SA/Sz 1457/03

WyrokWSA w Szczecinie2004-12-16

Skład orzekający: Sędzia NSA Krystyna Zaremba, Sędzia NSA Kazimiera Sobocińska, Asesor WSA Nadzieja Karczmarczyk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy zawieszenie działalności gospodarczej przez przedsiębiorcę wyłącza możliwość opodatkowania posiadanej nieruchomości stawką przewidzianą dla budynków związanych z działalnością gospodarczą?
Ratio decidendi
Fakt nieprowadzenia przez przedsiębiorcę faktycznej działalności w danej nieruchomości, niezależnie od przyczyn, jak też zgłoszenia zawieszenia jej prowadzenia, nie daje podstaw do opodatkowania takiej nieruchomości niższymi stawkami. Podstawę do opodatkowania stawką przewidzianą dla budynków związanych z działalnością gospodarczą stanowi fakt, że nieruchomość jest lokalem użytkowym będącym w posiadaniu przedsiębiorcy.
Stan faktyczny
Skarżąca B. F. kwestionowała decyzję Prezydenta Miasta K. i Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. dotyczącą wymiaru podatku od nieruchomości za 2001 r. Zarzucała zawyżenie podatku poprzez zastosowanie stawki dla budynków związanych z działalnością gospodarczą do pawilonu usługowego, mimo zawieszenia działalności, oraz zastosowanie stawki dla "budynków pozostałych" do budynku mieszkalnego. Organ odwoławczy utrzymał decyzję w mocy, wskazując na posiadanie statusu przedsiębiorcy i nabycie pawilonu usługowego, a także na klasyfikację pozostałych budynków jako gospodarczych.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Krystyna Zaremba Sędziowie: Sędzia NSA Kazimiera Sobocińska ( spr ) Asesor WSA Nadzieja Karczmarczyk Protokolant: Karolina Borowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 grudnia 2004 r. sprawy ze skargi B. F. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za [...] r. oddala skargę. Decyzją z dnia [...] nr [...], wydaną na podstawie art. 21 § 1 pkt 2 i § 5 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa ( Dz, U. Nr 137, poz. 926 ze zm" ) oraz art. 2 ust.. 1, art. 3, art.. 4, art. 5 i art. 6 ust.7 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r o podatkach i opłatach lokalnych ( Dz. U. Nr 9, poz.. 31 ze zm ), a także z powołaniem się na postanowienia uchwały Rady Miasta Kołobrzeg nr [...] z dnia [...] w sprawie określenia stawek podatków i opłat lokalnych na terenie miasta, Prezydent Miasta K. ustalił B. F. na kwotę [...] zł wysokość podatku od nieruchomości wskazując w uzasadnieniu, że wymiar podatku dokonano na podstawie złożonego przez podatniczkę wykazu nieruchomości oraz danych zawartych w ewidencji gruntów lub na podstawie umowy dzierżawy. We wniesionym odwołaniu od powyższej decyzji podatniczka zakwestionowała prawidłowość tego wymiaru podatku, zarzucając jego zawyżenie o kwotę [...] zł. Na zawyżenie to składa się wadliwe, jej zdaniem, zastosowanie do części nieruchomości, tj, budynku położonego w K., przy ul. [...] o powierzchni [...] m2 stawki podatkowej przewidzianej dla obiektów związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą (tj. [...] zł od 1 m 2 powierzchni) w sytuacji gdy takiej działalności podatniczka nie prowadzi wskutek uniemożliwienia jej tego przez Prezydenta Miasta w następstwie decyzji pozwalającej na prowadzenie inwestycji na sąsiedniej nieruchomości. Nieprawidłowo też, wedle podatniczki, zastosowana została stawka podatkowa do budynku położonego w K., przy ul. [...] o powierzchni [...] m2 jak dla "budynków pozostałych" (t j, [...] zł od m 2 powierzchni ) który jest, jej zdaniem, budynkiem mieszkalnym ze względu na jego położenie na działce przeznaczonej pod budownictwo mieszkaniowe. Po rozpatrzeniu wniesionego przez podatniczkę odwołania od powyższej decyzji, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. decyzją z dnia [...] nr [...] wydaną z powołaniem się na przepisy art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa ( Dz. U. Nr 137, poz.. 926 ze zm. ), art,. 2 i 17 ust. 1 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (t.. j. Dz. U, z 2001 r. Nr 79, poz.. 856), i ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych, orzekło o utrzymaniu zaskarżonej decyzji w mocy. Organ odwoławczy podkreślił, że znajdujące się w aktach sprawy dokumenty jednoznacznie potwierdzają, że posiadane przez podatniczkę nieruchomości zostały prawidłowo sklasyfikowane i opodatkowane. W odniesieniu do nieruchomości położonej przy ul. [...], opodatkowanego stawką przewidzianą dla budynków związanych z działalnością gospodarczą, powołując się na akt notarialny rep. A nr [...] organ odwoławczy wskazał, że podatniczka nabyła w dniu [...] od osoby fizycznej nieruchomość stanowiącą pawilon usługowy położony w K. pod wskazanym wyżej adresem, a z wpisu do ewidencji działalności gospodarczej prowadzonej przez Urząd Miasta K. ( zaświadczenie z dnia [...]) wynika, że B. F. posiada status przedsiębiorcy i jako miejsce wykonywania działalności wskazana jest w tejże ewidencji opisana powyżej nieruchomość. Dalej organ odwoławczy wskazał w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia, w odniesieniu do zakwestionowanego przez podatniczkę opodatkowania budynku położonego w K., przy ul. [...] - działka o numerze [...] - że na tejże działce obok budynku mieszkalnego wolnostojącego znajdują się [...] budynki, których wysokość mieści się w przedziale od [...] m do [...] m, t.j.: budynek drewniany, domek murowany i magazynek o łącznej powierzchni [...] m2, sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako budynki gospodarcze, co uzasadnia prawidłowość ich opodatkowania z zastosowaniem stawki podatku jak dla budynków pozostałych, przy przyjęciu za podstawę opodatkowania 50 % powierzchni tych budynków, t.j.. [...] m 2 Od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. B. F. wniosła skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodka Zamiejscowego w S. Domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Prezydenta Miasta K., skarżąca zarzuca niezgodność z prawdą ustaleń, które stanowiły podstawę rozstrzygnięć w sprawie. W uzasadnieniu skargi podatniczka powołała się na fakt zawieszenia z dniem [...] działalności gospodarczej, który to fakt znany był, jej zdaniem, organom podatkowym pierwszej i drugiej instancji, a stanowi okoliczność wyłączającą opodatkowanie posiadanego budynku według stawki jak dla budynków związanych z działalnością gospodarczą. Do skargi dołączono zaświadczenie urzędu skarbowego z dnia [...] potwierdzające zawieszenie przez B. F. prowadzenie działalności gospodarczej. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. wniosło o jej oddalenie, nie znajdując postaw do zmiany swego stanowiska w sprawie. Zdaniem organu odwoławczego fakt zawieszenia działalności gospodarczej nie pozbawia danej osoby statusu przedsiębiorcy; skutek taki wywołuje dopiero wykreślenie przedsiębiorcy z ewidencji działalności gospodarczej. W piśmie uzupełniającym skargę, B. F. wskazała po raz kolejny na trwające prace budowlane na nieruchomości sąsiadującej z budynkiem położonym w K. przy ul. [...], które uniemożliwiają prowadzenie działalności gospodarczej oraz, oświadczyła, że posiadane budynki położone w K. przy ul. [...] są zamieszkiwane. Nadto skarżąca zarzuciła skarżonym decyzjom naruszenie art. 5 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych nakazujący, jak twierdzi skarżąca, uwzględnianie stanu technicznego budynku przy "wymiarze wysokości podatku". Wojewódzki Sąd Administracyjny w S., właściwy do rozpoznania skargi na podstawie art. 97 §1 ustaw z dnia 30 sierpnia 2002 r, - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi ( Dz, U, Nr 153, poz, 1271 ze zm. ) zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie,, Zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja organu podatkowego pierwszej instancji zostały wydane zgodnie z przepisami ustawy o podatkach i opłatach lokalnych w brzmieniu obowiązującym w 2001 roku, jak również uchwałą nr [...] Rady Miejskiej w Kołobrzegu z dnia [...] w sprawie określenia wysokości stawek podatków i opłat lokalnych na terenie miasta K. Zaskarżona decyzja została wydana również zgodnie z art 21 ust, 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r" - Prawo geodezyjne i kartograficzne (t" j, Dz,, U,, z 2000 r, Nr 100, poz,, 1086 ze zm, ), zgodnie z którym podstawę wymiaru podatków stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków. Zgodnie z art. 3 ust, 1 ustawy z 12 stycznia 1991 r, o podatkach i opłatach lokalnych ( Dz, U, z 1991 r Nr 9, poz, 31 ze zm. ) opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlegają odrębnie budynki i ich części ( pkt 1 ) i grunty ( pkt, 3,4,5 ), zaś z art. 5 ust 1 przewiduje zróżnicowane stawki podatkowe - odrębnie dla budynków, zależnie od ich charakteru i przeznaczenia ( pkt 1,2,3,4 ) i dla gruntów według ściśle oznaczonych kryteriów ( pkt 6, 7 ), przy czym podwyższone stawki podatku od nieruchomości określa się od 1 m 2 powierzchni gruntów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej i od budynków lub ich części związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą ( pkt 2 i 6 ). Jak wynika z akt sprawy ( akt notarialny rep. A nr [...] z dnia [...]) skarżąca nabyła od osoby fizycznej nieruchomość położoną w K. przy ul. [...] zabudowaną pawilonem usługowym. Zgodnie z wpisem do ewidencji działalności gospodarczej pod nr [...] siedzibą firmy zarejestrowanej pod nazwą "G" jest K. ul.. [...]. Fakt nieprowadzenia przez przedsiębiorcę faktycznej działalności w danej nieruchomości, niezależnie od przyczyn, jak też zgłoszenia zawieszenia jej prowadzenia, nie daje podstaw do opodatkowania takiej nieruchomości innymi niższymi stawkami. W sprawie tej niejednokrotnie wypowiadał się Naczelny Sąd Administracyjny, m. in. w uchwale z dnia [...] sygn. akt [...] ( opubl [...]). Budynek ten prawidłowo został opodatkowany z zastosowaniem stawki jak dla budynków związanych z działalnością gospodarczą ze względu na to, że stanowi lokal użytkowy będący w posiadaniu przedsiębiorcy. Budynki pozostałe, o których mowa w art 5 ust.. 1 pkt 4 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych w brzmieniu obowiązującym w 2001 roku, to budynki niemieszkalne. Są to przede wszystkim wszelkiego rodzaju przydomowe komórki, garaże, pomieszczenia magazynowo składowe, itp.. Za trafne i zgodne z prawem oraz utrwalonym orzecznictwem należy uznać stanowisko zaskarżonej decyzji, że o kwalifikacji budynku do kategorii budynków mieszkalnych i zastosowaniu preferencyjnej stawki podatkowej decyduje podstawowa funkcja budynku i jego przeznaczenie do zamieszkiwania. Jak wynika ze znajdujących się w aktach sprawy dokumentów, t.j. obwieszczenia o licytacji nieruchomości położonej w K. przy ul. [...] ( działka nr [...]), aktu notarialnego zakupu w/w nieruchomości przez poprzednich właścicieli, obok budynku mieszkalnego wolnostojącego znajdują się na niej trzy budynki gospodarcze, t.j domek drewniany, domek murowany, magazynek. Budynki te prawidłowo zostały opodatkowane stawką przewidzianą dla "pozostałych budynków" ( art. 5 ust 1 pkt 4 ), ze względu na to że nie mają charakteru mieszkalnego. Trafnie wskazał organ odwoławczy w uzasadnieniu swego rozstrzygnięcia, że ponoszony przez skarżącą fakt posadowienia tych budynków na działce przeznaczonej pod budownictwo mieszkaniowe nie daje podstaw do zmiany ich klasyfikacji dla potrzeb podatku od nieruchomości. Stosowania stawki przewidzianej dla budynków mieszkalnych nie uzasadnia również faktyczne wykorzystanie budynków gospodarczych do zamieszkiwania; konieczne jest w takiej sytuacji uzyskanie decyzji nadzoru budowlanego o zmianie przeznaczenia budynku. Za bezzasadny uznać należy podniesiony przez skarżącą zarzut naruszenia przez organy podatkowe przepisu art. 5 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2003 r. - odnoszące się do stanowienia prawa miejscowego uprawnienie rady gminy do różnicowania stawek podatku od nieruchomości dla poszczególnych rodzajów przedmiotów opodatkowania mając na uwadze w szczególności lokalizację, sposób wykorzystywania, rodzaj zabudowy, stan techniczny oraz wiek budynków. Sąd sprawuje bowiem kontrolę zgodności zaskarżonej decyzji w przedmiocie podatku od nieruchomości za [...] r. z prawem obowiązującym w dacie powstania obowiązku podatkowego, tj w [...] r. a wskazany przez skarżącą przepis w brzmieniu obowiązującym dopiero od 1 stycznia 2003 r., odnosi się do stanowienia prawa miejscowego, co nie jest przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie. Mając na uwadze powyższe, na postawie art 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. oddalił skargę jako nieuzasadnioną.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło