SA/Sz 1335/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Iwona Tomaszewska /spr./ Sędziowie Sędzia NSA Henryk Dolecki Asesor WSA Kazimierz Maczewski Protokolant st. sekr. sąd. Katarzyna Skrzetuska - Gajos po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 maja 2005 r. sprawy ze skargi M. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu o d d a l a skargę W dniu [...] r. M. P. złożyła wniosek o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegających na budowie motelu, [...] stacji paliw ze sklepem, barem i myjnią samochodową na działkach nr [...] i [...] przy ul. [...] (w okolicy ulicy [...] ) w [...] . Prezydent Miasta decyzją z dnia [...] r. wydaną na podstawie art.40 ust.1 i 3 ustawy z dnia 7 lipca 2001 r. o zagospodarowaniu przestrzennym(tekst jednolity Dz.U. z 1999 r.,Nr 41 poz.412 ze zm.), art.104 kpa oraz w oparciu o miejscowy plan ogólny zagospodarowania przestrzennego Miasta [...] (uchwała z dnia [...] r. Nr [...]- Dz. Urz. Woj. [...] Nr [...],poz. [...] ze zm.) ustalił inwestorowi M. P. warunki zabudowy i zagospodarowania terenu położonego w [...] przy ul. [...] ( w okolicy ul. [...])- działki nr ew. gruntu – [...] i [...] – zgodnie z załącznikiem graficznym dla inwestycji –budowa motelu i [...] stacji paliw ze sklepem, barem i myjnią samochodową. W decyzji organ zawarł informację, że przedmiotowy teren w miejscowym ogólnym planie zagospodarowania przestrzennego jest objęty ustaleniami o symbolach [...] i [...] i przeznaczony jest na cele zainwestowania miejskiego z funkcją dominującą mieszkalnictwo. Część terenu objęta ustaleniami o symbolu [...] stanowi rezerwację terenu na cele ulicy, a część objęta wydzieleniem [...] stanowi zieleń publiczną z parkingiem ogólno dostępnym. Wśród warunków wynikających z ustaleń planu decyzja określa zakaz lokalizacji obiektów obniżających standard warunków mieszkaniowych([...]) w rozumieniu definicji zawartej w słowniku planu. Określono w niej również warunki wynikające z przepisów szczególnych, warunki obsługi w zakresie infrastruktury technicznej i komunikacji. W zakresie wymagań dotyczących ochrony interesów osób trzecich ustalono, że inwestycja nie może pogarszać warunków użytkowania terenów sąsiednich, zwłaszcza w zakresie dostępu do drogi publicznej, możliwości korzystania z wody, kanalizacji, energii elektrycznej i cieplnej, środków łączności, dopływu światła dziennego do pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi, zwiększeniu uciążliwości powodowanych przez hałas, wibracje, zakłócenia elektryczne, promieniowania oraz zanieczyszczenia powietrza, wody i gleby. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji stwierdził, że planowana inwestycja nie jest sprzeczna z ustaleniami planu zagospodarowania przestrzennego przy spełnieniu warunków wskazanych w decyzji. Projekt decyzji został uzgodniony z In sektorem Sanitarnym ,Wydziałem [...] Urzędu Miejskiego w [...] oraz Wojewódzkiemu Konserwatorowi Zabytków. Od decyzji tej odwołali się R. i A. F. zamieszkali w [...] przy ul. [...] podnosząc w piśmie zatytułowanym "Protest", że przedmiotowa inwestycja w każdych warunkach obniży ich standard mieszkaniowy oraz wartość ich posesji. Pismem z dnia [...] r. pełnomocnik R. i A. F. wniósł o dopuszczenie do udziału w charakterze strony małżonków: A. i H. P., L. i R. O., A. i W. K., W. i I. M., W. i A. M., A. i J. B. oraz L. J., H. J., B. F., M. W., Ł. J., których pełnomocnictwo przedłożył. Pełnomocnik w imieniu wyżej wymienionym oraz A. i R. F. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji podnosząc, że jego mocodawcy są właścicielami posesji graniczących poprzez ulicę [...] z działkami, których dotyczy zaskarżona decyzja. Powyższe osoby są żywotnie zainteresowane wynikiem postępowania, które dotyczy ich praw, a zatem w świetle art.28 kpa przysługują im prawa strony w tym postępowaniu oraz prawo popierania odwołania wniesionego przez małżonków F. W uzupełnieniu tego odwołania pełnomocnik wskazał, że przeznaczenie w planie zagospodarowania przestrzennego terenu na cele zainwestowania miejskiego z funkcją dominującą mieszkalnictwo nie wyłącza lokalizacji na nim innych funkcji, co jednak nie oznacza ,że można dopuścić do lokalizacji inwestycji całkowicie z funkcją mieszkalnictwo sprzecznych, do jakich należy inwestycja w postaci [...] stacji benzynowych z myjnią samochodową, sklepem i barem oraz motelem. W samej decyzji, w której w pkt.2 lit"e" i pkt 5 zakazuje się lokalizacji obiektów obniżających standard warunków mieszkaniowych i pogarszających warunki użytkowania terenów sąsiednich tkwi wewnętrzna sprzeczność polegająca na tym, że stanowiąc wymienione warunki dopuszcza się jednocześnie zrealizowanie inwestycji, która w istocie swej nie może spełnić zakazów i ograniczeń określonych w decyzji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] r., na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 kpa w związku z art.40 ust. 1 i art.46 ust.1 pkt 1. ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym (tj. Dz. U. z 1999 r., Nr 15,poz.139 ze zm.),po rozpatrzeniu odwołani a A. i R. F. i innych zastąpionych przez adwokata- uchyliło zaskarżoną decyzję i umorzyło postępowanie pierwszej instancji. Głównym powodem takiego rozstrzygnięcia organu odwoławczego było ustalenie, że zamierzona inwestycja jest sprzeczna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania Miasta [...]. Z tym rozstrzygnięciem organu II instancji nie zgodziła się M. P. i w skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji ostatecznej jako wydanej z naruszeniem prawa. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia [...] r. w sprawie [...],po rozpatrzeniu skargi M. P., uchylił zaskarżona decyzję. Sąd, jak wynika to z uzasadnienia wyroku stwierdził, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem przepisów postępowania administracyjnego mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W szczególności doszło do naruszenia art.138 § 1 pkt.2 kpa., bowiem w przedmiotowej sprawie brak było przesłanek do stwierdzenia bezprzedmiotowości postępowania, uzasadniającego umorzenie postępowania organu I instancji w sprawie. Samorządowe Kolegium Odwoławcze , decyzja z dnia [...] r., [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt.2 kpa w związku z art.40 ust.1 i art.46 a ust.1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (tekst jednolity Dz. U. z 1999 r., Nr 15,poz.139) oraz na podstawie miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego miasta [...], zatwierdzonego uchwałą Nr [...] Rady Miejskiej z dnia [...] r. (Dz. Urz. Wojewody [...] Nr [...] poz. [...] ze zm.),po ponownym rozpatrzeniu odwołania R. i A. F. i działającego z Ich upoważnienia adwokata K. D. od decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] r. o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu: 1) uchyliło decyzję organu I instancji, 2) odmówiło M. P. ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie motelu, [...] stacji paliw ze sklepem, barem i myjnią samochodową na działkach nr [...] i [...] przy ul. [...] (w okolicy ulicy [...]) w [...] . Organ odwoławczy w uzasadnieniu decyzji wskazał, że ponownie rozpatrując sprawę, przeprowadził postępowanie uzupełniające, zapewniając stronom czynny udział zgodnie z art. 10 kpa. Wnioskodawczyni M. P. uzupełniła materiał dowodowy przedkładając kopie mapy ewidencyjnej z aktualnym podziałem działki [...] (objętej decyzją) na trzy działki o numerach [...], [...], [...]. Obecnie po dokonanym podziale gruntu – wnioskowana inwestycja ma zostać zlokalizowana na działce nr [...] i nowowydzielonej o nr [...] tj. działce wydzielonej z działki nr [...]. Działka [...] została przekazana pod budowę ulicy. Uwzględniając cały zebrany w sprawie materiał dowodowy Kolegium ustaliło, że zgodnie z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wnioskowana inwestycja zlokalizowana jest w granicach terenów elementarnych oznaczonych symbolami [...] i [...] przeznaczonych na cele zainwestowania miejskiego z funkcją dominującą mieszkalnictwo. Na tych terenach obowiązuje zakaz lokalizacji obiektów obniżających standard warunków mieszkaniowych ([...]). W dalszej części Kolegium wyjaśniło, że zgodnie z § 3 pkt.12 lit"c" rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 24 września 2002 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych kryteriów związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięć do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz. U. Nr 179,poz.1490) budowa stacji paliw została zaliczona do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko. Powołując się na dotychczasowe orzecznictwo sądowe (wyroki NSA w sprawach SA/Sz 1266/2000,SA/Sz 2298/2001,SA/Sz 3156/2000) Kolegium stwierdziło, że inwestycje mogące znacząco oddziaływać na środowisko ( w sposób uciążliwy lub mogący pogorszyć stan środowiska) nie mogą być lokalizowane na terenach przeznaczonych w miejscowych planach zagospodarowania przestrzennego na realizację inwestycji nieuciążliwych, co oznacza że nie mogą być również realizowane na terenach objętych zakazem lokalizacji obiektów obniżających standard warunków mieszkaniowych. Dalej Kolegium stwierdziło, że z definicji zawartej w słowniku terminów użytych w planie zagospodarowania przestrzennego miasta [...] wynika, że termin "obiekt obniżający standard warunków mieszkaniowych" obejmuje obiekty, dla których norma zanieczyszczenia środowiska została obniżona do 80% normy dopuszczalnej. Szkodliwe oddziaływanie na środowisko planowanej inwestycji potwierdzają ustalenia zawarte w "Raporcie oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko". Zgodnie z tym raportem uciążliwość będzie ograniczona do granic działek, a zagrożenia dla środowiska mogą występować jedynie w sytuacjach awaryjnych. W ocenie Kolegium niesporne jest ,że nie tylko sąsiadujący teren, lecz również teren wnioskowanej inwestycji jest przeznaczony dla obiektów o funkcji chronionej, objętej zakazem lokalizacji obiektów obniżających standard warunków mieszkalnych. Na tych terenach dopuszcza się jedynie usługi podstawowe, którymi są usługi elementarne, niezbędne do codziennego funkcjonowania mieszkańców danego terenu. Planowana inwestycja obejmuje budowę [...] stacji paliw ze sklepem, barem i myjnią samochodową, jest to więc jedno zamierzenie ściśle ze sobą związane. W takiej sytuacji Kolegium wskazało, że nie może dzielić tego zamierzenia na części, których lokalizacja pozostaje bądź nie w sprzeczności z ustaleniami planu. Skoro w skład zamierzenia inwestycyjnego wchodzą obiekty, których lokalizacja jest sprzeczna z planem, to Kolegium uznało, że cała planowana inwestycja nie może być realizowana na tym terenie. Reasumując, Kolegium stwierdziło, że budowa stacji paliw na proponowanym terenie jest sprzeczna z planem. Zgodność inwestycji z przeznaczeniem określonym w planie jest elementem niezbędnym do ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, stosownie do art.46 a ust. 1 pkt 1 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym, decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu sprzeczna z ustaleniami planu jest nieważna. Skargę na powyższą decyzję do Naczelnego Sądu Administracyjnego – Ośrodka Zamiejscowego w Szczecinie wniosła M. P. Skargę oparto na zarzutach: wydania decyzji w oparciu o nieobowiązujące w ówczesnym stanie prawnym rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 24 września 2002 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczególnych kryteriów związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięć do sporządzenia raportu oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 179,poz.1490), naruszenia art.10 kpa w zw. z