II SO/Sz 8/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Katarzyna Sokołowska po rozpoznaniu w dniu 24 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. R. o przyznanie prawa pomocy w sprawie z jego skargi na decyzję Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zasiłku okresowego postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy D. R. złożył w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Szczecinie wniosek o przyznanie prawa pomocy w sprawie nr [...] dotyczącej zmiany wysokości zasiłku okresowego. Jako organ, którego dotyczy skarga wskazał Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w S.. Z notatki urzędowej sporządzonej przez pracownika Sądu w dniu 12 kwietnia 2018 r. wynika, że decyzja organu pierwszej instancji z dnia 12 marca 2018 r., nr [...] została doręczona skarżącemu w dniu 15 marca 2018 r. i nie została zaskarżona. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. dalej jako "P.p.s.a."), prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. O oczywistej bezzasadności skargi można mówić wtedy, gdy bez konieczności dokonywania gruntownej analizy stanu faktycznego i prawnego sprawy, jest zupełnie oczywiste, że skarga nie może zostać uwzględniona. Stwierdzenie przez sąd oczywistej bezzasadności skargi powoduje, że skarga taka podlegać będzie oddaleniu bądź odrzuceniu. Wskazany przepis nie różnicuje przyczyn bezzasadności skargi, należy zatem stwierdzić, że prawo pomocy nie przysługuje zarówno w razie oczywistej bezzasadności skargi z przyczyn procesowych, jak i z przyczyn uregulowanych w przepisach materialnoprawnych (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. 2.; M. Wierzbowski, A. Wiktorowska, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Warszawa 2011, str. 1034 i nast.). W rozpatrywanej sprawie przesłankę oczywistej bezzasadności skargi spełnia okoliczność zaskarżenia rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji. Tymczasem w sprawach, w których od decyzji organu pierwszej instancji przysługuje odwołanie, przedmiotem skargi skierowanej do sądu administracyjnego może być tylko decyzja organu odwoławczego, niedopuszczalna jest natomiast skarga na decyzję organu pierwszej instancji. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności stwierdzić należy, że ze względu na oczywistą bezzasadność skargi, na mocy art. 247 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji.