SA/Sz 1525/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Gebel Sędziowie: Sędzia WSA Maria Mysiak /spr./ Asesor WSA Arkadiusz Windak Protokolant Katarzyna Skrzetuska - Gajos po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 marca 2005 r. sprawy ze skargi J. C. na decyzję Wojewody z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie zasiłku przedemerytalnego I. u c h y l a zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Starosty z dnia [...] r. Nr [...] II. zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości Podaniem z dnia [...] r. J. C. zwróciła się do Kierownika Powiatowego Urzędu Pracy z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy przyznania prawa do zasiłku przedemerytalnego. Wniosek uzasadniła tym, że jest w posiadaniu oświadczenia Pani A. F. [...], z którego wynika, że powodem nie rozwiązania stosunku pracy i nie zarejestrowania się w Powiatowym Urzędzie Pracy do końca [...] r. była błędna informacja udzielona Pani A. F. przez [...], co do posiadanego stażu pracy przez J. C.. Kierownik Powiatowego Urzędu , działając z upoważnienia Starosty, decyzją z dnia [...] r. odmówił J. C. wznowienia postępowania administracyjnego w przedmiocie zasiłku przedemerytalnego w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Nr [...], z dnia [...]. W uzasadnieniu wskazał, że brak jest podstaw prawnych do wznowienia postępowania, gdyż dostarczone oświadczenie nie wyczerpuje znamion ustawowych przesłanek wyliczonych w przepisie art. 145 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego. Ponadto, zdaniem organu, oświadczeniu temu odmówić należy również kryterium istotności, gdyż jest jedynie dowodem na tworzenie przez zakład pracy [...]. J. C., nie mogąc zgodzić się z powyższą decyzją, wniosła od niej odwołanie. W uzasadnieniu podniosła, że nie odwołała się od decyzji odmawiającej przyznania zasiłku przedemerytalnego, ponieważ nie posiadała dowodów "na piśmie" związanych z Jej sprawą. Gdy otrzymała oświadczenie A. F. złożyła ponowny wniosek, mając nadzieje, że może być to dowód w sprawie. Wojewoda decyzją z dnia [...]r., utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu Wojewoda wskazał, że okoliczności powołane przez stronę we wniosku nie stanowią żadnej z enumeratywnie wymienionych w art. 145 § 1 kpa przesłanek wznowienia postępowania, w szczególności nie stanowią, zgodnie z art. 145 § 1 pkt 5 kpa, nowych istotnych dla sprawy okoliczności. W związku z powyższym okoliczności powołane przez stronę w odwołaniu nie stanowią podstawy do wznowienia postępowania zakończonego decyzją ostateczną z dnia [...] J. C. zaskarżyła powyższą decyzję do Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodka Zamiejscowego . W uzasadnieniu skargi opisuje te same okoliczności co we wniosku o wszczęcie postępowania oraz odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Na mocy przepisów art. 85 i art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Przepisy wprowadzające ustawę prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271) w miejsce Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodka Zamiejscowego utworzony został z dniem 1 stycznia 2004r. Wojewódzki Sąd Administracyjny , który właściwy jest do rozpoznawania skarg wniesionych przed tą datą do Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodka Zamiejscowego, w których postępowanie nie zostało zakończone. Stosownie do przepisu art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem (jeżeli ustawy nie stanowią inaczej). Skarga zasługuje na uwzględnienie - aczkolwiek z innych przyczyn, aniżeli wskazane we wniesionym środku zaskarżenia. Wznowienie postępowania jest instytucją procesową, stwarzającą prawną możliwość ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej zakończonej decyzją ostateczną, jeżeli postępowanie, w którym doszło do jej wydania było dotknięte jedną z kwalifikowanych wad