II SO/Sz 6/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Sędzia WSA Barbara Gebel po rozpoznaniu w dniu 10 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. J. o wymierzenie Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w S. grzywny za nieprzekazanie skargi i akt sprawy w terminie p o s t a n a w i a: 1. wymierzyć Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w S. grzywnę w wysokości [...] zł ([...] złotych) 2. zasądzić od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. na rzecz skarżącej E. J. kwotę [...] zł ([...] złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. E.J. złożyła w dniu [...] skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie rozpoznania zażalenia na postanowienie Wójta Gminy z dnia [...] nr [...] odmawiające wszczęcia postępowania w sprawie wydania poświadczenia oświadczenia żądanej treści. Skarga wraz z aktami sprawy oraz odpowiedzią na skargę została przekazana Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w dniu [...]. W dniu [...] E.J. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosek o wymierzenie grzywny Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu z powodu nieprzekazania Sądowi ww. skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na nią w terminie ustawowym. W odpowiedzi na wniosek Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jego oddalenie. Organ potwierdził, że skarga została przekazana do sądu z uchybieniem terminu wskazanemu w art. 54 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jednak nie było to działanie zamierzone. Powyższe uchybienie terminu było spowodowane jego przeoczeniem, na co miała wpływ znaczna ilość spraw prowadzonych przez organ, związanych z wnioskami skarżącej o jednakowej treści, dotyczącymi poświadczenia oświadczenia o osobistym prowadzeniu gospodarstwa rolnego. Jednocześnie, Kolegium wyjaśniło, że po stwierdzeniu upływu ww. terminu, skarga została niezwłocznie przekazana do Sądu, co nastąpiło jeszcze przed wniesieniem przez skarżącą wniosku o ukaranie organu grzywną. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści przepisu art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012, poz. 270 ze zm.), organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Zgodnie z art. 55 § 1 ww. ustawy w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd, na wniosek skarżącego, może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. W myśl art. 154 § 6 ww. ustawy grzywnę, o której mowa w § 1, wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Jak stanowi art. 64 § 3 cytowanej ustawy do wniosku wszczynającego postępowanie sądowe stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Należy podkreślić, że wysokość grzywny sąd miarkuje w zależności od stopnia winy organu w niedokonaniu ww. czynności. Nie bez wpływu pozostaje także to, czy organ po wniesieniu skargi wykonał ciążące na nim obowiązki. Ponieważ wniosek o wymierzenie grzywny został złożony w 2015 r., to do ustalenia wysokości grzywny należało zastosować przeciętne wynagrodzenie w gospodarce narodowej w 2014 r. ogłoszone komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 10 lutego 2015 r. (M. P. z 2015 r., poz. 179). Stosownie do tego obwieszczenia przeciętne wynagrodzenie w gospodarce narodowej w 2014 r. wyniosło 3.783,46 zł. Przekazanie skargi sądowi z uchybieniem terminowi, ale przed powzięciem przez organ administracji wiedzy o złożeniu wniosku o ukaranie go grzywną nie uzasadnia oddalenia takiego wniosku ani umorzenia postępowania nim wywołanego. Zgodnie z uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 listopada 2009 r., sygn. akt II GPS 3/09, wymierzenie grzywny za przekroczenie terminu ma znaczenie nie tylko dyscyplinujące, wiąże się również z funkcją represyjną oraz prewencyjną. Ukaranie organu służy także bowiem zapobieganiu naruszeniom prawa w przyszłości, zarówno przez ukarany organ, jak i przez inne organy. W wymiarze indywidualnym, ukarany organ będzie chciał uniknąć powtórzenia takiej sytuacji, choćby z uwagi na związane z tym uszczuplenie środków finansowych. Ustalając wysokość grzywny, sąd uznał, że naruszenie obowiązku przekazania przedmiotowej skargi nie było znaczne. Skarga i akta sprawy zostały ponadto przekazane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, zanim jeszcze organowi administracji doręczono odpis wniosku o wymierzenie mu grzywny. Okoliczności te nie mogą zwalniać organu z odpowiedzialności za nieprzekazanie skargi i akt sprawy w terminie, mają natomiast wpływ na wysokość wymierzanej grzywny. W tym stanie rzeczy, sąd uznał, że grzywna w wysokości 50 zł jest odpowiednia do zawinienia organu. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 55 § 1 w zw. art. 154 § 6 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w punkcie I. postanowienia. W punkcie II. postanowienia rozstrzygnięto o kosztach postępowania, stosownie do treści przepisu art. 200 i art. 205 § 1 w zw. z art. 64 § 3 ww. ustawy.