SA/Sz 1362/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stefan Kłosowski, Sędziowie Sędzia WSA Barbara Gebel,, Asesor WSA Arkadiusz Windak, Protokolant Joanna Białas-Gołąb, po rozpoznaniu w dniu 07 lipca 2004 sprawy ze skargi M. i S. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...] w przedmiocie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu oddala skargę Wnioskodawca H.P. zwrócił się o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla budowy przyłącza kanalizacyjnego dla domu jednorodzinnego usytuowanego przy ul. [...] . Inwestycja miała przebiegać w granicach działek nr [...]. Decyzją Nr [...] z dnia [...] r., Prezydent Miasta [...] ustalił wnioskodawcy warunki zabudowy i zagospodarowania terenu, wskazując iż planowana inwestycja nie jest sprzeczna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Decyzja powyższa w dniu [...] r. została wskutek odwołania skarżących uchylona przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze, a sprawa przekazana do ponownego rozpoznania przez organ l instancji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało wówczas w swym orzeczeniu, że przebieg planowanej inwestycji, mającej charakter liniowy, powinien być określony w decyzji. Decyzją z dnia [...] Prezydent Miasta [...] ponownie określił warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla wnioskowanej przez inwestora budowy przyłącza kanalizacyjnego. Przebieg przyłącza został zaznaczony na stanowiącej integralną część decyzji mapce. Od powyższej decyzji, ponownie odwołali się współwłaściciele sąsiedniej nieruchomości [...] skarżący, oświadczając, iż decyzja nie uwzględnia umowy użyczenia części nieruchomości zawartej pomiędzy nimi, a wnioskodawcą. Do odwołania dołączyli przedmiotową umowę. Po rozpatrzeniu odwołania decyzją z dnia [...] wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kpa w zw. z art. 40 ust. 1, art. 43 i art. 46 a ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 1999r. Nr 15, poz. 139 ze zm.) oraz Uchwały Rady Miejskiej w [...] z dnia [...] w sprawie miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego (Dz. Urz. Woj. Szcz. Nr 9, poz. 72) ze zmianami uchwalonymi w dniu 29 listopada 1994 r. przez Radę Miejską w [...] Uchwałą Nr [...] (Dz. Urz. Woj. Szcz. Nr 16, poz. 150), Samorządowe Kolegium Odwoławcze[...] utrzymało w mocy decyzję organu l instancji, wskazując w uzasadnieniu, iż istotą i celem postępowania prowadzonego na podstawie regulacji zawartych w ustawie z 7.07.1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym, jest stwierdzenie czy planowana inwestycja pozostaje w zgodzie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, bądź - w przypadku jego braku - z przepisami szczególnymi. Oznacza to, zgodnie z art. 43 cytowanej ustawy, że jeśli zamierzenie jest zgodne z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, organ ustalający nie może odmówić wnioskodawcy wydania pozytywnej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Organ odwoławczy bada ponadto, czy decyzja o warunkach zabudowy zawiera elementy wymagane przez art. 42 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym, w tym przypadku - przebieg inwestycji. Realizacja inwestycji planowana jest na terenie oznaczonym [...] przeznaczonym w planie zagospodarowania przestrzennego pod mieszkalnictwo. Budowa przyłącza koniecznego dla normalnego i bezpiecznego dla środowiska korzystania z domu mieszkalnego, o przebiegu oznaczonym na mapce stanowiącej załącznik do decyzji, nie jest z tym planem sprzeczna. Zaskarżoną decyzję należy zatem uznać za prawidłową i nie zasługującą na uchylenie. Organ odwoławczy wskazuje też, iż art. 46 ust. 2 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym wyraźnie stwierdza, że wydanie decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu nie rodzi praw wnioskodawcy do terenu nią objętego, oraz nie narusza praw własności i uprawnień osób trzecich. Zostało to zresztą wyraźnie stwierdzone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Kolegium nie jest uprawnione do oceny zgodności przebiegu przyłącza z umowami cywilno-prawnymi zawieranymi przez strony. Skarżący nie wykazali zresztą na czym polega niezgodność przebiegu przyłącza określonego w decyzji z umową użyczenia. Decyzja ustalająca warunki zabudowy i zagospodarowania stanowi rodzaj promesy dla wymienionego w niej wnioskodawcy (inwestora), dając mu jedynie uprawnienie do ubiegania się o pozwolenie na budowę zamierzonego przedsięwzięcia inwestycyjnego. Powyższą decyzję ostateczną skarżący zaskarżyli do Naczelnego Sądu Administracyjnego, wnosząc o jej uchylenie w całości. W uzasadnieniu odwołania zakwestionowali procedurę uchwalania planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego miasta [...], zarzucając, że nie zostali powiadomieni na piśmie o wyłożeniu projektu planu. Dlatego zdaniem skarżących decyzje organu pierwszej instancji są sprzeczne z prawem. Ponadto zarzucają że w wydanym im pozwoleniu na budowę nie ma żadnego zapisu, iż ich działka nr [...] obciążona jest jakąkolwiek służebnością gruntową. Również w planie zagospodarowania przestrzennego nie było projektu przyłącza kanalizacyjnego dla budynków położonych przy ulicy [...] Zarzucili także naruszenie przez organy administracji ich praw jako strony, a w szczególności art. 10 i 11 kpa. Na rozprawie zarzucili nadto organowi I instancji sfałszowanie dokumentu, polegające na podaniu, iż wniosek o wydanie decyzji wpłynął [...]r. podczas, gdy wpłynął on [...]r. podanie w metryczce obiegu dokumentów, iż to skarżący składali wniosek, podanie ich błędnego adresu itp. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] odpowiadając na skargę wniosło o jej oddalenie wyjaśniając, że plan zagospodarowania miasta [...] uchwalony został pod rządami ustawy z dnia 12 lipca 1984r, o planowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 114, poz. 17 ze zm.). Przepisy tej ustawy nie przewidywały obowiązku powiadamiania na piśmie właścicieli nieruchomości, których przeznaczenie miało ulec zmianie, o terminie wyłożenia projektu planu. Ponadto plan zagospodarowania przestrzennego określa jedynie przeznaczenie terenu, a nie rozstrzyga tak szczegółowych kwestii jak przebieg przyłącza kanalizacyjnego do poszczególnych posesji. Fakt, że plan nie określa przebiegu przyłącza kanalizacyjnego, nie oznacza, że nie może być ono wybudowane na danym terenie. Znaczenie ma tu ogólne przeznaczenie terenu i fakt czy budowa przyłącza nie pozostaje w sprzeczności z tym przeznaczeniem. Wojewódzki Sad Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art.97 § 1 w związku z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1271/, że sprawy, w których skargi zostały wniesione o Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. -prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270/ dalej P.p.s.a. Skarga okazała się nieuzasadniona, gdyż zawarte w zaskarżonej decyzji rozstrzygnięcie jest zgodne z prawem. Trafne jest stanowisko organów obu instancji, iż przedmiotowa budowa przyłącza wodno-kanalizacyjnego nie narusza ustaleń planu zagospodarowania przestrzennego, a tylko w sytuacji, gdyby wniosek inwestorów nie odpowiadał ustaleniom tego planu organ samorządowy mógłby odmówić wydania wnioskowanej decyzji. Dla wydania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu rozstrzygające jest bowiem przeznaczenie planistyczne danego obszaru określone w planie zagospodarowania przestrzennego. Z planu tego wynika bezspornie i skarżący tego nie kwestionują iż jest to teren przeznaczony pod zabudowę mieszkaniową. Budowa przyłącza kanalizacyjnego związana jest niewątpliwie z zabudową mieszkaniową i w żadnym wypadku nie pozostaje w sprzeczności z przeznaczeniem terenu, ustalonym w planie zagospodarowania przestrzennego. Ani plan zagospodarowania przestrzennego, ani decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu nie ustanawiają służebności gruntowych. Ustanowienie takiej służebności nie jest konieczne dla ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, ponieważ na tym etapie procesu inwestycyjnego inwestor nie musi wykazać się prawem do dysponowania terenem na cele budowlane. Decyzja taka wydawana jest każdemu, kto się o nią zwróci. Istotna jest tu jedynie zgodność zamierzenia inwestycyjnego z planem zagospodarowania przestrzennego. Dopiero starając się o pozwolenie na budowę inwestor będzie musiał się wykazać prawem do gruntu uzyskując zgodę jego właściciela lub sądowe orzeczenie służebności gruntowej. Również fakt, że plan nie określa przebiegu przyłącza kanalizacyjnego nie oznacza, że nie może być ono wybudowane na danym terenie. Decyduje o tym fakt czy dana inwestycja zgodna jest z przeznaczeniem tego terenu w planie zagospodarowania przestrzennego /art. 43 obowiązującej w dacie wydania zaskarżonej decyzji ustawy z dnia 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym - Dz.U. z 1999r. Nr 19 poz. 139 ze zm./. Natomiast argumenty podnoszone przez skarżących na rozprawie; sfałszowanie dokumentu polegające na podaniu, że wniosek o wydanie decyzji wpłynął [...] r. podczas gdy wpłynął on [...] r. podanie w metryce obiegu dokumentów U.M. w [...], że to skarżący składali wniosek, podanie ich błędnego adresu - nie miały wpływu na treść decyzji, wobec czego nie podlegają uwzględnieniu przez Sąd. Są to drobne nieścisłości lub omyłki nie mające znaczenia dla istoty sprawy. Jedynie bowiem takie naruszenie przepisów postępowania lub prawa materialnego, które miały wpływ na wynik sprawy powodują uwzględnienie skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji /art. 145 § 1 P.p.s.a/ W tym stanie rzeczy uznać należało, że skarga nie znajduje uzasadnionych podstaw, wobec czego podlega oddaleniu - zgodnie z art. 151 P.p.s.a.