SA/Sz 123/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA I. Tomaszewska, Sędziowie NSA B. Gebel, D. Strzelecka-Kuligowska (spr.), Protokolant B. Majewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 kwietnia 2004r. sprawy ze skargi J. B. na decyzję personalną Komendanta Wojewódzkiej Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wypłaty świadczenia pieniężnego za czas choroby po ustaniu stosunku służbowego oddala skargę Komendant Powiatowej Straży Pożarnej decyzją Nr [...] dnia [...]r. zwolnił z dniem [...]r. na podstawie art. 43 ust.2 pkt 2 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991r. o Państwowej Straży Pożarnej /Dz.U. nr 147, poz. 1230 ze zm./ J. B. ze służby w Państwowej Straży Pożarnej. W okresie [...]. J. B. przebywał na zwolnieniu lekarskim z powodu choroby. W dniu [...]r. J. B. złożył do Sądu Okręgowego Sądu Pracy Wydział Ubezpieczeń Społecznych w [...]pozew o wypłacenie zasiłku chorobowego poprawne rozliczenie pozostałych świadczeń i ich wypłacenie oraz nakazanie wypełnienia obowiązków ustawowych. Sąd Okręgowy w [...]postanowieniem z dnia [...]r. na podstawie art. 464 kpc przekazał roszczenie wnioskodawcy J. B. dotyczące zasiłku chorobowego Komendzie Powiatowej Straży Pożarnej w [...]. Z uzasadnienia postanowienia wynika, że zgodnie z treścią przepisów ustawy z dnia 13 października 1998r. o Systemie Ubezpieczeń Społecznych /Dz.U. Nr 137, poz. 887/ funkcjonariusze Państwowej Straży Pożarnej podlegają obowiązkowemu ubezpieczeniu chorobowemu. Z ustawy o Państwowej Straży Pożarnej z dnia 24 sierpnia 1991r. wynika bowiem, że w razie choroby strażak otrzymuje uposażenie zasadnicze, dodatki do uposażenia o charakterze stałym i inne należności pieniężne należne na ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym oraz uposażenie w razie choroby trwającej po ustaniu służby /art. 105 ust.1, art. 101 ustawy/. Komendant Powiatowy Państwowej Straży Pożarnej w [...]decyzją z dnia [...]r. na podstawie art. 104 kpa , art. 105 ust1 i 101 ust.3 w związku z art. 11 a ustawy z dnia 24 sierpnia 1991r. o Państwowej Straży Pożarnej /tj. Dz.U. z 2002r.Nr 107, poz. 1230/ odmówił J. B. przyznania prawa do świadczenia pieniężnego za czas choroby, po ustaniu stosunku służbowego w Komendzie Powiatowej Państwowej Straży Pożarnej. W uzasadnieniu decyzji Komendant Powiatowy Państwowej Straży Pożarnej w [...]wskazał, iż w myśl postanowień art. 105 ust 1 ustawy o Państwowej Straży Pożarnej strażak za czas choroby otrzymuje uposażenie zasadnicze, dodatki do uposażenia o charakterze stałym i inne należności pieniężne należne na ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym, a nie zasiłek chorobowy. Ponadto podniósł, że zgodnie z art. 101 ust 3 w/w ustawy strażakowi zwolnionemu ze służby na podstawie art. 43 ust. 3 pkt 4 i 5, który z powodu nadal trwającej choroby nie może podjąć zatrudnienia, wypłaca się co miesiąc świadczenie pieniężne określone w ust. 1 przez okres choroby, nie dłużej jednak niż przez okres 3 miesięcy. J. B. ze służby zwolniony został na podstawie art. 43 ust. 2 pkt 2 ustawy o Państwowej Straży Pożarnej - tak więc brak jest podstaw prawnych do wypłacenia świadczenia o którym mowa w art. 101 ust 3 w/w ustawy. W swoim odwołaniu od w/w decyzji J. B. podniósł, że nie jest z decyzji zadowolony i wnosi o wyłączenie z postępowania Komendanta Powiatowej PSP. Postanowieniem z dnia [...]r. Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej, na podstawie art. 24 § 3 w związku z art. 123 § 1 Kpa odmówił wyłączenia Komendanta Powiatowego Państwowej Straży Pożarnej w [...]od udziału w postępowaniu w sprawie o zasiłek chorobowy. Natomiast decyzją z dnia [...]r. o Nr [...]organ ten na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa , art. 101 ust.3 ustawy dnia 24 sierpnia 1991r. o Państwowej Straży Pożarnej utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji organ podniósł, że funkcjonariusze Państwowej Straży Pożarnej nie podlegają obowiązkowemu dobrowolnemu ubezpieczeniu chorobowemu /art. 11 ustawy z dnia 13 października1998r. o systemie ubezpieczeń społecznych – Dz.U. Nr 137, poz. 887 ze zm./. Strażak za czas choroby, zgodnie z art. 105 ust 1 ustawy o Państwowej Straży Pożarnej, otrzymuje uposażenie zasadnicze, dodatki do uposażenia o charakterze stałym i inne należności pieniężne należne na ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym. Ustawa o Państwowej Straży Pożarnej w art. 101 przewiduje sytuacje, w których strażak pomimo zwolnienia ze służby otrzymuje świadczenie pieniężne w wysokości odpowiadającej uposażeniu zasadniczemu wraz z dodatkami o charakterze stałym, pobieranymi na ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym. Te sytuacje to : 1/ orzeczenie przez komisję lekarską całkowitej niezdolności do służby - art. 43 ust 2 pkt 1 , 2/ nabycie prawa do zaopatrzenia emerytalnego z tytułu osiągnięcia 30 lat wysługi emerytalnej - art. 43 ust 3 pkt 3, 3/ likwidacja jednostki albo jej reorganizacja połączona ze zmniejszeniem obsady etatowej, jeżeli przeniesienie strażaka za jego zgodą do innej jednostki lub na inne stanowisko nie jest możliwe - art. 43 ust 3 pkt 4 , 4/ inne niż określone wart. 43 ust 3 pkt 2-4a ważne przyczyny, jeżeli dalsze pozostawanie w służbie nie gwarantuje należytego wykonywania obowiązków służbowych - art. 43 ust 3 pkt 5. J. B. ze służby w Państwowej Straży Pożarnej zwolniony został na podstawie art. 43 ust 2 pkt 2 tj. w związku z nieprzydatnością do służby, stwierdzoną w opinii służbowej w okresie służby przygotowawczej. Tym samym nie spełnione zostały przesłanki o których mowa w art. 101 ustawy o Państwowej Straży Pożarnej dające podstawę do wypłaty stronie świadczenia pieniężnego po zwolnieniu ze służby. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego J. B. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i orzeczenie w tym zakresie co do istoty sprawy. Zarzuca naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy lub stwierdzenie naruszenia prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub stwierdzenia innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, ewentualnie stwierdzenie ważności zaskarżonej decyzji z przyczyn określonych w art. 156 kpa lub innych przepisach , ewentualnie stwierdzenie niezgodności z prawem zaskarżonej decyzji, ewentualnie uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania innemu organowi, który nie byłby stronniczy. Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje: Zgodnie do art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1271/ , sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Tak ukształtowana przepisami ustawy kognicja sądu wyklucza, by przedmiotem rozpoznania skargi mogły być jakiekolwiek inne kwestie, jak tylko legalność zaskarżonego orzeczenia. Wyrok Sądu nie może zawierać rozstrzygnięcia sprawy co do istoty, bowiem należy to do kompetencji organów administracji. Zatem wniosek skarżącego "o zasądzenie zaległego zasiłku chorobowego oraz innych przysługujących świadczeń z tytułu przyjęcia do służby w państwowej straży pożarnej z obowiązującym angażem i zaświadczeniami lekarskimi poświadczającymi czasową niezdolność do pracy wraz z ustawowymi odsetkami" nie może być uwzględniony. W ocenie Sądu zaskarżona decyzja nie narusza prawa, dlatego skarga nie mogła zostać uwzględniona. Decyzja Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w [...]z dnia [...]r. utrzymująca w mocy decyzję Komendanta Powiatowego Państwowej Straży Pożarnej w [...]z dnia [...]r. w sprawie odmowy wypłaty świadczenia pieniężnego za czas choroby, po ustaniu stosunku służbowego jest konsekwencją, prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w [...]z dnia [...]r., sygn. akt [...]przekazującego roszczenie J. B. dotyczące zasiłku chorobowego Komendzie Powiatowej Straży Pożarnej w [...]na podstawie art. 464 kpc. Zważywszy na treść przepisów ustawy z dnia 13 października 1998r. o systemie ubezpieczeń społecznych /Dz.U. Nr 137, poz. 887/ funkcjonariusze Państwowej Straży Pożarnej , podlegający obowiązkowemu ubezpieczeniu emerytalnemu i rentowemu nie podlegają ubezpieczeniu chorobowemu. Z art. 105 ust.1 ustawy o Państwowej Straży Pożarnej wynika, że strażak za czas choroby otrzymuje uposażenie zasadnicze, dodatki do uposażenia o charakterze stałym i inne należności pieniężne należne na ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym a nie zasiłek choroby. Art. 101 ust.3 w/w ustawy stanowi, że strażakowi zwolnionemu ze służby na podstawie art. 43 ust.3 pkt 4 i 5, który z powodu nadal trwającej choroby nie może podjąć zatrudnienia, wypłaca się co miesiąc świadczenia pieniężne określone w art. 101 ust.1 ustawy przez okres choroby nie dłużej jednak niż przez okres 3 miesięcy. Te sytuacje to: - orzeczenie przez komisję lekarską całkowitej niezdolności do służby – art. 43,ust 2 pkt 1 , - nabycie prawa do zaopatrzenia emerytalnego z tytułu osiągnięcia 30 lat wysługi emerytalnej – art. 43 ust 3 pkt 3, - likwidacja jednostki albo jej reorganizacja połączona ze zmniejszeniem obsady etatowej, jeżeli przeniesienie strażaka za jego zgodą do innej jednostki lub na inne stanowisko nie jest możliwe - art. 43 ust 3 pkt 4 , - inne niż określone w art. 43 ust 3 pkt 2-4a ustawy o Państwowej Straży Pożarnej ważne przyczyny, jeżeli dalsze pozostawanie w służbie nie gwarantuje należytego wykonywania obowiązków służbowych - art. 43 ust 3 pkt 5. Bezspornie J. B. został ze służby zwolniony ostateczną decyzją personalną Nr [...], z dnia [...]r. na podstawie art. 43 ust.2 pkt 2 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991r. o Państwowej Straży Pożarnej /Dz.U. Nr 88, poz. 400 ze zm./. Zgodnie z art. 43 ust.2 pkt 2 w/w ustawy strażaka zwalnia się ze służby w przypadku nieprzydatności do służby stwierdzonej w opinii służbowej w okresie służby przygotowawczej. W tej sytuacji nie było podstaw prawnych do wypłaty J. B. świadczenia, o którym mowa w art. 101 ust.3 ustawy. Z akt sprawy wynika, że skarżący J. B. składał w toku postępowania wniosek o wyłączenie od udziału w postępowaniu Komendanta Powiatowego Straży Pożarnej w [...]. Wniosek ten został rozpatrzony przez Komendanta Państwowej Straży Pożarnej w [...]postanowieniem z dnia [...]r. Sąd podzielił stanowisko zawarte w tym postanowieniu, że nie wystąpiły obligatoryjne przesłanki wymienione w art. 24 § 1 kpa ani też przesłanka fakultatywna wymieniona w art. 24 § 3 Kpa uzasadniające uwzględnienie wniosku. W istocie rzeczy subiektywne przekonanie skarżącego co do bezstronności Komendanta PSP w [...], nie może stanowić podstawy do wyłączenia od udziału w postępowaniu w przedmiocie zasiłku chorobowego. W tym stanie sprawy, uznając, iż zaskarżona decyzja odpowiada prawu Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270/.