procesowych wyliczonych wyczerpująco w przepisach prawa procesowego. Dokonując oceny legalności decyzji w przedmiotowej sprawie należało przede wszystkim rozważyć, w jakich okolicznościach organ orzekający władny jest wydać decyzję o odmowie wznowienia postępowania na podstawie art. 149 § 3 kpa. Z chwilą złożenia wniosku o wznowienie postępowania rzeczą organu jest zbadanie terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania określonego w art. 148 § 1 kpa. Jeżeli termin został zachowany właściwy organ winien dokonać wznowienia postępowania (art. 149 § 1 kpa), względnie odmowy wznowienia (art. 149 § 3 kpa). Wydanie decyzji odmawiającej wznowienia możliwe jest także wtedy, gdy: - podanie o wznowienie postępowania złoży jednostka nie będąca stroną w sprawie lub strona nie mająca zdolności do czynności prawnych, a działająca bez przedstawiciela ustawowego, - w podaniu o wznowieniu postępowania nie powołano żadnej z przyczyn wznowienia określonych w art. 145 § 1 kpa. Natomiast jeżeli istnieją jakiekolwiek wątpliwości w zakresie istnienia podstawy wznowienia wskazanej przez stronę i zachodzi potrzeba zbadania sprawy w tym zakresie, niezbędne jest wydanie postanowienia o wznowieniu postępowania. Przedmiotem postępowania w sprawie o wznowienie postępowania jest zgodnie z art. 149 § 2 kpa: - po pierwsze ustalenie, czy postępowanie, w którym zapadła decyzja ostateczna, było dotknięte jedną z wadliwości określonych w art. 145 § 1 kpa, - po drugie, przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego w celu rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej rozstrzygniętej decyzją ostateczną. Ustalenie, czy w danej sprawie występują podstawy wznowienia określone w art. 145 § 1 kpa może nastąpić wyłącznie w fazie postępowania rozpoznawczego, o czym stanowi expressis verbis art. 149 § 2 kpa. Przeprowadzenie tej fazy postępowania następuje na podstawie postanowienia o wznowieniu postępowania. Oznacza to, że ocena przyczyn wznowienia przed wydaniem postanowienia jest niedopuszczalna. Przesłanką odmowy wznowienia postępowania (art. 149 § 3 kpa) nie może być negatywny wynik ustaleń co do przyczyn wznowienia, natomiast może nią być żądanie wznowienia postępowania z przyczyny innej niż wymieniona enumeratywnie w art. 145 § 1 kpa. W przedmiotowej sprawie Starosta wydając decyzję o odmowie wznowienia postępowania, a następnie Wojewoda utrzymując ją w mocy nie rozpatrzył żądania wznowienia w tym aspekcie. W przypadku stwierdzenia braku przyczyn wznowienia, organ wydaje decyzję, w której odmawia uchylenia decyzji dotychczasowej (art. 151 § 1 pkt 1 kpa). Jak wyżej wskazano badanie sprawy wznowienia postępowania w zakresie określonym w art. 151 § 1 i 2 kpa może nastąpić dopiero po wydaniu postanowienia o wznowieniu postępowania (art. 149 § 1 i 2 kpa), to jest po ustaleniu, że podanie zostało wniesione przez stronę, z zachowaniem terminu z art. 148 kpa oraz została powołana co najmniej jedna z przyczyn wznowienia postępowania określona w art. 145 § 1 kpa. Należy podkreślić, iż na wstępnym etapie postępowania o wznowienie chodzi tylko o powołanie się na takie przyczyny (art. 145 § 1 kpa), a nie o ich zasadność. Badanie zasadności tych przyczyn odbywa się po wydaniu postanowienia o wznowieniu, czyli w postępowaniu co do przyczyn wznowienia (art. 149 § 2 kpa). W rozpoznawanej sprawie organy orzekające ocenę przyczyn wznowienia przeprowadziły przed wydaniem postanowienia o wznowieniu postępowania, a więc sprzecznie z art. 149 § 2 i 3 kpa. W konsekwencji stwierdzić należy, iż zaskarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja z dnia [...] r. zostały wydane z naruszeniem przepisów art. 149 § 1-3, 151 § 1 pkt 1 oraz 151 § 2 w zw. z art. 146 § 1 kpa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny , podstawie przepisu art. 145 ust. 1 lit c oraz art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji.