SA/Sz 1038/03
WyrokWSA w Szczecinie2005-02-09
Skład orzekający: Grzegorz Jankowski, Marzena Wankiewicz, Elżbieta Makowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Samorządowe Kolegium Odwoławcze, uchylając decyzję organu pierwszej instancji ustalającą wysokość opłaty za korzystanie ze środowiska, mogło wydać decyzję merytoryczną ustalającą tę opłatę w wyższej kwocie na niekorzyść strony odwołującej się?Ratio decidendi
Samorządowe Kolegium Odwoławcze, uchylając decyzję organu pierwszej instancji z powodu rażącego naruszenia prawa polegającego na nieprawidłowym ustaleniu rodzaju i wysokości opłaty za korzystanie ze środowiska, mogło wydać decyzję merytoryczną ustalającą opłatę w wyższej kwocie na niekorzyść strony odwołującej się. Działanie to było uzasadnione, ponieważ organ pierwszej instancji dokonał błędnego podziału opłaty, stosując przepisy niezgodne z prawem, co stanowiło rażące naruszenie prawa.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła opłaty za pobór wody i wprowadzanie ścieków do środowiska za III kwartał. Organ pierwszej instancji ustalił wysokość opłaty, w tym opłatę podwyższoną. Zakład Karny odwołał się, argumentując, że pobór wody odbywał się na podstawie ważnego pozwolenia. Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło decyzję organu pierwszej instancji, uznając, że błędnie rozdzielono opłatę na zwykłą i podwyższoną, i wydało decyzję merytoryczną ustalającą wyższą opłatę podwyższoną. Zakład Karny zaskarżył decyzję SKO do WSA, zarzucając, że organ odwoławczy nie mógł wydać decyzji na jego niekorzyść.Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę Zakładu Karnego.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorz Jankowski Sędziowie Sędzia WSA Marzena Wankiewicz /spr./ Sędzia NSA Elżbieta Makowska Protokolant st.sekr.sąd. Krzysztof Chudy po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 stycznia 2005r. sprawy ze skargi Zakładu Karnego na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie opłaty za korzystanie ze środowiska o d d a la skargę
Decyzją z dnia [...]r. Marszałek Województwa na podstawie art. 9 ust.1 ustawy z 27 lipca 2001r. o wprowadzeniu ustawy Prawo ochrony środowiska oraz o zmianie niektórych ustaw /Dz.U. Nr 100, poz. 1085/ w związku z art. 288 ustawy z 27 kwietnia 2001r. Prawo ochrony środowiska /Dz.U. Nr 62, poz. 627/ oraz rozporządzenia Rady Ministrów z 9 października 2001r. w sprawie opłat za korzystanie ze środowiska /Dz.U. Nr 130, poz. 1453, Dz.U. N5r 151, poz. 1703/ oraz art. 104 kpa ustalił wysokość nie wniesionej opłaty za pobór wody i wprowadzenie ścieków do wód lub do ziemi za III kwartał [...]r. dla Zakładu Karnego na kwotę [...] w tym:
- za pobór wody [...] ,
- opłata podwyższona o 500 % [...] zł.
Organ I instancji ustalił, iż Zakład nie wniósł samodzielnie należnej opłaty za pobór wody w III kwartale [...]r. w związku z tym na podstawie art. 288 ust.1 ustawy Prawo ochrony środowiska wymierzył opłatę w drodze decyzji administracyjnej.
Od powyższej decyzji odwołanie złożył Zakład Karny wnosząc o jej uchylenie i umorzenie postępowania. W uzasadnieniu podniósł, że wystąpił z wnioskiem o wydanie nowego pozwolenia wodnoprawnego [...]r. tj. przed upływem okresu ważności dotychczasowego, które obowiązywało od [...]r. przez 10 lat. Zdaniem odwołującego się w III kwartale pobór wody następował na podstawie tej decyzji.
Po rozpoznaniu w dniu [...]r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 kpa oraz art. 273 ust.2 i 3 pkt 1, art. 276 ust.1, art. 284 ust.1, art. 285, art. 288 , art. 289 ust.1, art. 292 ust.2 ustawy z 27 kwietnia 2001r. Prawo ochrony środowiska /Dz.U. Nr 62. poz. 627 z późn. zm./ oraz art. 1 ust.1 ustawy z 27 lipca 2001r. o wprowadzeniu ustawy Prawo ochrony środowiska, ustawy o odpadach oraz o zmianie niektórych ustaw /Dz.U. Nr 100, poz. 1085 z późn.zm./ oraz rozporządzenia Rady Ministrów z 9 października 2001r. w sprawie opłat za korzystanie ze środowiska /Dz.U. Nr 130 poz. 1453 z późn.zm./ Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło zaskarżoną decyzje i ustaliło wysokość nie wniesionej opłaty podwyższonej za pobór wody przez Zakład Karny w III kwartale [...]r. w kwocie [...] zł i zobowiązało Zakład do wpłaty tej kwoty powiększonej o odsetki za zwłokę liczonymi tak jak dla zobowiązań podatkowych od dnia [...]r. w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja stała się ostateczna.
