SA/Sz 1256/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Danuta Strzelecka - Kuligowska /spr./ Sędziowie: Sędzia NSA Henryk Dolecki Asesor WSA Arkadiusz Windak Protokolant Maria Rosochacka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 lutego 2005r. sprawy ze skargi D. S. na decyzję Wojewody z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie wydania w wyniku wznowienia postępowania nowej decyzji w sprawie statusu bezrobotnej o d d a I a skargę. Decyzją z dnia [...] r. Prezydent Miasta, działając na podstawie art. 151 § 1 pkt 2 w zw. z art. 145 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego, po wznowieniu postępowania w sprawie uznania D. S. za osobę bezrobotną od dnia [...] r. i odmowie przyznania prawa do zasiłku. - uchylił decyzję własną z dnia [...] r. Nr [...] w sprawie uznania D. S. z dniem [...] r. za osobę bezrobotną i odmowie przyznania prawa do zasiłku, - na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. "f" ustawy z dnia 14 grudnia 1994r. zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (tekst jedn. Dz. U. z 2001r. Nr 6, poz. 56 z późn. zm.) odmówił uznania D. S. za osobę bezrobotną z dniem [...] r. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że D. S. zgodnie z zaświadczeniem Nr [...] z dnia [...] r. zarejestrowała działalność gospodarczą od dnia [...] r., a zatem nie spełnia warunków definicji osoby bezrobotnej określonej w art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. "f" cytowanej ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu . W odwołaniu od tej decyzji D. S. podniosła, iż Jej oświadczenie złożone przed pracownikiem Powiatowego Urzędu Pracy w [...] jest zgodne z prawdą i treścią ustawy z dnia 19 listopada 1999r. Prawo działalności gospodarczej (Dz. U. Nr 101, poz. 1178 z późn. zm.) tj. skarżąca nie prowadzi działalności gospodarczej w rozumieniu tej ustawy, czyli nie prowadzi zarobkowej działalności w sposób zorganizowany i ciągły, a zapis znajdujący się w Jej karcie rejestracyjnej osoby bezrobotnej potwierdza ten stan rzeczy. Jednocześnie skarżąca zwróciła uwagę na istniejące jej zdaniem rozbieżności pomiędzy definicją działalności gospodarczej określoną w art. 2 ust. 1 pkt 2 lit "f" ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, a zapisem w karcie rejestracyjnej. Wobec powyższego nie zgadza się z decyzją uchylającą uznanie Jej za osobę bezrobotną bez prawa do zasiłku. Wojewoda decyzją z dnia [...] r. Nr [...] wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu decyzji wskazano, iż strona uzyskała status osoby bezrobotnej, bez prawa do zasiłku od dnia [...] r. W dniu rejestracji złożyła oświadczenie, iż nie prowadzi działalności gospodarczej i nie ma jej zawieszonej. Strona utraciła statusu osoby bezrobotnej z dniem [...] r.. D. S. w dniu [...] r. rejestrując się po raz kolejny złożyła oświadczenie, iż posiada wpis do ewidencji działalności gospodarczej, z którego nie korzystała. Jak wynika z zaświadczenia uzyskanego przez organ I instancji, wystawionego przez Wydział [...] Urzędu Miejskiego w [...] o zmianie we wpisie do ewidencji działalności gospodarczej z dnia [...] r., działalność gospodarczą strona rozpoczęła w dniu [...] r. Pismem z dnia [...] r. D. S. poinformowała organ, iż nie zrezygnuje z wpisu do ewidencji działalności gospodarczej, ponieważ przydatny Jej będzie w przypadku ponownego zatrudnienia. Strona nadesłała również zaświadczenie z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, z którego wynika, iż na dzień [...] r. nie zalega z opłatami składek i nie figuruje w ewidencji Oddziału ZUS w [...] oraz zaświadczenie z Urzędu Skarbowego, w którym wskazano, iż strona nie prowadziła działalności gospodarczej. Wojewoda dokonując analizy akt sprawy przyjął, jako bezsporny fakt, iż D. S. w dniu rejestracji potwierdziła własnoręcznym podpisem, iż poinformowano Ją o zapisie znajdującym się w karcie rejestracyjnej osoby bezrobotnej, który w punkcie 12 Działu II "Status bezrobotnego" stanowi "Status bezrobotnego ma osoba, która nie podjęła pozarolniczej działalności gospodarczej od dnia wskazanego w zgłoszeniu do ewidencji do dnia wyrejestrowania tej działalności". Następnie organ II instancji powołał się na treść art. 2 ust. 1 pkt 2 lit "f" ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, który stanowi, między innymi, iż bezrobotnym jest osoba nie zatrudniona i nie wykonująca innej pracy zarobkowej, jeżeli nie podjęła pozarolniczej działalności od dnia wskazanego w zgłoszeniu do ewidencji do dnia wyrejestrowania tej działalności. W ocenie Wojewody, strona została prawidłowo poinformowana o znaczeniu zapisu "nie prowadzę działalności gospodarczej" oraz konieczności wyrejestrowana tej działalności przed rejestracją w urzędzie pracy i dlatego utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] r.. Nadto na poparcie swego rozstrzygnięcia, powołał się na uchwałę składu Siedmiu Sędziów NSA z dnia 16 grudnia 1996r. OPS 5/96 oraz na orzeczenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie O/Z w Szczecinie z dnia 19 czerwca 2002r. sygn. akt SA/Sz 445/2001. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego D. S. zarzuciła błędną wykładnię art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. "f" ustawy z dnia 14 grudnia 1994r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu, "zatajenie właściwych treści" cytowanej ustawy. Ponadto podniosła, że podczas rejestracji w powiatowym urzędzie pracy zawsze udzielała zgodnych z prawdą informacji, że nie prowadzi działalności gospodarczej i nie ma jej zawieszonej. O fakcie wpisu do ewidencji działalności gospodarczej sama poinformowała organ w dniu [...] r., a wcześniej takich informacji nie wymagano. Organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sad Administracyjny z w a ż y ł, co następuje: Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz. U. Nr 153, poz. 1269/ sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem /jeżeli ustawy nie stanowią inaczej/. Z mocy art. 85 i art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm./ w miejsce, Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Ośrodka Zamiejscowego w Szczecinie utworzony został z dniem 1 stycznia 2004r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, który właściwy jest do rozpoznawania skarg wniesionych przed tą datą do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie Ośrodek Zamiejscowy w Szczecinie w sprawach, w których postępowanie nie zostało zakończone. Dokonując oceny legalności zaskarżonej decyzji Sąd uznał, że brak jest podstaw do jej uchylenia. Zgodnie z art. 2 ust.1 pkt 2 lit "f" ustawy z dnia 14 grudnia 1994r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz. U. z 2001 r. Nr 6, poz. 56 ze zm.) osobą bezrobotną jest osoba nie zatrudniona i nie wykonująca innej pracy zarobkowej, zdolna i gotowa do pojęcia zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującego w danym zawodzie lub służbie, nie ucząca się w szkole w systemie dziennym, zarejestrowana we właściwym dla miejsca zameldowania (stałego lub czasowego) powiatowym urzędzie pracy, jeżeli nie podjęła pozarolniczej działalności od dnia wskazanego w zgłoszeniu do ewidencji do dnia wyrejestrowania tej działalności albo nie podlega - na podstawie odrębnych przepisów - obowiązkowi ubezpieczenia społecznego, z wyjątkiem ubezpieczenia społecznego rolników, lub zaopatrzenia emerytalnego. W rozpatrywanej sprawie bezspornym jest fakt, że skarżąca w dacie rejestracji w Powiatowym Urzędzie Pracy w [...] posiadała wpis do ewidencji działalności gospodarczej. Jak prawidłowo ustalono po wznowieniu postępowania administracyjnego, działalności tej skarżąca nie wyrejestrowała, tłumacząc to koniecznością posiadania wpisu dla celów ewentualnego, przyszłego zatrudnienia. W ocenie Sądu zachodziły podstawy wynikające z art. 145 § 1 pkt 5 kpa do wznowienia postępowania w sprawie statusu osoby bezrobotnej, a zatem organ I instancji zasadnie uchylił swoje poprzednie decyzje z dnia [...] r. i orzekł o odmowie uznania skarżącej za osobę bezrobotną z dniem [...] r.. W dacie rejestracji skarżąca posiadała wpis do ewidencji działalności gospodarczej, a zatem nie mogła być uznana za osobę bezrobotną wobec treści art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. "f" cytowanej ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu. Okoliczność ta nie była znana organowi w dacie wydania decyzji z dnia [...] r. Nie ma znaczenia w rozpoznawanej sprawie okoliczność, że skarżąca faktycznie działalności gospodarczej nie podjęła. Ta okoliczność we wznowionym postępowaniu miałaby znaczenie tylko wówczas, gdyby działalność tą wyrejestrowała. Skoro skarżąca nie wyrejestrowała działalności gospodarczej to za niezasadny należy uznać naruszenia przez organy obu instancji art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. "f" cyt. ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu. W przedmiotowej sprawie Sąd podziela stanowisko wyrażone w uchwale składu Siedmiu Sędziów NSA z dnia 16 grudnia 1996 r. OPS 5/96 (opublikowana ONSA 1997/2/47), z której wynika, że osoba, która uzyskała wpis do ewidencji działalności gospodarczej może być pozbawiona statusu bezrobotnego w wyniku wznowienia postępowania w sprawie statusu bezrobotnego z tego powodu, że jest wpisana do ewidencji działalności gospodarczej, chyba, że wykaże, iż nie podjęła pozarolniczej działalności od dnia wskazanego w zgłoszeniu do ewidencji do dnia wyrejestrowania tej działalności. Z zarejestrowaniem działalności gospodarczej wiąże się domniemanie jej podjęcia z datą wskazaną w zgłoszeniu. Domniemanie to może być obalone w sytuacji wyrejestrowania działalności gospodarczej oraz wykazania przez stronę, że w okresie od zarejestrowania do wyrejestrowania działalności tej faktycznie nie prowadziła. Wbrew zarzutom podnoszonym w skardze, skarżąca została prawidłowo pouczona o treści przepisów ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu. Z doręczonej skarżącej "Informacji dla osób rejestrujących się w powiatowym urzędzie pracy" w pkt 12 Rozdział II status bezrobotnego, zawarty jest zapis, że status bezrobotnego ma osoba, która nie podjęła pozarolniczej działalności gospodarczej od dnia wskazanego w zgłoszeniu do ewidencji do dnia wyrejestrowania tej działalności. Fakt niewłaściwego zinterpretowania przez skarżącą tego zapisu nie może stanowić podstawy do uznania, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa. Z powyższych względów Sąd skargę jako niezasadną oddalił na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.).