SA/Sz 1209/03
WyrokWSA w Szczecinie2004-05-13
Skład orzekający: Stefan Kłosowski, Grzegorz Jankowski, Arkadiusz Windak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Wojewoda prawidłowo stwierdził nieważność § uchwały Rady Miejskiej dotyczącej udzielenia bonifikaty przy sprzedaży nieruchomości gruntowych zabudowanych, pozostających w użytkowaniu wieczystym osób fizycznych, na podstawie art. 68 ust. 1 pkt 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami?Ratio decidendi
Sąd uznał, że art. 68 ust. 1 pkt 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami, interpretowany gramatycznie i celowościowo, dotyczy wyłącznie terenów przeznaczonych pod budownictwo mieszkaniowe, a nie nieruchomości już zabudowanych. W związku z tym Wojewoda prawidłowo stwierdził nieważność uchwały Rady Miejskiej, która udzielała bonifikaty przy sprzedaży nieruchomości już zabudowanych. Sąd oddalił skargę jako niezasadną.Stan faktyczny
Rada Miejska podjęła uchwałę wyrażającą zgodę na udzielenie bonifikaty w wysokości 90% przy sprzedaży nieruchomości gruntowych zabudowanych na cele mieszkaniowe. Wojewoda rozstrzygnięciem nadzorczym stwierdził nieważność tej uchwały, uznając, że przepis art. 68 ust. 1 pkt 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami nie obejmuje nieruchomości już zabudowanych. Gmina wniosła skargę do sądu administracyjnego, domagając się uchylenia rozstrzygnięcia Wojewody, argumentując błędną wykładnię przepisu przez organ nadzorczy. Sąd oddalił skargę.Rozstrzygnięcie
Oddalił skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stefan Kłosowski Sędziowie: Sędzia NSA Grzegorz Jankowski /spr/ Asesor WSA Arkadiusz Windak Protokolant Joanna Białas-Gołąb po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 06 maja 2004r. sprawy ze skargi Gminy – Miasta [...] na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie nieważności uchwały w sprawie wyrażenia zgody na udzielenie bonifikaty przy sprzedaży gruntów o d d a l a skargę .-
Uchwałą z [...] r. Rada Miejska wyraziła zgodę na udzielenie bonifikat przy sprzedaży gruntów.
Podstawą prawną uchwały jest art. 18 ust.2 pkt 9 lit.a ustawy z 8 marca 1900r. o samorządzie gminnym /Dz.U. z 2001r. Nr 142, poz. 1591/ ze zm./ i art. 68 ust.1 pkt 1 i 9 w związku z art. 70 ust.2 ustawy z 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami /Dz.U. z 2000r. Nr 46, poz. 543 ze zm./.
W § [...] wymienionej uchwały, Rada wyraziła zgodę na udzielenie bonifikaty w wysokości 90% przy sprzedaży nieruchomości gruntowych zabudowanych, wykorzystywanych wyłącznie na cele mieszkaniowe, pozostających w użytkowaniu wieczystym osób fizycznych, w przypadku złożenia wniosku przez wszystkich współużytkowników wieczystych.
Wojewoda rozstrzygnięciem nadzorczym z [...] r. stwierdził nieważność § [...] uchwały Rady Miejskiej z [...] r. w sprawie wyrażenia zgody na udzielenie bonifikaty przy sprzedaży gruntów.
Zdaniem Wojewody zgodnie z art. 68 ust.1 pkt 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami, właściwy organ, w tym wypadku prezydent miasta, może udzielić za zgodą rady miejskiej bonifikaty od ceny ustalonej zgodnie z art. 67 ust.3 tej ustawy, jeżeli nieruchomość jest sprzedawana pod budownictwo mieszkaniowe, a zatem do zabudowy.
Nie dotyczy to więc sprzedaży udziału w zabudowanej już budynkiem mieszkalnym nieruchomości gruntowej na rzecz właściciela lokalu mieszkalnego w tym budynku lub właściciela budynku mieszkalnego, który jest użytkownikiem lub współużytkownikiem wieczystym gruntu zabudowanego tym budynkiem, jak to ma miejsce w wypadku określonym w zakwestionowanym paragrafie uchwały.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego, Miasto [...] reprezentowane przez radcę prawnego wniosło o uchylenie zaskarżonego rozstrzygnięcia nadzorczego Wojewody.
Rada Miejska podjęła uchwałę, w której określono bonifikaty w wysokości 90% przy sprzedaży nieruchomości gruntowych zabudowanych i obejmujących obszar niezbędny do prawidłowego korzystania z budynków, wykorzystywanych wyłącznie na cele mieszkaniowe przez spółdzielnie mieszkaniowe, w związku z ustanowieniem na rzecz członków spółdzielni odrębnej własności lokali lub z przeniesieniem na członków spółdzielni własności lokali lub domów jednorodzinnych § [...] oraz bonifikatę w tej samej wysokości przy sprzedaży nieruchomości gruntowych zabudowanych, wykorzystywanych wyłącznie na cele mieszkaniowe, pozostających w użytkowaniu wieczystym osób fizycznych, w przypadku złożenia wniosku przez wszystkich współużytkowników wieczystych w § [...]. Określono też zasady udzielania tych bonifikat w § [...].