Według organu II instancji podmiot, który korzysta ze środowiska ma obowiązek ponoszenia za to opłaty w wysokości ustalonej we własnym zakresie i wnosić ją na rachunek właściwego urzędu marszałkowskiego.
Jak wynika z materiału dowodowego Zakład Karny w III kwartale pobierał wodę bez wymaganego pozwolenia, w związku z czym zobowiązany był do ponoszenia opłaty podwyższonej o 500 % zgodnie z treścią art. 292 /ustawy/.
W ocenie organu odwoławczego organ I instancji dokonał w sposób nieprawidłowy podziału ustalonej kwoty za pobór wody /[...] zł/ na opłatę za pobór wody w wysokości [...] zł. i opłatę podwyższoną w kwocie [...] zł bowiem w przypadku korzystanie ze środowiska bez wymaganego pozwolenia przewidziany jest tylko jeden rodzaj opłaty – opłata podwyższona.
Z ustaleń dokonanych w sprawie wynika, iż Zakład posiadał pozwolenie wodnoprawne na pobór wody wydane [...]r. ważne przez 10 lat, termin ważności upłynął z dniem [...]r.. Złożenie wniosku przez jednostkę o nowe pozwolenie wodnoprawne w czasie obowiązywania poprzedniego zdaniem organu II instancji nie mogło być uwzględnione przez właściwy organ z uwagi na niespełnienie warunków określonych w art. 131 ust. 2 ustawy Prawo wodne. Z uwagi na konieczność opracowania niezbędnej dokumentacji wodnoprawnej postępowanie w sprawie zostało zawieszone. Ostatecznie pozwolenie wodnoprawne dla ujęcia w Zakładzie zostało wydane decyzją z [...]r. zaś dla ujęcia w Oddziale w [...] [...]r.. Wskazanie w decyzji , iż wygasło poprzednie pozwolenie wodnoprawne ma zdaniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego jedynie charter informacyjny, bowiem w dacie wydania nowej decyzji stare pozwolenie utraciło moc.
W ocenie organu odwoławczego przedmiotowe ustalenie rodzajów i wysokości opłat ma istotne znaczenie również z uwagi na to, że do ponoszenia opłat zgodnie z art. 281 ust.1 ustawy, stosuje się przepisy Ordynacji podatkowej z zastrzeżeniem opłat podwyższonych, do których ponoszenia, w myśl art. 281 ust.2 ustawy, nie stosuje się przepisów ustawy Ordynacja podatkowa dotyczących odroczenia terminu płatności należności, zaniechania ustalenia zobowiązania, zaniechania poboru należności oraz umorzenia zaległych zobowiązań i odsetek za zwłokę. Kwestia ta uregulowana jest w samej ustawie Prawo ochrony środowiska /art. 316-321 ustawy/. Według organu II instancji z uwagi na nieprawidłowe ustalenie wysokości poszczególnych rodzajów opłat organ odwoławczy zmuszony był uchylić decyzję organu I instancji.
Zdaniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego brak wymaganego pozwolenia wodnoprawnego rodzi obowiązek ustalenia opłaty podwyższonej o 500%, która dla Zakładu Karnego wynosi [...] zł, a dla Oddziału w [...] [...]zł.
Organ uznał też, iż opłaty podwyższonej za odprowadzenie wód opadowych i roztopowych do ziemi, która nie przekracza 25% najniższego wynagrodzenia za prace pracowników obowiązującego w dniu [...]r. tj. kwoty [...] zł zgodnie z art. 289 ust.1 nie ponosi się.
Zarzut skarżącego, iż decyzja została wydana przedwcześnie tj. przed rozpoznaniem odwołania od decyzji w sprawie umorzenia opłaty został przez organ II instancji uznany za niezasadny. Według Kolegium w pierwszej kolejności powinna zostać ustalona wysokość i rodzaj wniesienie opłaty, a dopiero później rozważony wniosek o jej odroczenie, zmniejszenie bądź umorzenie zgodnie z przepisami działu IV ustawy Prawo ochrony środowiska.
Jako nieuzasadniony został też uznany wniosek skarżącego o umorzenie postępowania w sprawie z uwagi na to, że postępowanie nie stało się bezprzedmiotowe.
Decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]r. zaskarżył Zakład Karny wnosząc o jej uchylenie.
W uzasadnieniu skargi strona podniosła, iż organ odwoławczy uchylając decyzję organu I instancji powinien sprawę przekazać do ponownego rozpoznania, a nie wydawać decyzję merytoryczną i to na niekorzyść strony odwołującej się.
W odpowiedzi na skargę organ II instancji wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje:
Z mocy art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271) w miejsce Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Ośrodka Zamiejscowego utworzony został z dniem 1 stycznia 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny , który właściwy jest do rozpoznawania skarg wniesionych przed tą datą do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie Ośrodka Zamiejscowego w sprawach, w których postępowanie nie zostało zakończone.
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) Sąd dokonuje kontroli ostatecznych orzeczeń organów administracji publicznej pod kątem zgodności z obowiązującymi w dacie ich wydania przepisami prawa materialnego oraz przepisami prawa procesowego.
W wyniku odwołania Zakładu Karnego od decyzji organu I instancji Samorządowe Kolegium Odwoławcze ponownie przeanalizowało stan faktyczny i prawny uznając, że wydana decyzja Marszałka Województwa zawiera błędne wyliczenie opłaty za pobór wody i wprowadzania ścieków w III kwartale [...]r.
Z ustaleń organu odwoławczego wynika, iż Zakład Karny nie wniósł w wyznaczonym terminie należnej opłaty, co w świetle obowiązujących przepisów upoważniało organ I instancji do ustalenia jej w drodze decyzji administracyjnej. Pobieranie wody przez skarżącego bez wymaganego pozwolenia wodnoprawnego determinuje nałożenie na niego obowiązku do ponoszenia tej opłaty w podwyższonej wysokości. Zgodnie z art. 285 ust.1 ustawy z 27 kwietnia 2001r. Prawo ochrony środowiska /Dz.U. Nr 62, poz. 627 z późn.zm./, opłatę ustala się według stawek obowiązujących w okresie, w którym korzystanie ze środowiska miało miejsce. Dotyczy to także zastosowanej 500 % stawki, o której mowa w art. 292 ust.1.
W ocenie Sądu organ II instancji prawidłowo ustalił, iż skarżący jako podmiot korzystający ze środowiska bez wymaganego pozwolenia wodnoprawnego powinien ponosić opłatę podwyższoną w kwocie [...] zł. Za nie uzasadniony należy przyjąć zarzut skarżącego, iż opłata powinna być podwyższona o 100%, a nie jak chce organ o 500 %. Zakład Karny miał obowiązek uregulowania samodzielnie należnej opłaty za III kwartał [...]r., kiedy obowiązywała opłata podwyższona o 500 %. Zmieniona ustawa z dnia 23 listopada 2002r. o zmianie ustawy – Prawo ochrony środowiska i ustawy Prawo wodne /Dz. U. Nr 233 poz. 1957 z 2002r./, która weszła w życie 12 stycznia 2003r. nie przewiduje zastosowania 100% zwyżki opłat z datą wsteczną tj. za III kwartał [...]r.
Stwierdzone przez organ II instancji nieprawidłowe zastosowanie przepisów prawa przez organ I instancji musiało skutkować uchyleniem decyzji w trybie art. 138 § 1 pkt 2 kpa.
Za uzasadnione należy przyjąć stanowisko Samorządowego Kolegium Odwoławczego, iż dokonany przez organ I instancji podział ustalonej kwoty za pobór wody /[...] zł/ na opłatę za pobór wody /[...] zł/ i opłatę podwyższoną /[...] zł/ jest niezgodny z art. 275, 284 ust.1, 276 ust.1 i art. 288 ustawy Prawo ochrony środowiska, które w przypadku korzystania ze środowiska bez wymaganego pozwolenia przewidują tylko jeden rodzaj opłaty – opłatę podwyższoną.
Zakład Karny w III kwartale [...]r. wskutek swojego zawinionego działania nie posiadał ważnego pozwolenia wodnoprawnego dla ujęcia wody w Zakładzie oraz dla Oddziału Zakładu [...]. Zawinione działanie skarżącego polegało na nieprzedłożeniu kompletnego wniosku o wydanie nowego pozwolenia w konsekwencji czego, na wniosek Zakładu postępowanie w sprawie pozwolenia wodnoprawnego zostało zawieszone, a decyzja w tej sprawie została wydana w IV kwartale 2002r. tj. 16 grudnia 2002r. dla Oddziału Zakładu w [...] i Zakładu [...]r.
Chybiony jest także zarzut skarżącego, iż wskutek uchylenia decyzji przez organ II instancji organ odwoławczy nie mógł wydać decyzji merytorycznej, która była na niekorzyść skarżącego.
Zgodnie z art. 139 kpa organ odwoławczy nie może wydać decyzji na niekorzyść strony odwołującej się, chyba, że zaskarżona decyzja rażąco narusza prawo lub rażąco narusza interes społeczny.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w przedmiotowej decyzji wskazało na czym polegało naruszenie przepisów prawa przez organ I instancji, który dokonał podziału ustalonej kwoty należnej opłaty za pobór wody na opłatę za pobór wód i opłatę podwyższoną. Ustalenie prawidłowe co do rodzaju i wysokości opłat miało zasadnicze znaczenie z uwagi na to, że do ponoszenia opłat zgodnie z art. 281 ust.1 ustawy mają zastosowanie przepisy działu III Ordynacja podatkowa z zastrzeżeniem opłat podwyższonych, do których stosuje się ustawę Prawo ochrony środowiska.
Zastosowanie przez organ I instancji niewłaściwych przepisów prawa stanowi rażące jego naruszenie.
W tym stanie rzeczy organ odwoławczy po uchyleniu decyzji wadliwej mógł wydać decyzję merytoryczną ustalającą opłatę za III kwartał [...]r. w wyższej kwocie.
Wobec braku podstaw do uwzględnienia skargi na podstawie art. 151 ppsa należało orzec jak na wstępie.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło