SA/Sz 1394/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Danuta Strzelecka-Kuligowska /spr/ Sędziowie Sędzia WSA Marzena Kowalewska Asesor WSA Arkadiusz Windak Protokolant: st.sekr. sąd. Krzysztof Chudy po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 marca 2004 r. sprawy ze skargi J. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie macierzyńskiego zasiłku okresowego i macierzyńskiego zasiłku jednorazowego I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej z dnia [...] r. Nr [...], II. nie orzeka w przedmiocie wykonania zaskarżonych decyzji Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej, decyzją z dnia [...] r. o Nr [...], na podstawie art. 104 kpa, art. 4 ust.1, art. 31 ust.6-10, art. 36 ust. 1, art. 43 ust. 1,3, art.46 ustawy o pomocy społecznej z dnia 29 listopada 1990r. /Dz. U. z 1998 r. Nr 64, poz. 414 z póz. zm./ oraz art. 2 ust.1 pkt.2 ustawy z dnia 7 stycznia 1993r. o planowaniu rodziny, ochronie płodu ludzkiego i warunkach dopuszczalności przerywania ciąży /Dz. U. z 1993r.. Nr 17 poz. 78 ze zm./, uchwały Rady Gminy Nr [...] z dnia [...] r. w sprawie realizacji zadań z pomocy społecznej i upoważnienia do wydawania decyzji administracyjnych, odmówił J. G. przyznania macierzyńskiego zasiłku okresowego i jednorazowego zasiłku macierzyńskiego. Odwołanie od powyższej decyzji złożyła J. G., która podniosła, że otrzymuje alimenty w kwocie [...] zł, a nie [...] zł, za mieszkanie /w tym centralne ogrzewanie i woda/ płaci rodzicom [...] zł. Samorządowe Kolegium Odwoławcze, decyzją z dnia [...] r., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa, art. 2 ustawy z dnia 12 października 1994r. o samorządowych kolegiach odwoławczych /tj. Dz.U. z 2001r. Nr 79, poz. 856/, art. 4 ust.1, art. 31 ust.6 pkt 10 ustawy z dnia 29 listopada 19990r. o pomocy społecznej utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy. Zdaniem organu odwoławczego, odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie. J. G. samotnie wychowuje dwoje dzieci. Syn P. urodził się [...] r. J. G. zamieszkuje wspólnie z rodzicami i rodzeństwem jednakże prowadzi z dziećmi odrębne gospodarstwo domowe. Źródłem dochodu rodziny skarżącej wynoszącego w miesiącu [...] r. [...] zł jest zasiłek macierzyński ([...] zł), zasiłki rodzinne ([...] zł), alimenty ([...] zł) i dodatek mieszkaniowy ([...] zł). Na jedną osobę w rodzinie przypada zatem [...] zł. Zdaniem Kolegium, organ I instancji słusznie uwzględnił część dodatku mieszkaniowego przypadającą na 2 osoby, przyznanego decyzją Nr [...] z dnia [...] r. obejmującą 6 osób tj. rodziców, dwoje rodzeństwa, odwołującą się i starsze dziecko odwołującej. Kwestionowanie kwoty alimentów nie znajduje uzasadnienia w świetle zebranego materiału dowodowego. Z przeprowadzonego wywiadu środowiskowego wynika, że ojciec dzieci faktycznie w miesiącu [...] r. przekazał kwotę [...] zł alimentów. Oprócz tego w formie rzeczowej przekazał niezbędne dla niemowlęcia przedmioty wartości [...] zł (pampersy, obuwie, leki). Zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy o pomocy społecznej kryterium dochodowe dla 3-osobowej rodziny wynosi 838,00 zł (279,33 zł na jednego członka rodziny). Przepis art. 31 ust. 10 ustawy przewiduje, że macierzyński zasiłek okresowy i macierzyński zasiłek jednorazowy przysługuje, jeżeli dochód na osobę w, rodzinie nie przekracza kryterium dochodowego na osobę w rodzinie. W rozpatrywanej sprawie dochód na osobę w rodzinie jest wyższy od kryterium dochodowego na osobę w rodzinie. W tej sytuacji przyznanie J. G. w/w świadczeń byłoby sprzeczne z prawem. Skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniosła J. G. W skardze podniosła zarzut błędnego ustalenia dochodów, a nadto opisała swoją ciężką sytuację materialną, rodzinną i zdrowotną. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę wniosło o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje: Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz.U. Nr 153, poz. 1269/ sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem /jeżeli ustawy nie stanowią inaczej/. Z mocy art. 85 i art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1271/ w miejsce Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie – Ośrodka Zamiejscowego w Szczecinie utworzony został z dniem 1 stycznia 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, który właściwy jest do rozpoznawania skarg wniesionych przed tą datą do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie Ośrodek Zamiejscowy w Szczecinie w sprawach, w których postępowanie nie zostało zakończone. Rozpatrując stan faktyczny i prawny sprawy sąd administracyjny stwierdził, że skargę należy uznać za zasadną , ponieważ zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa materialnego i przepisów postępowania administracyjnego mającym istotny wpływ na wynik sprawy, dotyczy to również decyzji Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej. Jak wynika z akt sprawy skarżąca J. G. w dniu [...] r. złożyła do [...] Ośrodka Pomocy Społecznej w [...] wniosek o przyznanie macierzyńskiego zasiłku okresowego i macierzyńskiego zasiłku jednorazowego. Stosownie do treści art. 31 ust. 10 ustawy z dnia 29 listopada 1990r. o pomocy społecznej /tj. Dz.U. z 1998r. Nr 64, poz. 414 ze zm./ macierzyński zasiłek okresowy i macierzyński zasiłek jednorazowy przysługuje uprawnionym z mocy tej ustawy osobom, jeżeli dochód na osobę w rodzinie nie przekracza dochodu określonego w art. 4 ust.1 ustawy. W sytuacji, gdy nie budzi wątpliwości, że J. G. jest osobą spełniającą przesłanki z art. 31 ust.6 i ust.9 w/w ustawy o pomocy społecznej , to oczywiste jest, że badanie legalności zaskarżonej decyzji sprowadza się do oceny prawidłowości ustalenia dochodu osoby ubiegającej się o pomoc społeczną w formie macierzyńskiego zasiłku okresowego i macierzyńskiego zasiłku jednorazowego. Dochód ten należało ustalić zgodnie z art. 2a ust.1 pkt 2 ustawy o pomocy społecznej uwzględniając dochody wnioskodawczyni z miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku, lub w przypadku utraty dochodu z miesiąca, w którym wniosek został złożony, bez względu na tytuł i źródło ich uzyskania. W takim jednak razie rację ma skarżąca wskazując, że ustalenie przez organy obu instancji, iż dochód ten w miesiącu złożenia wniosku w [...] r. wynosił [...] zł jest błędne. Za naruszenie prawa materialnego uznać trzeba zaliczenie w sprawie J. G. do jej dochodu w [...] r. części dodatku mieszkaniowego , przyznanego jej ojcu w kwocie [...] zł, bowiem nie prowadzili już wspólnego gospodarstwa domowego, który stanowi utracony przez skarżącą składnik dochodu w miesiącu złożenia wniosku. Naruszenie to nie miałoby wpływu na wynik sprawy, gdyby pozostałe wskazane w zaskarżonej decyzji składniki dochodu skarżącej nie budziły wątpliwości, bowiem ich suma przekracza 838 zł /279,33 zł na jednego członka rodziny/ tj, kryterium dochodowe. Mianowicie w decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego podobnie jak i w decyzji organu I instancji do dochodu zaliczano kwotę [...] zł alimentów /płaconych dobrowolnie przez ojca dwójki dzieci skarżącej/. Skarżąca jednak konsekwentnie zarówno w wywiadzie środowiskowym z dnia [...] r., odwołaniu od decyzji organu I instancji jak i skardze podniosła, że otrzymała w [...] r. od ojca dzieci alimenty w kwocie [...] zł. Dołączyła do akt sprawy wyciąg z ugody zawartej przed Sądem Rejonowym w [...] w dniu [...] r. w sprawie [...], w której S. T. (ojciec dzieci skarżącej) zobowiązał się płacić na dzieci łącznie kwotę [...] zł miesięcznie. W tych okolicznościach rzeczą organów było zebranie dodatkowych dowodów na tę sporną okoliczność i w tym celu należało przeprowadzić dalsze postępowanie dowodowe w tym również przesłuchać w charakterze strony skarżącą ewentualnie w razie konieczności ojca dzieci skarżącej. Z powyższych względów należało na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 a i c, art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270/ orzec jak w sentencji wyroku.