SA/Sz 103/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący del. Sędzia NSA Iwona Tomaszewska Sędziowie Sędzia WSA Marzena Kowalewska Asesor WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder/spr/ Protokolant : st.sekr.sąd. Edyta Wójtowicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 lutego 2004r. sprawy ze skargi E. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Nr [...] w przedmiot nadania i nabicia nowych numerów identyfikacyjnych pojazdu I. stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...]r., Nr [...] II. nie orzeka w przedmiocie wykonania zaskarżonej decyzji III. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącej E. T kwotę 10 [...] złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. W dniu [...] r. E. T. wystąpiła z wnioskiem do Prezydenta Miasta o wydanie zgody na nadanie i nabicie numeru identyfikacyjnego podwozia, nadwozia i silnika oraz wykonanie tabliczki znamionowej zastępczej w pojeździe marki [...] rocznik [...], nr rejestracyjny [...] z uwagi na zatrzymanie pojazdu przez policję pod zarzutem przerobienia numerów. Do wniosku E. T. załączyła odpis umowy sprzedaży samochodu z dnia [...] r., odpis postanowienia Prokuratora Rejonowego - [...] z dnia [...] r. o umorzeniu dochodzenia w sprawie przerobienia znaków identyfikacyjnych samochodu marki [...] nr rej [...], odpis wniosku do Sądu Rejonowego z dnia [...] r. o ustalenie prawa własności samochodu marki [...], odpis wyroku Sądu Rejonowego – sygn. akt [...] z dnia [...] r. oddalający powództwo E. T. o ustalenie, odpis pisma z dnia [...] r. do Komendy Miejskiej Policji o przyspieszenie wydania samochodu, odpisy dowodów rejestracyjnych. Postanowienie Prokuratora Rejonowego z dnia [...] r. w przedmiocie umorzenia dochodzenia w sprawie przerobienia znaków identyfikacyjnych samochodu marki [...] stało się bezpośrednią przyczyną do wznowienia z urzędu na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 i art. 149 § 1 Kpa postępowania zakończonego decyzją administracyjną Kierownika Urzędu Rejonowego z dnia [...] r. i wydaniem dowodu rejestracyjnego dla E. T. na samochód osobowy marki [...], nr rej [...], nr nadwozia [...], nr silnika [...] W uzasadnieniu postanowienia z dnia [...] r. Prezydent Miasta podaje, że zgodnie z art. 151 § 1 Kpa wznowione postępowanie zakończy się stosowną decyzją. W dniu [...] r. Prezydent Miasta wydał na podstawie art. 72 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. Nr 98, poz. 602) oraz § 28 ust. 1 pkt 1 lit. f rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 19 czerwca 1999 r. w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów (Dz.U. Nr 59, poz. 632) decyzję Nr [...], w której nie wyraził zgody na nabicie i wybicie numeru identyfikacyjnego nadwozia, silnika i wydania dowodu rejestracyjnego na samochód osobowy marki [...], nr rejestracyjny [...] uznając, że brak jest podstaw do uznania za legalne przerobionych numerów nadwozia i silnika. W odwołaniu od decyzji organu I instancji E. T. podnosi, że samochód marki [...] nr rej. [...] nabyła w legalnej transakcji i uiściła w terminie wszystkie opłaty związane z samochodem. Wnosi o wyjaśnienie, z jakiego powodu została skierowana do Sądu o orzeczenie prawa własności, albowiem poniosła w związku z tą sprawą niepotrzebne koszty. E. T. podaje, że samochód pomimo 20-letniej eksploatacji jest w dobrym stanie technicznym. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] r. Nr [...] na postawie art. 138 § 1 pkt 1 Kpa i § 2 ust. 10 oraz § 28 ust. pkt 1 lit.f rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 19 czerwca 1999 r. w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów (Dz.U. Nr 59, poz. 632 ze zmianami) po rozpoznaniu odwołania E. T. od decyzji w sprawie nie wyrażenia zgody na nadanie i nabicie numerów pojazdu marki [...] o numerze rejestracyjnym [...], utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze podaje, że zgodnie z § 2 ust. 10 rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 19 czerwca 1999 r. w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów, w przypadku zgłoszenia do rejestracji pojazdu, który nie posiada nadanych i nabitych fabrycznie przez producentów numerów nadwozia, podwozia, silnika lub nie posiada tabliczki znamionowej, właściciel pojazdu dołącza do wniosku o