SA/Sz 1175/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zofia Przegalińska/spr/ Sędziowie: Sędzia WSA Alicja Polańska Asesor WSA Kazimierz Maczewski Protokolant Joanna Zienkowicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 kwietnia 2004r. sprawy ze skargi B. S. -Spółki z o.o. – na decyzję Prezesa Głównego Urzędu Ceł z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie wymiar cła I. u c h y l a zaskarżoną decyzję II. z a s ą d z a od Dyrektora Izby Celnej na rzecz strony skarżącej kwotę [...] zł / tytułem zwrotu kosztów postępowania III. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu. Zaskarżoną decyzją, wydaną na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. – Ordynacja podatkowa /tekst jedn. Dz.U. Nr 137, poz. 926 z 1997r . ze zm./, Prezes Głównego Urzędu Ceł , utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Celnego Nr [...] z dnia [...]. uznającej zgłoszenie celne B. S. Spółka z o.o. Zakładu Pracy Chronionej Nr [...] z dnia [...]. za nieprawidłowe w części dotyczącej wartości celnej oraz wymiaru cła i określił dług celny w kwocie [...] zł. Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, że w dniu 22 sierpnia 1998r. Agencja Celna AC B, działająca w imieniu Spółki z o.o. B. S., dokonała zgłoszenia towaru do procedury dopuszczenia do obrotu na podstawie dokumentu SAD Nr [...] kartony zakupione w Niemczech od firmy S. E. .. W wyniku kontroli przeprowadzonej przez funkcjonariuszy celnych ujawniono umowę o dostawie know-how i utworów licencyjnych zawartą pomiędzy Spółką z o.o. B.S. a firmą [...] – E. A.G. oraz faktury o Nr [...] z dnia [...]. oraz [...] z dnia 28 sierpnia 1998r., na podstawie których firma S. E. C. obciążyła B. S. kosztami związanymi z przygotowaniem klisz oraz maszyn do ich produkcji. Wobec powyższego postanowieniem z dnia [...]. Dyrektor Urzędu Celnego wszczął z urzędu postępowanie w sprawach importu wskazanego powyżej towaru. W decyzji Dyrektora Urzędu Celnego Nr [...] z dnia [...]. przyjęto, że Spółka B. S. zaniżyła wartość celną importowanego towaru nie uwzględniając w jego cenie kosztów, które są doliczane do wartości towaru tzn. kosztów prac techniczno-inżynieryjnych, rozwojowych i projektowych oraz planów i szkiców wykonanych poza polskim obszarem celnym, niezbędnych do produkcji przywiezionych towarów w zakresie w jakim ta wartość nie została ujęta w cenie faktycznie zapłaconej lub należnej. Jak podaje Dyrektor Urzędu Celnego wartość celna powinna zostać powiększona również o koszty przygotowania klisz oraz maszyn do ich produkcji. Decyzja organu celnego I instancji została wydana na podstawie art. 207 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa oraz na podstawie art. 21 , art. 23 § 1 i § 9, art. 30 § 1 pkt 2 lit. "d" i pkt 5, art. 65 § 4 pkt 2 lit. "a" , art. 83 § 1 i § 3, art. 222 § 1, § 4, art. 231 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 9 stycznia 1997r. Kodeks celny /Dz.U. z 1997r. Nr 23, poz.117 ze zm./. W odwołaniu od decyzji z dnia [...]. strona domagała się jej uchylenia oraz umorzenia postępowania w sprawie zarzucając, że organ I instancji błędnie zastosował art. 30 § 1 pkt 2 lit. "d" Kodeksu celnego oraz art. 200 Ordynacji podatkowej. W uzasadnieniu odwołania podniesiono, że dokumentacja do użytku związanego z produkcją i sprzedażą kartonów będących przedmiotem importu była opracowana przez inżynierów eksportera, koszty z tym związane zostały wliczone w cenę towaru co zostało potwierdzone oświadczeniem S. E. C. przedłożonym w Urzędzie Celnym w dniu 20 grudnia 1999r. Według stanowiska zawartego w odwołaniu w art. 30 § 1 pkt 2 lit. "d" Kodeksu celnego enumeratywnie wymienione zostały czynniki zwiększające wartość celną. Są w nich plany, szkice, prace techniczno-inżynieryjne przygotowane specjalnie do danej produkcji i wykorzystywane w tym procesie rozwiązania. Tymczasem przedstawiciele producenta będąc w siedzibie Spółki B. S. wykonywali jedynie czynności polegające na zapoznaniu się ze szczegółowymi wymaganiami dotyczącymi kosztów po to, aby zaprojektować opakowania w sposób adekwatny do zamówienia. W tej konkretnej sytuacji dane dotyczące wzornictwa wchodziły w skład wartości niematerialnych nabytych oddzielną umową od firmy [...] za określoną cenę, nie były one jednak gotowym dziełem, które posłużyło w późniejszym procesie produkcji. Podkreślono w odwołaniu, że umowa o dostawie know-how i utworów licencyjnych zawarta z [...] E. A.G. przenosiła za określoną cenę na B. S. przede wszystkim prawo do korzystania z towarów, nie stała się natomiast źródłem gotowych projektów wykorzystywanych w produkcji importowanych później opakowań. W odwołaniu podniesiono także, że strona nie została zapoznana z dowodem w postaci oświadczenia firmy S. E. C., które złożyła w Urzędzie Celnym w dniu [...] Utrzymując w mocy zaskarżoną decyzję Prezes Głównego Urzędu Ceł powołał się na treść art. 21, art. 23 § 1 oraz art. 30 i 31 Kodeksu celnego. Zdaniem organu odwoławczego Spółka B. S. nie doliczyła do ceny zapłaconej za kartony, przeznaczonych do pakowania telewizorów, kosztów planów, szkiców, i projektów uzyskanych na podstawie umowy licencyjnej zawartej w 1995r., a także kosztów klisz i usług związanych z przygotowaniem maszyn do ich produkcji. Organ odwoławczy twierdzi, iż okolicznością bezsporną jest to, że w wyniku umowy zawartej pomiędzy firmą [...] A.G., a B. S. Spółka z o.o., firma [...] udostępniła Spółce prawo do korzystania z przysługującej jej praw autorskich. Według organu odwoławczego zastosowanie w sprawie ma art. 30 § 1 pkt 2 lit. "d" Kodeksu celnego stanowiący, że w celu określenia wartości celnej z zastosowaniem art. 23, do ceny faktycznie zapłaconej lub należnej za przywożone towary dodaje się koszty prac techniczno-inżynierskich, rozwojowych, artystycznych i projektowych oraz planów i szkiców wykonanych poza polskim obszarem celnym niezbędnych do produkcji przywiezionych towarów. Organ wyjaśnił, iż w związku z treścią powołanego przepisu istotne jest to, iż umowa zawarta pomiędzy H. A.G. i B. S. Spółka z o.o. charakteryzuje się przeniesieniem jedynie uprawnienia do czasowego korzystania z utworu. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego domagając się uchylenia decyzji organów celnych obu instancji strona skarżąca podniosła zasadniczo te same zarzuty i argumenty, które wcześniej były podniesione w odwołaniu. W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje: Na wstępie wskazać należy, że z dniem 1 stycznia 2004 r. na podstawie art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1271/ w miejsce Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Szczecinie utworzony został Wojewódzki Sąd Administracyjny, który stosownie do art. 97 w/w ustawy władny jest orzekać w sprawach, w których skargi zostały wniesione do naczelnego Sądu Administracyjnego i postępowanie nie zostało zaskarżone przed dniem 1 stycznia 2004r., stosując przepisy ustawy z 30 sierpnia 2002r. – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skarga jest zasadna. Jak wynika z decyzji organów celnych obu instancji podstawą prawną podjętych rozstrzygnięć był art. 30 § 2 lit. "d" ustawy kodeks celny. Przepis ten stanowi, że w celu określenia wartości celnej z zastosowania przepisów art. 23, do ceny faktycznie zapłaconej lub należnej za przywożone towary dodaje się: określoną w odpowiedniej proporcji wartość towarów i usług, dostarczonych bezpośrednio lub pośrednio przez kupującego, bezpłatnie lub po obniżonej cenie, do użytku związanego z produkcją i sprzedażą przywożonych, w zakresie jakim taka wartość nie została ujęta w cenie faktycznie zapłaconej lub należnej prac techniczno inżynierskich, rozwojowych, artystycznych i projektowych oraz planów i szkiców wykonywanych poza polskimi obszarem celnym i niezbędnych do produkcji przywiezionych towarów. Stosując powyższy przepis kwota [...] USD zapłacona przez skarżącą Spółkę firmie H.-E. AG w związku z umową o dostawę know-how i utworów licencyjnych z dnia 1 czerwca 1995r. została przez organy celne proporcjonalnie doliczona do wartości celnej poszczególnych towarów zakupionych od firmy S. E. C. będących przedmiotem importu przez spółkę B. S.. Strona skarżąca twierdzi jednak w postępowaniu, że wartość opracowanych przez inżynierów importera projektów i prac technicznych związanych z produkcją kartonów mieści się w cenie zakupionych kartonów, jednakże organy celne nie wykazały, że to twierdzenie nie jest prawdziwe. Nie ustosunkował się do tej kwestii w ogóle. W tych okolicznościach powstaje poważna wątpliwość, czy nabyte w ramach umowy z dnia 1 czerwca 1995r. prawa do wytwarzania obudów i opakowań istotnie posłużył importerowi do wytwarzania kartonów. Nie wiadomo bowiem, bo to w sprawie nie zostało ustalone, co konkretnie zakupiła Spółka B. S. od firmy H. E.. Nie sposób zatem z całą pewnością stwierdzić, że zakupione prawa do wytworzenia opakowań posłużyły do produkcji kartonów przez S. E. C.. Okolicznością zupełnie pominiętą w decyzjach organów celnych obu instancji jest okoliczność podniesiona w trakcie postępowania, a w ocenie Sądu istotną, gdyż mającą wpływ na wysokość kwoty jaką można przypisać importowanym towarom, jest to, że firma S. E. C. nie była jedynym producentem kartonów dla Spółki B. S.. Jak wynika bowiem z pisma z dnia 1 czerwca 1999r. opakowania były produkowane w Polsce przez firmę C. SA oraz C. Ś. SA. Tym samym kwota [...] USD nie może dotyczyć wyłącznie kartonów wyprodukowanych przez S. E. C.. Z tych przyczyn należało na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i art. 135 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z orzeczeniem o kosztach na podstawie art. 200 orzec jak w sentencji.