wskazując jako zaskarżony organ - Sąd Rejonowy w S., odnośnie skargi na opieszałość Sądu według załączników oraz brak podjęcia dalszych czynności przez Sąd Rejonowy w S. od dnia postanowienia o zwolnieniu od kosztów [...] [...] (k. 237). Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył, co następuje: Wobec skierowania przez skarżącego wniosków drogą poczty elektronicznej, Sąd wyjaśnia, iż w obowiązującym stanie prawnym nie można uznać, że pismo procesowe sporządzone w formie elektronicznej, nawet opatrzone bezpiecznym podpisem elektronicznym, spełnia wymóg formalny pisma procesowego, o którym mowa w art. 48 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej: "p.p.s.a.". Pismo takie – po jego wydrukowaniu – jest dotknięte brakiem formalnym, który może być uzupełniony przez autora pisma, poprzez złożenie własnoręcznego podpisu na jego wydruku. Zgodnie z art. 247 p.p.s.a., prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. O oczywistej bezzasadności skargi można mówić, gdy bez potrzeby głębszej analizy prawnej nie ulega najmniejszej wątpliwości, że nie może ona zostać uwzględniona. Chodzi więc o sytuację, w której obowiązujące prawo jasno i jednoznacznie wyklucza możliwość uwzględnienia żądania skarżącego (postanowienie NSA z dnia 1 października 2009 r., sygn. akt I OZ 918/09, opubl. w Lex nr 573308). Przesłanka oczywistej bezzasadności skargi, o której mowa w art. 247 p.p.s.a., znajduje również zastosowanie w sytuacji, gdy wniosek o przyznanie prawa pomocy został złożony przed wszczęciem postępowania sądowego, tzn. wtedy gdy skarga (pismo procesowe) nie została jeszcze wniesiona do sądu, zaś z wniosku o przyznanie prawa pomocy złożonego w celu wszczęcia postępowania sądowego, wynika w sposób niebudzący wątpliwości, że przedmiotem zaskarżenia nie jest działalność, bezczynność czy przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach administracyjnych polegających kontroli sądu administracyjnego. W ocenie Sądu, skarga w podnoszonych przez skarżącego sprawach prowadzonych przed Sądem Rejonowym w S. i sprawie prowadzonej przed Sądem Okręgowym w K., jest oczywiście bezzasadna, ponieważ ich rozpoznanie nie należy do kognicji sądu administracyjnego. Skarżący domaga się bowiem rozpoznania spraw toczących się przed sądem cywilnym, a więc podlegających właściwości sądu powszechnego. Zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Z tych względów, Sąd orzekł jak na wstępie, na podstawie art. 247 p.p.s.a., uznając, że skarga jest oczywiście bezzasadna, co w konsekwencji oznacza, że prawo pomocy skarżącemu nie przysługuje.