SA/Sz 1098/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA H. Dolecki (spr.), Sędziowie NSA M. Kowalewska, A. Windak, Protokolant B. Majewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20maja 2004r. sprawy ze skargi H. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego /. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezesa Zarządu Towarzystwa Budownictwa Społecznego z dnia [...]r. Nr [...] lI. nie orzeka w przedmiocie wykonania uchylonych decyzji. Decyzją z dnia [...]r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 oraz art. 5 ust. 1 i 5 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. Nr 71, poz. 734), po rozpatrzeniu odwołania H. B. od decyzji z dnia [...]r. wydanej przez Prezesa Zarządu TBS [...] Sp. z o.o. w [...]- utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu decyzji podano, że organ I instancji odmówił H. B. przyznania dodatku mieszkaniowego, ponieważ nie przysługuje on jeżeli powierzchnia użytkowa zajmowanego lokalu przekracza powierzchnię normatywną o więcej niż 30 % albo 50 % pod warunkiem, że udział powierzchni pokoi i kuchni w powierzchni użytkowej tego lokalu nie przekracza 60 %. H. B. w odwołaniu od decyzji organu I instancji podniosła, że znajduje się w trudnej sytuacji finansowej. Ponadto odwołująca wskazała, iż w lokalu zameldowany jest jej bratanek, który aktualnie studiuje w [...]i we [...]wraca do kraju. Organ odwoławczy stwierdził, że podstawową zasadą sformułowaną w art. 6 kpa jest, że organy administracji publicznej działają na podstawie przepisów prawa. W rozpoznawanej sprawie organ I instancji zgodnie z obowiązującymi przepisami w oparciu o art. 5 ust. 1 i 5 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. dodatkach mieszkaniowych odmówił H. B. przyznania dodatku mieszkaniowego. Zgodnie z art. 5 ust. 5 powołanej ustawy dodatek mieszkaniowy nie przysługuje, jeżeli powierzchnia użytkowa zajmowanego lokalu przekracza powierzchnię normatywną o więcej niż 30% albo 50% pod warunkiem, że udział powierzchni pokoi i kuchni w powierzchni użytkowej tego lokalu nie przekracza 60%. Normatywna powierzchnia użytkowa lokalu w przeliczeniu na 1 osobę wynosi [...]m2. Powierzchnia pokoi i kuchni w powierzchni użytkowej przedmiotowego lokalu nie przekracza 60 %, a cała powierzchnia lokalu wynosi [...]m2. Skoro zatem powierzchnia przedmiotowego lokalu wynosi [...]m2, to stanowi więcej niż dopuszczalna granica powierzchni wynosząca [...]m2. W tej sytuacji dodatek mieszkaniowy H. B. nie przysługuje albowiem ustawa o dodatkach mieszkaniowych nie przyznała kompetencji organom administracji publicznej oraz organom odwoławczym do swobodnego uznania w przedmiocie odmowy lub przyznania dodatku mieszkaniowego. Tym samym zarzuty odwołującej nie mogły zostać uwzględnione z uwagi na brak podstawy prawnej. Organ odwoławczy wskazał też, że zgodnie z art. 5 ust. 3 ustawy o dodatkach mieszkaniowych, normatywną powierzchnię powiększa się o 15 m2, jeżeli w lokalu mieszkalnym zamieszkuje osoba niepełnosprawna poruszająca się na wózku lub osoba niepełnosprawna, jeżeli niepełnosprawność wymaga zamieszkiwania w oddzielnym pokoju. Zatem jeśli odwołująca uzyska takie zaświadczenie, wówczas będzie możliwe powiększenie normatywnej powierzchni lokalu. Ponadto w myśl art. 4 ustawy o dodatkach mieszkaniowych przez gospodarstwo domowe rozumie się lokatora samodzielnie zajmującego lokal lub lokatora, jego małżonka i inne osoby wspólnie z nim stale zamieszkujące i gospodarujące, które swoje prawa do zamieszkiwania w lokalu wywodzą z prawa tego lokatora. Zatem w świetle wskazanego przepisu sam fakt zameldowania nie wystarczy, aby uznać, iż osoba ta stale zamieszkuje i gospodaruje z najemcą. Od powyższej decyzji skargę do Sądu administracyjnego wniosła H. B. Skarżąca wyjaśniła, że jest w podeszłym wieku (urodziła się [...]r.), otrzymuje rentę w kwocie [...] zł. Po opłaceniu należności za światło i gaz (za nowy gazomierz musiała zapłacić [...]zł) pozostaje mało pieniędzy na żywność. Dlatego skarżąca prosi o przyznanie dodatku mieszkaniowego, gdyż grozi jej głód. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie nie znajdując podstaw do zmiany swego stanowiska. Wojewódzki Sad Administracyjny zważył co następuje: Na podstawie art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, która sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Mając na uwadze zakres kompetencji sądu oraz ustalony stan faktyczny i prawny skargę należało uwzględnić. W odwołaniu od decyzji organu I instancji H. B. stwierdziła, że w jej lokalu mieszkalnym zameldowany jest bratanek, który aktualnie studiuje za granicą ale zamierza wrócić do kraju. Odnosząc się do tego faktu organ odwoławczy stwierdził, że 4 ustawy o dodatkach mieszkaniowych przez gospodarstwo domowe rozumie się lokatora samodzielnie zajmującego lokal lub lokatora, jego małżonka i inne osoby wspólnie z nim stale zamieszkujące i gospodarujące, które swoje prawa do zamieszkiwania w lokalu wywodzą z prawa tego lokatora. Zatem w świetle wskazanego przepisu sam fakt zameldowania nie wystarczy, aby uznać, iż osoba ta stale zamieszkuje i gospodaruje z najemcą. Treść art. 4 ustawy o dodatkach mieszkaniowych nie wyklucza jednak uwzględnienia szczególnych sytuacji życiowych osób, które studiują (uczą się) w innym miejscu niż miejsce stałego zamieszkania. Wskazał na to Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 20 maja 2002r.,OPK 21/02 (ONSA 2003, nr 1, poz.12) stwierdzając, że osoba studiująca i przebywająca poza miejscem stałego zamieszkania może być zaliczona do osób stale zamieszkujących i gospodarujących wspólnie z wnioskodawcą ubiegającym się o przyznanie dodatku mieszkaniowego w trybie art. 4 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. Nr 71, poz. 734). W uzasadnieniu uchwały NSA podkreślił m.in., że studiujący poza miejscem zamieszkania członek gospodarstwa domowego czasowo zaspakaja część swych potrzeb w miejscu nauki, zachowuje jednak prawo do zamieszkania wspólnie z rodziną i najczęściej nie traci faktycznego kontaktu z domem rodzinnym. Zasady doświadczenia życiowego wskazują że osoba taka (student) przebywa okresowo także w domu rodzinnym, gdzie mieści się najczęściej jego stałe centrum życiowe, a studiując poza miejscem zamieszkania nie tworzy z reguły własnego, odrębnego gospodarstwa domowego. W związku z tym przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ przed wydaniem decyzji w przedmiocie dodatku mieszkaniowego winien wyjaśnić wszystkie fakty niezbędne dla rozstrzygnięcia sprawy uwzględniając zarówno zameldowanie bratanka wnioskodawczyni B. J. w [...]r. w jej lokalu mieszkalnym, jak i okoliczności związane z jego studiami poza miejscem zamieszkania. Mając na uwadze powyższe rozważania Sąd na mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit.c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzekł jak w sentencji.