rejestrację zaświadczenie, o którym mowa w § 28 ust.2 rozporządzenia. W ocenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego, stwierdzenie w postępowaniu przygotowawczym sfałszowania numerów w pojeździe, który nabyła E. T., realizuje dyspozycję § 28 ust. 1 pkt 1 lit. f rozporządzenia z 19 czerwca 1999 r. w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów, albowiem przepis ten nie konkretyzuje sposobu, w jaki numery pojazdu zostały sfałszowane lub zatarte. Warunkiem wydania skierowania na nadanie i nabicie numerów pojazdu w takim przypadku jest przedstawienie przez wnioskodawcę orzeczenia sądu ustalającego własność pojazdu. Brak takiego orzeczenia, pomimo błędnego uzasadnienia decyzji organu I instancji, stanowi o braku podstaw do wydania skierowania na nadanie i nabicie numerów pojazdu. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego E. T. podnosi, że na podstawie § 28 ust. 1 pkt 1 lit f rozporządzenia z dnia 19 czerwca 1999 r., w oparciu o wyrok Sądu Rejonowego z dnia [...] r. decyzja mogła zapaść na jej korzyść, albowiem numery identyfikacyjne pojazdu są zgodne z numerami w dowodzie rejestracyjnym. Zdaniem skarżącej wyrok Sądu Rejonowego oddalający powództwo jednoznacznie określił jej prawo własności do samochodu w oparciu o umowę sprzedaży z dnia [...] r., zaś Prokuratura Rejonowa zastosowała prawo domniemania niewinności w odróżnieniu decyzji od administracyjnych. Dla E. T. niezrozumiałe jest postanowienie Prezydenta w przedmiocie wznowienia postępowania z dnia [...] Skarżąca wyjaśnia nadto, że pierwszy dowód rejestracyjny otrzymała w dniu [...] r. na podstawie umowy sprzedaży, natomiast drugi dowód rejestracyjny w dniu [...] wraz ze zmianą przerdzewiałych tablic rejestracyjnych, bez postępowania wyjaśniającego. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wnosi o oddalenie skargi przytaczając argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji. Dodatkowo organ odwoławczy podnosi, że wbrew twierdzeniom skarżącej organ nie mógł wydać skierowania na nadanie i nabicie numerów, z tego powodu że, zostały one zniszczone lub zmienione w wyniku wymiany silnika, albowiem ustalenia takie nie wynikają w ustalonych okolicznościach sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w [...] zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, ( jeżeli ustawy nie stanowią inaczej). Z mocy art. 85 i art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271) w miejsce Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodka Zamiejscowego utworzony został z dniem 1 stycznia 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny , który właściwy jest do rozpoznawania skarg wniesionych przed tą datą do Naczelnego Sądu Administracyjnego w – Ośrodek Zamiejscowy w sprawach, w których postępowanie nie zostało zakończone. Przedmiotem skargi jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] r. w przedmiocie nie wyrażenia zgody na nabicie i wybicie numeru identyfikacyjnego nadwozia, silnika i wydania dowodu rejestracyjnego na samochód osobowy marki [...], nr rejestracyjny [...]. Zagadnienie nadawania i nabijania numerów identyfikacyjnych pojazdu w dacie orzekania przez zarówno przez Prezydenta Miasta , tj. w dniu [...] r. jak i przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze [...] r. regulowało rozporządzenie Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 19 czerwca 1999 r. w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów (Dz.U. Nr 59, poz. 632 ze zmianami). Zgodnie z § 28 ust. 1 tego rozporządzenia, organ rejestrujący na wniosek właściciela pojazdu wydaje skierowanie na: 1) nadanie i nabicie numerów w przypadku: a) pojazdu zbudowanego przy wykorzystaniu nadwozia, podwozia lub ramy konstrukcji własnej, którego markę określa się jako "S", b) pojazdu, w którym dokonano wymiany nadwozia, podwozia (ramy) lub silnika na nadwozie, podwozie (ramę) lub silnik bez numeracji fabrycznej, c) pojazdu, w którym podczas naprawy uległ zniszczeniu albo wymianie element, na którym znajduje się numer nadwozia, podwozia (ramy), silnika, d) pojazdu odzyskanego po kradzieży, w którym został zatarty albo sfałszowany numer nadwozia, podwozia (ramy) lub silnika, e) pojazdu określonego w § 2 ust. 3, w którym został zatarty albo sfałszowany numer nadwozia, podwozia (ramy) lub silnika, f) pojazdu, w którym został zatarty albo sfałszowany numer nadwozia, podwozia (ramy) lub silnika, a prawomocnym orzeczeniem sądu zostało ustalone prawo własności pojazdu, g) pojazdu, w którym uległ skorodowaniu numer nadwozia, podwozia (ramy) lub silnika, jeżeli zostanie to potwierdzone pisemną opinią biegłego lub rzeczoznawcy z zakresu oznakowań pojazdów, w której potwierdzone zostaną pierwotne numery nadwozia, podwozia (ramy) lub silnika, a w przypadku braku takiej możliwości jednoznacznie stwierdzony zostanie brak ingerencji w pole numerowe w celu umyślnego zniszczenia lub zafałszowania pierwotnego numeru. 2) wykonanie tabliczki znamionowej zastępczej, zwanej dalej "tabliczką zastępczą", w przypadku: a) braku, utraty lub zniszczenia tabliczki znamionowej, b) utraty aktualności treści tabliczki znamionowej w wyniku dokonanych zmian w pojeździe. Powołane rozporządzenie zostało wydane na podstawie art. 72 ust. 3 i art. 76 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym. Przepisy te upoważniały wskazanego ministra do określenia w drodze rozporządzenia dodatkowych dokumentów na, podstawie których rejestruje się pojazd lub do zwolnienia z obowiązków przedstawienia niektórych obowiązków w tym zakresie, jak również do określenia ( w porozumieniu ze wskazanymi ministrami)warunków i trybu rejestracji pojazdów oraz wzory dowodu rejestracyjnego, pozwolenia czasowego, tablic rejestracyjnych oraz innych tablic i oznaczeń, w które zaopatruje się pojazd. Unormowania te nie mogły przeto stanowić podstawy materialnoprawnej do uznania, że skierowanie na nadanie i nabicie numerów identyfikacyjnych (bądź odmowa) następuje w formie decyzji administracyjnej. Adresatem przepisów omawianego rozporządzenia o sposobie nadawania i nabijania numerów był organ administracji publicznej prowadzący postępowanie, lecz nie w sprawie o nadanie i nabicie numerów identyfikacyjnych pojazdu jak to przyjęły organy I i II instancji,ale w sprawie postępowania w przedmiocie rejestracji pojazdu. Wniosek skarżącej, skierowany do Prezydenta Miasta o nadanie i nabicie numerów identyfikacyjnych pojazdu nie uruchomił zatem postępowania administracyjnego w tym przedmiocie, lecz powinien być rozpatrywany w sprawie o zarejestrowanie pojazdu( por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 lutego 2000 r. sygn. akt II S.A. 240/00, Prawo Gospodarcze 2001/6/51) . Organ I instancji postanowieniem z dnia [...]r. wznowił postępowanie w przedmiocie rejestracji samochodu marki [...] nr rej.[...], który w oparciu o przedłożony akt własności należał do skarżącej, jednakże po złożeniu wniosku przez E. T. w sprawie wydania skierowania o nadanie i nabicie numerów identyfikacyjnych pojazdu, zaniechał dalszego prowadzenia postępowania w tej materii. Dalszych czynności w trybie przepisów o wznowieniu postępowania Prezydent Miasta nie prowadził i ograniczył się jedynie do rozpatrzenia wniosku skarżącej i wydania decyzji w przedmiocie niekorzystnego dla niej rozpatrzenia sprawy o wydanie skierowania na nadanie i nabicie numerów identyfikacyjnych pojazdu. Skarga E. T. zasługuje na uwzględnienie aczkolwiek z innych powodów niż zostały w niej podniesione. Przepisy obowiązujące w dacie orzekania przez organ I i II instancji nie zawierały norm materialnoprawnych upoważniających do rozpatrzenia sprawy skierowania na nadanie i nabicie numerów identyfikacyjnych pojazdu w formie decyzji administracyjnej. Stąd też zaskarżona decyzja została wydana bez podstawy prawnej. Zmiana ustawy –Prawo o ruchu drogowym dokonana w dniu 6 września 2001 r. (Dz.U. Nr 129, poz. 1444), która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2002 r. umożliwiła merytoryczne załatwienie sprawy o nadanie cech identyfikacyjnych pojazdu w formie decyzji administracyjnej. Ten stan prawny w dacie orzekania przez organy I i II instancji jednak nie obowiązywał, stąd też nie było podstaw do rozstrzygania formie decyzji administracyjnej o nadaniu i nabiciu numerów identyfikacyjnych pojazdu. Ze względu zatem na to, że zaskarżone decyzje zostały wydane bez podstawy prawnej, co wypełnia przesłanki z art. 156 § 1 pkt 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, należało stwierdzić ich nieważność zgodnie z dyspozycją art. 145 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 powołanej wyżej ustawy.