II SO/Sz 5/19
PostanowienieWSA w Szczecinie2019-08-22
Skład orzekający: sędzia WSA Patrycja Joanna Suwaj
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy sąd administracyjny może wymierzyć grzywnę organowi za nieprzekazanie skargi sądowi w ustawowym terminie, nawet jeśli przyczyna zwłoki nie została wyjaśniona?Ratio decidendi
Sąd administracyjny może wymierzyć grzywnę organowi za nieprzekazanie skargi sądowi w ustawowym terminie, jeśli organ uchybił 15-dniowemu terminowi przewidzianemu w ustawie o dostępie do informacji publicznej. Przesłanką wymierzenia grzywny jest sam fakt nieprzekazania skargi w terminie, bez względu na jego przyczyny, jednak sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy przy ustalaniu wysokości grzywny.Stan faktyczny
E. G. złożył wniosek o wymierzenie Komendantowi Policji grzywny za nieprzekazanie jego skargi na bezczynność organu w przedmiocie rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Skarga została doręczona organowi w dniu 6 marca 2019 r., a przekazana sądowi dopiero 3 kwietnia 2019 r., z 13-dniowym uchybieniem terminu. Organ nie wyjaśnił przyczyn zwłoki. Sąd uznał wniosek za uzasadniony i wymierzył grzywnę.Rozstrzygnięcie
Wymierzył Komendantowi Policji grzywnę w wysokości 100 złotych za nieprzekazanie sądowi skargi E. G.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie Przewodniczący sędzia WSA Patrycja Joanna Suwaj po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 22 sierpnia 2019 r. sprawy z wniosku E. G. o wymierzenie Komendantowi Policji grzywny za nieprzekazanie skargi wymierza Komendantowi Policji grzywnę w wysokości 100 (słownie: sto) złotych za nieprzekazanie sądowi skargi E. G.
Wnioskiem z dnia 3 kwietnia 2019 r. E. G. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie o wymierzenie Komendantowi Policji grzywny w kwocie [...]zł na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) - dalej "p.p.s.a.", za nieprzekazanie Sądowi Jego skargi z dnia 5 marca 2019 r. na bezczynność tego organu w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 17 stycznia 2019 r. o udostępnienie informacji publicznej, wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy. Wnioskodawca podniósł, że jego skarga na bezczynność została doręczona organowi w dniu 6 marca 2019 r. i mimo upływu 15 dniowego terminu na przekazanie skargi sądowi, określonemu w art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, skardze nie nadano biegu, co skarżący ustalił telefonicznie w Sądzie. Brak reakcji ze strony organu uniemożliwia wyznaczenie posiedzenia i rozpoznanie sprawy.
Komendant Policji w odpowiedzi na wniosek wyjaśnił, że odpowiedź na skargę E. G. z dnia 5 marca 2019 r. na bezczynność organu została przesłana do Sądu w dniu 3 kwietnia 2019 r., a 5 kwietnia 2019 r. została doręczona Sądowi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje:
Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 1302 ze zm.) – dalej "p.p.s.a.", skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2 p.p.s.a.).
Mając jednak na uwadze charakter prawa dostępu do informacji publicznej jako publicznego prawa podmiotowego gwarantowanego m. in. w art. 61 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, ustawodawca w art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2018 r. poz. 1330 ze zm.) zwiększył gwarancje procesowe nadania biegu sprawie i skrócił przewidziany w art. 54 § 2 p.p.s.a. termin do 15 dni.
Z wniosku wynika, że skarga z dnia 5 marca 2019 r. na bezczynność wpłynęła do Komendy Policji w dniu 6 marca 2019 r., a z odpowiedzi na wniosek, że w dniu 3 kwietnia 2019 r. skarga wraz z odpowiedzią na skargę została nadana w urzędzie pocztowym. Skarga wpłynęła do Sądu w dniu 5 kwietnia 2019 r. i została zarejestrowana pod sygnaturą II SAB/Sz 29/19. Nie buzi zatem wątpliwości, że skarga została przekazana Sądowi z uchybieniem terminu zakreślonego art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Przy czym organ w odpowiedzi na wniosek nie wyjaśnił przyczyn zwłoki.
Przedmiot zaskarżenia w postępowaniu o wymierzenie grzywny organowi został określony w art. 55 § 1 zd. 1 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Przedmiotem zaskarżenia jest zatem niezastosowanie się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a. Stosownie do art. 54 § 2 p.p.s.a. organ, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Przepis ten statuuje obowiązek przekazania sądowi dokumentów warunkujących przeprowadzenie kontroli sądowej. Zgodnie zaś z art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej termin przewidziany w art. 54 § 2 p.p.s.a. został skrócony do 15 dni.
Powyższe przepisy przewidują zatem wyłącznie dwa warunki, których spełnienie pozwala sądowi na wymierzenie takiej grzywny, to jest stwierdzenie uchybienia przez organ 15 - dniowemu terminowi do przekazania sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę oraz złożenie przez stronę wniosku o wymierzenie grzywny.
Oznacza to, że przesłanką wymierzenia grzywny jest sam fakt nieprzekazania skargi sądowi administracyjnemu, bez względu na jego przyczyny. Wymierzając grzywnę, sąd powinien natomiast wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności danej sprawy, w tym między innymi przyczyny niewypełnienia przez organ ciążącego na nim obowiązku. W uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 listopada 2009 r., sygn. akt II GPS 3/09 podniesiono, że skoro z art. 54 § 2 p.p.s.a. wynika obowiązek dochowania określonego terminu, to uchybienie tej powinności mieści się w "niezastosowaniu się do obowiązków", będącym przesłanką wymierzenia grzywny na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. W rezultacie przedmiot zaskarżenia określony w art. 55 § 1 p.p.s.a., obejmuje nie tylko zaniechanie przekazania sądowi skargi, odpowiedzi na skargę i akt sprawy, ale także zwłokę organu w dopełnieniu tej czynności.
W przedmiotowej sprawie bezspornym jest, że skarga na bezczynność organu z dnia 5 marca 2019 r. została doręczona organowi w dniu 6 marca 2019 r. Dopiero w dniu 3 kwietnia 2019 r., a więc z 13 dniową zwłoką, skarga wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę została nadana w urzędzie pocztowym i doręczona Sądowi w dniu 5 kwietnia 2019 r. Należy wskazać, że organ zobowiązany jest dołożyć należytej staranności przy wykonywaniu zobowiązań nałożonych przez ustawę, strona zaś nie może ponosić negatywnych skutków nieprofesjonalnych działań.
W takiej sytuacji, należy stwierdzić, że wniosek skarżącego o wymierzenie organowi grzywny był w pełni uzasadniony. Ponieważ jednak zwłoka organu nie trwała długo, kwota wymierzonej grzywny jest adekwatna do przewinienia.
Z powyższych względów Sąd orzekł jak na wstępie na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a., uwzględniając wniosek, aczkolwiek kwota grzywny jest niższa niż wskazana we wniosku.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło