II SO/Sz 9/19

PostanowienieWSA w Szczecinie2019-09-06

Skład orzekający: Maria Mysiak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wymierzenie grzywny za nieprzekazanie skargi wraz z aktami sprawy powinien być skierowany do gminy jako osoby prawnej, czy do jej organu stanowiącego (Rady Miejskiej)?
Ratio decidendi
Wniosek o wymierzenie grzywny za nieprzekazanie skargi wraz z aktami sprawy powinien być skierowany do gminy jako osoby prawnej, która posiada zdolność sądową i jest reprezentowana przez swoje organy. Rada Miejska, jako organ stanowiący, nie posiada odrębnej zdolności sądowej w tym zakresie.
Stan faktyczny
J. D. i J. D. złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie wniosek o wymierzenie grzywny Radzie Miejskiej w D. za nieprzekazanie w terminie ich skargi na uchwały dotyczące miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Skarżący argumentowali, że organ nie przekazał skargi pomimo upływu ustawowego terminu. Rada Miejska wniosła o oddalenie wniosku, wskazując na zamieszanie związane z ponownym wniesieniem skargi i błędne przekonanie o rozpatrzeniu sprawy.
Rozstrzygnięcie
Oddalono wniosek o wymierzenie grzywny.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Maria Mysiak po rozpoznaniu w dniu 6 września 2019 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. D. i J. D. o wymierzenie grzywny Radzie Miejskiej w D. za nieprzekazanie skargi wraz z aktami sprawy w terminie postanawia: oddalić wniosek. J. D. i J. D., reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika, w dniu [...] na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t.: Dz. U. z 2018 r., poz. 302 ze zm.), zwana dalej "P.p.s.a.", złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie wniosek o wymierzenie grzywny Radzie Miejskiej w D. za nieprzekazanie do Sądu ich skargi na uchwałę Rady Miejskiej w Darłowie Nr IV/32/07 z dnia 6 lutego 2007 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla jednostki strukturalnej B-Darłówko Zachodnie położonej na obszarze Gminy Miasto Darłowo oraz uchwałę Rady Miejskiej w Darłowie Nr XXIV/148/2012 z dnia 26 marca 2012 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla jednostki strukturalnej B-Darłówko Zachodnie położonej na obszarze Gminy Miasto Darłowo - obszar B2. Uzasadniając wniosek podali, że w dniu [...] doręczyli Radzie Miejskiej w D. wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Organ nie udzielił jednak odpowiedzi na wezwanie. W ustawowym terminie (w dniu [...] skarżący wnieśli skargę na ww. uchwały do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie za pośrednictwem Rady Miejskiej w D. Pomimo upływu ustawowego obowiązku, o którym mowa w art. 54 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Rada Miejska w D. nie przekazała skargi i akt sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Szczecinie. Wnioskodawcy podkreślili, że gdyby nie pismo Sądu zaadresowane bezpośrednio do nich z zapytaniem czego dotyczy wniesiona opłata, a następnie z informacją, że wskazana w ich odpowiedzi skarga dotychczas nie wpłynęła do Sądu, do chwili obecnej nie powzięliby informacji dotyczących nieprzekazania skargi przez organ. W odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny organ wniósł o jego oddalenie. Argumentował, że Kierownik Referatu Gospodarki Nieruchomościami i Planowania poprzez to, że skarżący wnieśli de facto te same dwie skargi, tak co do treści, jak i zarzutów, a także, że w okresie kiedy pierwsza skarga nie została jeszcze rozpatrzona, skarżący złożyli wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, zaś po wniesieniu drugiej skargi doręczono zostało postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego o odrzuceniu skargi, organ powziął błędne wyobrażenie, że sprawa została już rozpatrzona i nie ma konieczności podejmowania dalszych czynności, w tym przekazywania akt sprawy do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Mając na względzie powyższe okoliczności Rada Miejska w D. wniosła o odstąpienie od wymierzenia grzywny, albowiem zdarzenie to miało charakter incydentalny, a biorąc pod uwagę dyscyplinująco-restrykcyjny charakter grzywny, sam fakt wszczęcia i prowadzenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie niniejszego postępowania dla pracowników Urzędu Miejskiego w D. oraz Rady Miejskiej w D. powoduje, że cel dyscyplinujący został spełniony, zaś realizacja celu represyjnego nie jest konieczna. Zamieszanie związane z ponownym wniesieniem skargi i dwukrotnym doręczeniem postanowienia o odrzuceniu skargi były przyczyną wadliwego działania pracownika Urzędu Miejskiego. Końcowo zaznaczono, że nieprzekazanie skargi w terminie nie było spowodowane złą wolą albo niedbałością pracowników Urzędu Miejskiego w D. i Rady Miejskiej w D. , zaś okres od terminu kiedy skarga powinna była zostać doręczona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie nie jest znaczny, a akta sprawy wraz z odpowiedzią zostały przekazane do Sądu niezwłocznie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), dalej jako "P.p.s.a.", skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Stosownie do art. 54 § 2 P.p.s.a. organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania W razie niezastosowania się do obowiązku przekazania skargi wraz z aktami i odpowiedzią na skargę sąd – na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a. - może na wniosek skarżącego orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a. (czyli do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów), a postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Jednocześnie wskazać należy, że stosownie do treści art. 64 § 3 P.p.s.a. do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. W badanej sprawie należy wskazać należy, że Skarżący zwrócili się do Sądu z wnioskiem o wymierzenie grzywny Radzie Miejskiej w D. Sąd powołując się na uchwałę NSA z dnia 13 listopada 2012 r., sygn. akt I OPS 3/12 wskazuje, że to gmina jest zdecentralizowanym podmiotem władzy publicznej, wyposażonym w osobowość prawną. Tym samym zdolność sądową w postępowaniu sądowoadministracyjnym posiada gmina jako osoba prawna. Podmiotem, który realizuje zadania z zakresu administracji publicznej jest gmina, którą reprezentuje wójt (burmistrz, prezydent miasta) bez względu na to, czy zadanie to z uwagi na przepisy ustrojowe realizuje rada gminy czy wójt. Nie ma zatem potrzeby przyznawania zdolności sądowej odrębnie organowi stanowiącemu i organowi wykonawczemu, a nie osobie prawnej, której są organami. Nie można zatem z faktu działania gminy za pomocą organu stanowiącego i wykonawczego wyprowadzać tezy o przyznaniu tym samym zdolności sądowej w postępowaniu sądowym osobno każdemu z organów samorządu terytorialnego, a nie samym gminom. Skoro więc podmiotem władzy publicznej jest gmina mająca osobowość prawną, zdolność sądową i dokonująca czynności w postępowaniu sądowym przez organy albo osoby upoważnione do dokonywania czynności w jej imieniu, to tym samym Gminę D. – reprezentowaną przez Wójta Gminy należało uczynić adresatem wniosku w przedmiocie wymierzenia grzywny za nieprzekazanie skargi w terminie. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art.64 § 3 P.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło