II SPP/Sz 25/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w następującym składzie: Przewodniczący sędzia WSA Katarzyna Sokołowska po rozpoznaniu w dniu 17 maja 2021 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia D. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 20 kwietnia 2021 r., sygn. akt SPP/Sz 25/21 utrzymujące w mocy postanowienie starszego referendarza sądowego z dnia 17 marca 2021 r., sygn. akt II SPP/Sz 25/21 w sprawie z Jego skargi na postanowienie Wojewody z dnia 11 grudnia 2020 r., nr [...] w przedmiocie zwrotu wniosku o udostępnienie danych jednostkowych z rejestru mieszkańców postanawia : odrzucić zażalenie Postanowieniem z dnia 17 marca 2021 r. starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Szczecinie odmówił D. J. przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Po rozpoznaniu sprzeciwu wnioskodawcy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie postanowieniem z dnia 20 kwietnia 2021 r. utrzymał w mocy ww. postanowienie starszego referendarza sądowego z dnia 17 marca 2021 r. Odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu drogą elektroniczną w dniu 27 kwietnia 2021 r. W tym samym dniu skarżący wniósł zażalenie na ww. postanowienie Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył co następuje: Zgodnie z treścią art. 194 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia enumeratywnie wymienione w art. 194 § 1 pkt 1–10. Stosownie do treści art. 260 p.p.s.a. sąd rozpoznając sprzeciw od zarządzeń lub postanowień referendarza, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8 p.p.s.a., wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza zmienia albo utrzymuje w mocy, orzekając jako sąd drugiej instancji i stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu. Przepis art. 260 p.p.s.a. nie przewiduje zatem możliwości wniesienia zażalenia na postanowienie wydane na jego podstawie. Ustawodawca nie przewidział zatem możliwości zaskarżenia wydanego na podstawie art. 260 § 1 p.p.s.a. postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego o zmianie lub utrzymaniu w mocy postanowienia lub zarządzenia referendarza sądowego z zakresu prawa pomocy. W piśmie z dnia 27 kwietnia 2021 r. (wraz z którym przesłano skarżącemu odpis postanowienia z dnia 20 kwietnia 2021 r.), skarżący został błędnie pouczony, że na postanowienie to przysługuje zażalenie. Na podstawie błędnego pouczenia strona postępowania nie może jednak nabyć uprawnienia do wniesienia środka odwoławczego, skoro ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi takiej możliwości nie przewiduje. Mając powyższe na względzie Sąd uznał, że zażalenie wniesione na postanowienie, od którego nie przysługuje środek zaskarżenia, podlega odrzuceniu jako niedopuszczalne, a w związku z tym na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.