SA/Sz 126/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący del. Sędzia NSA Danuta Strzelecka-Kuligowska Sędziowie: Sędzia WSA Marzena Kowalewska Asesor WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder/spr./ Protokolant : sekr.sąd. Maria Rosochacka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 lutego 2004r. sprawy ze skargi S. S. na decyzję Wojewody z dnia [...]. Nr [...] w przedmiocie świadczenia przedemerytalnego I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty z dnia [...]. Nr [...] II. nie orzeka w przedmiocie wykonania uchylonych decyzji. Wojewoda decyzją z dnia [...] r. Nr [...] utrzymał w mocy decyzję Starosty z dnia [...] r. Nr [...] o odmowie przyznania S. S. prawa do świadczenia przedemerytalnego. W uzasadnieniu decyzji Wojewoda podaje, że zgodnie z art. 37k ust. 9 ustawy z dnia 4 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 18 września 2001 r. o zmianie ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu oraz ustawy o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa( Dz.U. Nr 122, poz. 1323), pracownikowi byłego państwowego przedsiębiorstwa gospodarki rolnej spełniającemu określone w ustawie warunki do uzyskania statusu bezrobotnego przysługuje świadczenie przedemerytalne, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy: 1) osiągnął wiek 50 lat - kobieta i 55 lat - mężczyzna, 2) przepracował w państwowym przedsiębiorstwie gospodarki rolnej najmniej 10 lat, 3) zamieszkuje w dniu nabycia prawa do świadczenia przedemerytalnego w powiecie (gminie) uznanym za zagrożony szczególnie wysokim bezrobociem strukturalnym. Tymczasem w dniu 1 stycznia 1995 r., tj. w dniu wejścia w życie ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, S. S. (ur. [...] r.) ukończył [...] lat i przeto nie spełnia warunków ustawowych uprawniających do przyznania świadczenia przedemerytalnego. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego S. S. zarzuca, że decyzja Wojewody jest niezgodna z ustawą z dnia 18 września 2001 r. o zmianie ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, albowiem ustawa ta nie określa, że kryterium wieku odnosi się do ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r., gdyż winno to być określone w nowej ustawie, a ustawa takiego zapisu nie zawiera. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wnosi o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonych decyzjach. Wojewódzki Sąd Administracyjny w [...] zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25.07.2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, ( jeżeli ustawy nie stanowią inaczej). Z mocy art. 85 i art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271) w miejsce Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodka Zamiejscowego utworzony został z dniem 1 stycznia 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny , który właściwy jest do rozpoznawania skarg wniesionych przed tą datą do Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodek Zamiejscowy w sprawach, w których postępowanie nie zostało zakończone. Ustawa z dnia 18 września 2001 r. o zmianie ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu oraz ustawy o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa (Dz.U. Nr 122, poz. 1323), wprowadziła istotne zmiany w ustawie z dnia 14 grudnia o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz.U.z 2001 r. Nr 6, poz. 56 ze zmianami). Między innymi dodano w art. 37k ust. 9 i 10 w brzmieniu: "9. Pracownikowi byłego państwowego przedsiębiorstwa gospodarki rolnej spełniającemu określone w ustawie warunki do uzyskania statusu bezrobotnego przysługuje świadczenie przedemerytalne, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy: 1) osiągnął wiek 50 lat - kobieta i 55 lat - mężczyzna, 2) przepracował w państwowym przedsiębiorstwie gospodarki rolnej najmniej 10 lat, 3) zamieszkuje w dniu nabycia prawa do świadczenia przedemerytalnego w powiecie (gminie) uznanym za zagrożony szczególnie wysokim bezrobociem strukturalnym. 10. Świadczenie przedemerytalne przyznawane jest w kwocie aktualnie obowiązującego zasiłku przedemerytalnego. Przepis art. 37 l ust. 3 stosuje się odpowiednio." Nowelizacja ta weszła w życie z dniem 7 listopada 2001 r. Z kolei w dniu 1 stycznia 2002 r. kolejna nowelizacja ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, dokonana ustawą z dnia 17 grudnia 2001 r. zmianie ustawy o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa, ustawy o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy, ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, ustawy o zakazie stosowania wyrobów zawierających azbest, ustawy o Trójstronnej Komisji do Spraw Społeczno-Gospodarczych i wojewódzkich komisjach dialogu społecznego oraz ustawy o ułatwieniu zatrudnienia absolwentom szkół ( Dz.U. Nr 154, poz. 1793), nadała nowe brzmienie ust. 9 i 10 art. 37 k: "9. Pracownikowi byłego państwowego przedsiębiorstwa gospodarki rolnej przysługuje świadczenie przedemerytalne, jeżeli w dniu 7 listopada 2001 r. posiadał status bezrobotnego oraz spełniał łącznie następujące warunki: 1) osiągnął wiek - co najmniej 50 lat kobieta i 55 lat mężczyzna; 2) posiadał okres uprawniający do emerytury - wynoszący co najmniej 20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn; 3) był zatrudniony w pełnym wymiarze czasu pracy w państwowym przedsiębiorstwie gospodarki rolnej przez okres co najmniej 10 lat; 4) zamieszkiwał w powiecie (gminie) uznanym za zagrożony szczególnie wysokim bezrobociem strukturalnym. 10. Osobom wymienionym w ust. 9 przysługuje świadczenie przedemerytalne w wysokości 120% zasiłku, o którym mowa w art. 24 ust. 1." Zasadniczego znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy ma przeto wykładnia użytego w ust. 9 art. 39 k sformułowania: " (...) przysługuje świadczenie emerytalne, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy". Zdaniem organów orzekających w sprawie w I i II instancji, ustawodawca miał na myśli ustawę z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu , która weszła w życie z dniem 1 stycznia 1995 r. Zdaniem Sądu wolą ustawodawcy było objęcie zasiłkiem przedemerytalnym pracowników byłych przedsiębiorstw gospodarki rolnej z dniem wejścia w życie ustawy przyznającej te uprawnienia , tj. ustawy z dnia 18 września 2001 r., która weszła w życie z dniem 7 listopada 2001 r. Za taką wykładnią przepisu przemawia nowa konstrukcja ust. 9 art. 37 k ustawy, która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2002 r. Ustawodawca w celu uniknięcia wątpliwości interpretacyjnych potwierdził w tym przepisie, że posiadanie statusu bezrobotnego i spełnienie łącznie warunków określonych w tym przepisie odnosi się do dnia 7 listopada 2001 r., tj. do dnia, w którym weszła w życie nowelizacja z dnia 18 września 2001 r. Zważywszy na to, że skarżący złożył wniosek o przyznanie świadczenia przedemerytalnego w dniu [...]r., a organ zatrudnienia wydał decyzję w I instancji w dniu [...]r. organ ten winien ustalić, czy na dzień [...] r. skarżący spełnia określone w ustawie warunki ( posiadanie statusu bezrobotnego, kryterium wieku, wymagany okres zatrudnienia w państwowym przedsiębiorstwie gospodarki rolnej, zamieszkiwanie w powiecie( gminie ) uznanym za zagrożony wysokim bezrobociem strukturalnym). W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.