Rada Miejska podejmując powyższą uchwałę miała na celu zrównanie sytuacji prawnej członków spółdzielni mieszkaniowych, w związku z ustanowieniem na ich rzecz odrębnej własności lokali lub z przeniesieniem na nich własności lokali lub domów jednorodzinnych oraz mieszkańców miasta, którzy są użytkownikami wieczystymi zabudowanych nieruchomości lub nabyli wcześniej lokale mieszkalne na własność, a grunt pod budynkiem w użytkowanie wieczyste.
Zdaniem pełnomocnika Miasta [...] Wojewoda błędnie zinterpretował art. 68 ust.1 pkt 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami.
Przepis ten nie wskazuje, że bonifikata może mieć zastosowanie wyłącznie do nieruchomości nie zabudowanej, lecz że ma być sprzedawana pod budownictwo mieszkaniowe.
Oznaczać to może przeznaczenie tej nieruchomości w planie zagospodarowania przestrzennego i zgodność z nim tej zabudowy.
Poza tym zgodnie z art. 4 pkt 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami, nieruchomością gruntową w rozumieniu ustawy jest grunt wraz z częściami składowymi, z wyłączeniem budynków i lokali, jeżeli stanowią odrębny przedmiot własności.
Ponadto pełnomocnik przywołuje uchwałę Rady Miejskiej w [...] z [...] r., która potwierdza kompetencje rady gminy w zakresie udzielania bonifikat na podstawie art. 68 ust.1 pkt 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami, wobec nieruchomości gruntowych zabudowanych.
Wojewoda w odpowiedzi na skargę wniósło jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny u z n a ł , co następuje:
Sądowa kontrola prowadzona na podstawie art. 3 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz.1 270/ wykazała, że skarga jest niezasadna.
Właściwość Sądu ustalono na podstawie art.97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę – prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1271/, który stanowi, że sprawy, w których skargi zostały wniesione o Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwy wojewódzki sąd administracyjny.
Udzielenie bonifikaty przy sprzedaży nieruchomości pozostawione jest uznaniu właściciela tj. Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego, przy czym o jej udzieleniu decyduje właściwy organ, za zgodą wojewody albo rady lub sejmiku.
Jedynie w art. 68 ust.3 ustawy o gospodarce nieruchomościami wprowadzono ustawową bonifikatę, gdy chodzi o cenę nieruchomości wpisanej do rejestru zabytków.
W myśl art. 68 ust.1 ustawy o gospodarce nieruchomościami właściciel nieruchomości, może udzielić bonifikaty w przypadkach wymienionych w pkt 1-9, zaś określenie kto w imieniu właściciela może udzielić bonifikaty i za czyją zgodą oznacza sprecyzowanie trybu obowiązującego przy udzieleniu bonifikaty.
Sąd nie podziela wywodów i argumentów pełnomocnika skarżącego dotyczących błędnej wykładni art. 68 ust.1 pkt 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami dokonanej przez Wojewodę.
W ocenie Sądu wyliczenie w art. 68 ust. 1 przypadków, kiedy może być udzielona bonifikata ma charakter taksatywny, co oznacza wyłączenie możliwości stosowania bonifikat przez Skarb Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego w innych sytuacjach.
Zdaniem Sądu zarówno gramatyczna jak i celowościowa wykładnia przepisu zawartego w art. 68 ust.1 pkt 1 ustawy wskazuje, że chodzi tu o tereny przeznaczone do zabudowania, a nie już zabudowane.
O taki grunt zabiega inwestor, a ewentualna bonifikata miałaby na celu zachęcenie do inwestycji.
Sprzedaż nieruchomości pod budownictwo mieszkaniowe w nawiązaniu do art.37 ust.3 ustawy o gospodarce nieruchomościami jest dodatkowym argumentem, który potwierdza stanowisko Wojewody w przedmiotowej sprawie.
Przypadki wymienione w art. 68 ust.1 pkt1-9 nie pozwalają na przyjęcie możliwości udzielenie zgody na bonifikatę przy sprzedaży nieruchomości gruntowych zabudowanych, pozostających w użytkowaniu wieczystym osób fizycznych.
Ustawodawca, jak zaznaczył pełnomocnik Wojewody, przewidział w art. 68 ust.1 pkt 7 ustawy o gospodarce nieruchomościami możliwość zastosowania bonifikaty przy sprzedaży nieruchomości jako lokalu mieszkalnego.
Jakkolwiek Wojewódzki Sąd Administracyjny w niniejszym postępowaniu ocenia wyłącznie zgodność z prawem rozstrzygnięcia Wojewody z [...] r. to wobec zarzutu Miasta [...], że Rada Miejska w [...] uchwałą z [...] r. /w sprawie zasad sprzedaży na rzecz spółdzielni mieszkaniowych prawa własności nieruchomości gruntowych zabudowanych wykorzystywanych wyłącznie na cele mieszkaniowe/ potwierdziła kompetencje rady gminy w zakresie udzielania bonifikat na podstawie art. 68 ust.1 pkt 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami, Sąd pragnie zauważyć, że podstawą prawną dla przedmiotowej uchwały jest w istocie art.68 ust.1 pkt 9 ustawy o gospodarce nieruchomościami.
Przepis ten ustanawia szczególny przypadek udzielenia bonifikaty od ceny sprzedaży nieruchomości spółdzielniom mieszkaniowym.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalił skargę.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło