II SO/Sz 7/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Henryk Dolecki po rozpoznaniu w dniu 6 maja 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Burmistrza Gminy z dnia [...] r., znak: [...] o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy Starostą G. a Burmistrzem Gminy C. w sprawie uzgodnienia decyzji o warunkach zabudowy postanawia: I. stwierdzić swą niewłaściwość, II. przekazać sprawę Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie, jako sądowi właściwemu w sprawie. . Burmistrz Gminy C. wnioskiem z dnia [...]r. (data nadania wniosku w urzędzie pocztowym) zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z wnioskiem o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy Starostą G. a Burmistrzem Gminy C. w sprawie uzgodnienia decyzji o warunkach zabudowy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sąd do którego wpłynęła skarga, bądź wniosek obowiązany jest z urzędu do zbadania swej właściwości w sprawie. Powyższa reguła wynika z przepisu art. 59 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej P.p.s.a., zgodnie z którym jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekazuje sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. Postanowienie sądu może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Natomiast zgodnie z przepisem art. 13 § 1 P.p.s.a. wojewódzkie sądy administracyjne rozpoznają wszystkie sprawy sądowoadministracyjne z wyjątkiem spraw, dla których zastrzeżona jest właściwość Naczelnego Sądu Administracyjnego. Kwestię właściwości rzeczowej Naczelnego Sądu Administracyjnego reguluje przepis art. 15 P.p.s.a. Stosownie do § 1 pkt 4 powołanego przepisu, Sąd ten rozstrzyga spory kompetencyjne, o których mowa w art. 4 P.p.s.a., to jest spory o właściwość pomiędzy organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek, a organami administracji rządowej. W rozpoznawanej sprawie wystąpił negatywny spór kompetencyjny między Starostą G. a Burmistrzem Gminy C., bowiem żaden ze wskazanych wyżej organów nie uznaje się właściwym w sprawie uzgodnienia decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej między innymi na budowie zjazdu przez nieruchomość stanowiącą drogę, położoną w obrębie C. [...], gmina C. Mając na uwadze powyższe przepisy rozstrzygnięcie zaistniałego sporu kompetencyjnego należy do wyłącznej właściwości Naczelnego Sądu Administracyjnego. W tym stanie rzeczy, na podstawie 59 § 1 w związku z art. 15 § 1 pkt 4 i art. 4 P.p.s.a. orzec należało jak na wstępie.