art.75 § 1 kpa,art.76 § 1 kpa,77 kpa,80-81 kpa,107 § 1 i § 3 kpa oraz 28 kpa ,jak też art. 43 i art. 46a ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym. Ze względu na powyższe zarzuty skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji z dnia [...] r. ewentualnie o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu skargi skarżąca zarzuciła, że Kolegium pominęło pismo strony z dnia [...] r., w którym sformułowała stosowne wnioski i zarzuty. Organ odwoławczy nie zapoznał się nawet z treścią tego pisma i ponownie naruszył zasady postępowania administracyjnego określone w art. 6-10 kpa. Naruszony też został przepis art.28 kpa Kolegium bowiem uznało, że Państwo F. mają przymiot strony na podstawie ich protestu złożonego w dniu [...] r., a którzy zarzuty swoje oparli na rzekomym obniżeniu standardu mieszkaniowego i wartości ich posesji. Kolegium nie zgromadziło żadnych dowodów w tym zakresie, a pominęło dwie opinie biegłego J. Z. o braku negatywnego wpływu planowanej inwestycji na otoczenie, z uwzględnieniem odpowiednich zabezpieczeń. Kolegium zatem bezzasadnie uchyliło decyzję organu I instancji i błędnie ustaliło, że jest ona sprzeczna z planem. Skarżąca podniosła też, że w aktach sprawy znajdują się mapy geodezyjne z nieaktualnym podziałem geodezyjnym działek, na których planowana jest przedmiotowa inwestycja. Kolegium nie sprawdziło aktualnego podziału geodezyjnego, dlatego skarżąca przedłożyła aktualną mapę, z której wynika, że działka [...], która sąsiadowała z posesją Państwa F., została podzielona na trzy odrębne działki o nr [...], [...], [...], przy czym jedynie działka o nr [...] sąsiaduje z posesją Państwa F. Natomiast planowana inwestycja ma być usytuowana na działce nr [...] i [...], które nie sąsiadują, ani nie są w pobliżu posesji protestujących i będą oddzielone działką [...].Na działce nr [...],sąsiadującej z posesją protestujących, planowana jest budowa niewielkiej stacji paliw, której jedynie budynek ma być zlokalizowany od strony działki małżeństwa F. z zachowaniem wymaganych odległości. W ocenie skarżącej, brak jest również jakiegokolwiek ustalenia stron postępowania i nie wiadomo na jakiej podstawie dopuszczono do udziału w charakterze stron: H. A. P., L. H. J., Ł. W. i inne osoby zamieszkałe na ul. [...] i [...] w [...] . Osoby te nie są stronami postępowania, gdyż ich posesje nie sąsiadują ani nie graniczą z nieruchomością skarżącej. Strona podkreśliła, że decyzja organu I instancji z [...] r. nie narusza ustaleń planu oraz został wydana w oparciu o pozwolenia [...] Inspektoratu Sanitarnego, Wydziału [...] UM w [...] i Wojewódzkiego Inspektora Zabytków. Skarżąca sporządziła dodatkową opinią uzupełniającą, z której jednoznacznie wynika, że planowana inwestycja nie będzie powodować wzrostu uciążliwości na terenach najbliższej zabudowy mieszkaniowej oraz nie zostaną przekroczone dzienne i nocne wartości normatywnego hałasu. Ponadto skarżąca zarzuciła, że Kolegium ponownie pominęło dowody przedłożone przez strony, a wydanie decyzji oparło jedynie na niewiążącej i wstępnej opinii Biura Strategii Planowania Rozwoju Miasta [...] z dnia [...] r., która dotyczy zarówno inwestycji planowanej przez skarżącą jak i innej tj. budowy drogi na ul. [...]. W ocenie skarżącej, sam zarzut możliwości pogorszenia warunków mieszkaniowych nie może stanowić podstawy do zaprzestania inwestowania. Skarżąca przytoczyła kilka wyroków Naczelnego Sądu Administracyjnego, z których wynika, że jeśli nawet inwestycja wiąże się z utrudnieniami dla mieszkańców, to nie może to jednak prowadzić do żądania zaprzestania inwestorowania, a nadto "mieszkańcy nie mają interesu prawnego w zaskarżaniu decyzji administracyjnej w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu tylko z tej przyczyny, że zamierzona inwestycja może utrudnić bądź pogorszyć warunki zamieszkiwania". W tych okolicznościach zaskarżona