II SO/Sz 6/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Arkadiusz Windak po rozpoznaniu w dniu 7 czerwca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku M. A. o wymierzenie grzywny Zarządowi [...] za nieprzekazanie skargi postanawia: I. wymierzyć Zarządowi [...] grzywnę w wysokości [...] złotych, II. zasądzić od Zarządu [...] na rzecz M. A. kwotę [...] złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Wnioskiem z dnia [...] kwietnia 2019 r. M. A., reprezentowany przez adwokata, zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie o wymierzenie grzywny Zarządowi Koła Łowieckiego "W." K. z siedzibą w D. z powodu nieprzekazania do Sądu skargi z dnia [...] listopada 2018 r. na bezczynność ww. Zarządu Koła w sprawie wniosku z dnia [...] listopada 2018 r. o udostępnienie informacji publicznej. Ponadto, wnioskodawca zwrócił się o zasądzenie na jego rzecz od Zarządu Koła zwrotu kosztów niniejszego postępowania wraz z kosztami zastępstwa procesowego oraz zwrotu poniesionego wpisu od skargi na bezczynność. Dołączył odpis skargi na bezczynność oraz dowód jej nadania w dniu [...] listopada 2018 r. (vide: k. 4-5, 12 akt sądowych). W dniu [...] kwietnia 2019 r. wnioskodawca uiścił na konto sądowe wpis od przedmiotowego wniosku w wysokości 100 zł (vide: k. 14 akt sądowych). Zdaniem wnioskodawcy, mimo prawidłowego opłacenia i wniesienia skargi na bezczynność, Zarząd Koła, wbrew ciążącemu obowiązkowi, nie przekazał skargi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie 14 dni od dnia jej otrzymania. W odpowiedzi na złożony wniosek Zarząd Koła, w piśmie z dnia [...] maja 2019 r., wniósł o jego nieuwzględnienie i oddalenie w całości. Wskazał na okoliczność przesłania wniosku o udostępnienie informacji publicznej pocztą elektroniczną na adres prywatnej poczty członka Koła. Podniósł, że pomimo zawiadomienia wnioskującego o prawidłowym adresie korespondencyjnym do wysłania zapytania w trybie informacji publicznej, skarżący nie złożył rzeczonego wniosku na adres siedziby Koła. Dodatkowo wyjaśnił, że na przełomie listopada i grudnia 2018 r. na adres siedziby Koła wpłynęła skarga na bezczynność sporządzona przez pełnomocnika skarżącego, datowana na dzień [...] listopada 2018 r. W dniu [...] grudnia 2018 r., niezwłocznie po otrzymaniu skargi, Sekretarz Koła skontaktował się telefonicznie z pełnomocnikiem skarżącego i zreferował istotę problemu. Z rozmowy wynikło, że skarga jest przedwczesna, albowiem w świetle zaistniałego niedopatrzenia strony, w zakresie błędnego zaadresowania pisma i przesłania go drogą elektroniczną, na adres jednego z członków Koła, wniosku o udostępnienie informacji Zarząd Koła formalnie nadal nie otrzymał. Zarząd chcąc wywiązać się z obowiązku, a zarazem zwolnić się od ewentualnego zarzutu niedopełnienia obowiązku informacji w trybie zapytania skarżącego, w dniu [...] stycznia 2019 r. wystosował kolejne pismo przesłane do skarżącego, udzielając mu informacji o jakie wnosił, a które były w posiadaniu organu. Zarząd Koła wyjaśnił, że wywodzi się spośród członków zrzeszenia [...] Związku Łowieckiego, wykonuje swoje zadania w sposób społeczny w ramach własnych możliwości. Nie jest instytucją państwową, organem świadczącym usługi w regularne dni robocze, za którą to pracę otrzymuje wynagrodzenie, a jedynie działa na zasadzie społecznego zaangażowania jego członków. Skarga na bezczynność Zarządu Koła wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę nie wpłynęła dotychczas do Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie zasadą wyrażoną w art. 54 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) dalej zwanej: "p.p.s.a.", skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie jest przedmiotem skargi. Organ zaś przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. W przypadku przekazania skargi w sprawie o udostępnienie informacji publicznej, należy uwzględnić przepis art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2018 r., poz. 1330 ze zm.), który stanowi, że do skarg rozpatrywanych w ww. sprawach stosuje się przepisy p.p.s.a., z tym że: 1) przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi; 2) skargę rozpatruje się w terminie 30 dni od dnia otrzymania akt wraz z odpowiedzią na skargę. W myśl art. 55 p.p.s.a., w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Grzywnę tę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów (art. 154 § 6 p.p.s.a.). Celem grzywny, o której mowa w art. 55 § 1 p.p.s.a., jest nie tylko spełnienie funkcji dyscyplinującej, mającej na celu doprowadzenie do wykonania przez organ ciążącego na nim obowiązku procesowego, ale również pełnienie funkcji represyjnej. Użyte przez ustawodawcę w art. 55 § 1 p.p.s.a. sformułowanie "sąd może orzec" o wymierzeniu organowi grzywny oznacza, że podejmując rozstrzygnięcie w takiej sprawie, sąd powinien wziąć pod uwagę jej okoliczności, a więc m.in. przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., czas jaki upłynął od wniesienia skargi, a także okoliczność, czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie grzywny organ obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu. W ramach instytucji, o której mowa w art. 55 p.p.s.a., chodzi o ustalenie czy nastąpiło uniemożliwienie albo utrudnienie stronie realizacji prawa złożenia skargi do sądu. Nie mieści się w ww. ocenie sądowej zasadność samej skargi na działanie lub bezczynność organu. Ta bowiem stanowi przedmiot odrębnej sprawy sądowej. Odrębność postępowania wywołanego wnioskiem o wymierzenie organowi grzywny oparta jest na założeniu jego usytuowania w przedziale czasowym pomiędzy wniesieniem skargi, a jej przekazaniem do sądu wraz z aktami i odpowiedzią na skargę. W świetle powyższego, nie mogła na gruncie niniejszej sprawy odnieść zamierzonego skutku argumentacja Zarządu Koła dotycząca błędnego adresowania korespondencji z wnioskiem skarżącego o udostępnienie informacji publicznej oraz próby wyjaśnienia tej sytuacji z pełnomocnikiem skarżącego, jak i udzielenie informacji publicznej. W badanej sprawie o wymierzenie grzywny wymagało ustalenia, czy do Zarządu Koła wpłynęła skarga z dnia [...] listopada 2018 r. i czy organ ten podjął skuteczne działania, do których jest zobowiązany na podstawie art. 54 § 2 p.p.s.a., czyli czy przesłał Sądowi tę skargę wraz z kompletem wymaganych dokumentów i odpowiedzią na skargę. Przesłanką wymierzenia grzywny jest sam fakt nieprzekazania skargi sądowi administracyjnemu, bez względu na jego przyczyny. Natomiast wymierzając grzywnę sąd (określając jej wysokość), powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności danej sprawy, w tym między innymi przyczyny niewypełnienia przez organ ciążącego na nim obowiązku. W odpowiedzi udzielonej na wniosek o wymierzenie grzywny Zarząd Koła przyznał, że na przełomie listopada - grudnia 2018 r. wpłynęła do tego organu skarga na bezczynność z dnia [...] listopada 2018 r., nadana przez skarżącego w dniu [...] listopada 2018 r. Skarga ta wraz z kompletnymi aktami administracyjnymi i odpowiedzią na skargę dotychczas nie została przekazana Sądowi. W powołanej mierze Zarząd Koła nie powołał argumentacji i okoliczności przeciwnych ustaleniom Sądu. Doszło więc bezspornie do naruszenia w sprawie art. 55 p.p.s.a. W takiej sytuacji przedmiotowy wniosek o wymierzenie grzywny za nieprzekazanie Sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę zasługuje na uwzględnienie. Biorąc pod uwagę, że jest to pierwszy przypadek zaniechania Zarządu Koła w wypełnianiu obowiązków procesowych przed tut. Sądem oraz mając na względzie podnoszone przez organ jego zdolności organizacyjne, a także charakter społeczny podmiotu, który reprezentuje, Sąd uznał, że nałożenie grzywny w wysokości 100 zł, będzie adekwatną sankcją represyjną i spowoduje osiągnięcie celu, którym jest doprowadzenie do rozpoznania skargi, która nie została dotychczas przekazana Sądowi przez Zarząd Koła. W tym stanie rzeczy, uznając żądanie skarżącego za uzasadnione, Sąd w oparciu o art. 55 § 1 w zw. z art. 154 § 6 p.p.s.a. orzekł, jak w punkcie I postanowienia. O kosztach postępowania Sąd orzekł jak w pkt II postanowienia, w oparciu o art. 200 i art. 205 § 2, art. 206 p.p.s.a. w związku z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 r. poz. 1800 ze zm.). Na kwotę zasądzonych kosztów postępowania składa się wpis od wniosku o wymierzenie grzywny w kwocie 100 zł, wynagrodzenie pełnomocnika skarżącego w wysokości 120 zł i opłata od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł. Miarkując wysokość wynagrodzenia pełnomocnika Sąd, mając na względzie treść art. 206 p.p.s.a., wziął pod uwagę znany z urzędu fakt, że pełnomocnik zastępuje skarżącego w analogicznej sprawie przed tutejszym Sądem. Z analizy akt wynika, że sprawy są nie tylko jednorodzajowe (dotyczą tego samego rodzaju organu, tj. kół łowiecki i tożsamego rodzaju żądanej informacji publicznej), ale też zarzuty skarg i ich argumentacja są identyczne. Ponadto, na podstawie urządzeń ewidencyjnych ustalono, że analogiczne w swojej treści skargi skarżący reprezentowany przez tego samego pełnomocnika wnosił również do innych sądów administracyjnych na terenie kraju (w W., G., O.). Zdaniem Sądu, takie działanie wnioskodawcy poddaje pod wątpliwość rzeczywistą intencję uzyskania żądanych informacji, lecz być może generowanie spraw sądowych i pozyskiwania kosztów z tym związanych. W rezultacie Sąd, mając na względzie niewielki wkład pracy pełnomocnika skarżącego, wobec inicjowania przez stronę podobnych postępowań sądowych, przyznał 1/4 wynagrodzenia należnego na podstawie § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c ww. rozporządzenia.