decyzja jest błędna i pozbawiona podstaw prawnych. Samorządowe Kolegium Odwoławcze odpowiadając na skargę wniosło o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Uczestnicy postępowania A. i R. F. wnieśli o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 20 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153,poz.1271 ze zm.)sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr.153,poz.1270) – dalej Ppsa. Sądowa Kontrola zaskarżonej decyzji dokonana według kryterium zgodności z prawem oraz w granicach rozstrzygania sądu zakreślonych w art.134 Ppsa, doprowadziła do stwierdzenia, że skarga nie jest zasadna. Decyzja administracyjna jest zgodna z prawem, jeżeli odpowiada przepisom prawa materialnego i procesowego. Uchylenie decyzji administracyjnej, względnie stwierdzenie jej nieważności przez Sąd następuje w przypadku wystąpienia istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu lub naruszenia przepisów prawa materialnego mającego wpływ na wynik sprawy. W rozpoznawanej sprawie takie wady i uchybienia nie wystąpiły, chociaż organ odwoławczy nie ustrzegł się uchybień, które jednak w ocenie Sądu nie miały wpływu na wynik sprawy. Zgodnie z art.40 ust.1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (tj. Dz. U. z 1999 r. Nr 15,poz.139) obowiązującej w dacie wydania decyzji- ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu następuje w drodze decyzji, na podstawie ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Wbrew zarzutom skargi, Samorządowe Kolegium Odwoławcze dokonało prawidłowej wykładni zapisów planu zagospodarowania przestrzennego miasta [...] z [...] r. ze zmianami, ustalając, że planowana inwestycja – budowa motelu i [...] stacji paliw ze sklepem, barem i myjnią samochodową, na wskazanym we wniosku terenie, jest sprzeczna z planem. Niesporne jest w sprawie, że działki nr [...] i [...] przy ul. [...] znajdują w granicach terenów elementarnych oznaczonych w planie symbolami [...] i [...]. Tereny o symbolu [...], jak wynika to z zapisów planu(str. [...]),przeznaczone są na cele zainwestowania miejskiego z funkcją dominującą mieszkalnictwa. Na terenach tych obowiązuje zakaz lokalizacji obiektów obniżających standard warunków mieszkaniowych ([...]). Słownik terminów użytych w tekście planu, wyjaśnia na str. [...] znaczenie terminu "obiekty obniżające standard warunków mieszkaniowych" stanowiąc, m.in. że termin ten obejmuje obiekty, powodujące w trakcie normalnej działalności osiągnięcie 80% dopuszczalnej normy zanieczyszczenia środowiska w granicy przynależnej mu działki lub obiektu w sytuacji współużytkowania działki (dla bezpośrednich sąsiadów). Ponadto z zapisów planu wynika, że na powyższych terenach dopuszcza się jedynie usługi podstawowe. Tak więc kluczowe znaczenie w sprawie miało ustalenie czy planowany obiekt – stacja paliw – jest obiektem obniżającym standard warunków mieszkaniowych. Zgodzić się należy co do zasady z ustaleniem Kolegium, - że planowana inwestycja – stacja paliw – jest inwestycją obniżającą standard warunków mieszkaniowych. Kolegium jednak, jak trafnie zarzuca skarżąca, na poparcie powyższego ustalenia, błędnie oparło się o przepisy rozporządzenia Rady Ministrów 24 września 2002 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko... (Dz. U. Nr 179,poz.1490) i uznało, że w dacie wydania zaskarżonej decyzji stacja paliw, zaliczona była do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (§ pkt.12 lit "c"). Zgodnie z § 5 tego rozporządzenia, do spraw wszczętych, a niezakończonych ostatecznie przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia (tj. przed dniem 3 listopada 2002 r.) stosuje się, nie dłużej niż do 30 czerwca 2003 r. przepisy rozporządzenia, o których mowa w § 6 tj. rozporządzenia Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z dnia 14 lipca 1998 r. w sprawie określenia rodzajów inwestycji szczególnie szkodliwych dla środowiska i zdrowia ludzi albo mogących pogorszyć stan środowiska oraz wymagań, jakim powinny odpowiadać oceny oddziaływania na środowisko tych inwestycji (Dz. U. z 1998 r., Nr 93, poz.589). Stosownie do § 2 pkt.8 lit"e" powyższego rozporządzenia – stacje paliw płynnych – zaliczane były do inwestycji mogących pogorszyć stan środowiska. Dostrzeżone uchybienie nie miało, zdaniem Sądu, w istocie rzeczy wpływu na wynik sprawy, bowiem zarówno inwestycja mogąca pogorszyć stan środowiska, jak i inwestycja mogąca znacząco pogorszyć stan środowiska, są zaliczane do inwestycji uciążliwych dla środowiska, a zatem do inwestycji powodujących obniżenie standardu warunków mieszkaniowych. Skoro zatem na planowanym terenie plan zakazywał lokalizacji takich inwestycji, pozytywna dla wnioskodawcy decyzja organu I instancji, jako sprzeczna z planem, z mocy art. 46 a ust. 1 pkt.1 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym była dotknięta wadą nieważności. Przez jej uchylenie zaskarżoną decyzją, prawidłowo została wyeliminowana z obrotu prawnego, jak również zgodnie z prawem Kolegium, po ponownym rozpoznaniu wniosku, odmówiło ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla planowanej inwestycji. Za niezasadny Sąd uznał zarzut skargi o braku przymiotu strony A. i R. F. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem stroną postępowania administracyjnego o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu mogą być właściciele lub użytkownicy wieczyści sąsiednich działek (Uchwały Składu Pięciu Sędziów NSA z dnia 25 września 1995,sygn.akt VI SA 13/95 – ONSA 1995,z 4 poz.154 z dnia 4 grudnia 1995 r., sygn. akt VI SA 20/95 – OSNA 1996, z 2 poz.54). Abstrahując od pojęcia "Sąsiednia działka" (czy jest to bliższe czy dalsze sąsiedztwo),nie ma wątpliwości, że przymiot stron przysługiwał A i R. F., bowiem ich działka graniczyła z działką skarżącej o nr [...]. Okoliczność, że w okresie późniejszym ( w toku postępowania) działka skarżącej o nr [...] została podzielona na trzy działki i to w taki sposób, że działka A i R. F. nie graniczy już w całości bezpośrednio z działką inwestora, pozostaje bez wpływu na Ich uprawnienie jako strony postępowania. Skoro raz organ orzekający uznał zgodnie z prawem określony podmiot za stronę, to nie może jej pozbawić tego przymiotu na skutek zmiany stanu faktycznego. W tym miejscu należy też podnieść, że jak wynika to z zaskarżonej decyzji, została ona wydana po rozpatrzeniu odwołania małżonków F. reprezentowanych przez pełnomocnika, zatem po rozpatrzeniu odwołania wniesionego przez uprawnioną stronę tego postępowania. Sąd nie znalazł podstaw do uznania za uzasadniony zarzut skargi o naruszeniu podstawowych zasad postępowania. Z akt sprawy wynika, że skarżąca w dniu [...] r. zapoznała się z aktami sprawy, co potwierdziła własnoręcznym podpisem. W dniu [...] r. skarżąca przedłożyła kopie mapy ewidencyjnej z aktualnym podziałem działki nr [...] i dowód ten został uwzględniony przez organ odwoławczy co wynika z treści decyzji (str. [...]).Tak więc nie ma racji skarżąca, że organ odwoławczy wydając decyzję oparł się na nieaktualnym podziale geodezyjnym. Ponadto z akt sprawy wynika, że pismo skarżącej opatrzone datą [...] r. wpłynęło do organu w dniu [...] r., a więc po wydaniu zaskarżonej decyzji. Za bezprzedmiotowy uznać należy zarzut bezpodstawnego wydania zaskarżonej decyzji jedynie w oparciu o opinię Biura Strategii Planowania Rozwoju Miasta [...] z dnia [...] r. Zauważyć należy, że Kolegium w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji nie powołało się na wskazaną opinię. Natomiast istotnie powołało się w uzasadnieniu swojej decyzji z dnia [...] r., która Sąd wyrokiem z dnia [...] r. w sprawie [...] uchylił. Z tych przyczyn Sąd uznał, że skarga jako nieuzasadniona podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym i (Dz. U. Nr 153,poz.1270 ze zm.).