SA/Sz 1569/03

Dnia 23 lutego 2005r r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Makowska Sędziowie Sędzia WSA Barbara Gebel /spr./ Sędzia NSA Stefan Kłosowski Protokolant st. sekr. sąd. Krzysztof Chudy po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 lutego 2005r. sprawy ze skargi M. W., W. B., M. S., T. M. - S.C. "S." na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych o d d a l a skargę Postanowieniem z dnia [...] r. Komisja [...] zaopiniowała pozytywnie kwestię cofnięcia S. s. M. W., M. S., W. B. i T. M. zezwoleń na sprzedaż napojów [...] [...] przy ul.W.. W uzasadnieniu postanowienia powołano się na art.18 ust.6 pkt 2 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi. Komisja oparła swoją opinię na stanowisku Sztabu Policji Komendy Miejskiej Policji oraz negatywnej opinii Rady [...] co do działalności [...]. W złożonym zażaleniu skarżący podnieśli, iż Komisja wydała opinię w oparciu o stanowisko Sztabu Policji , z którego wynika, iż w ciągu [...] miesięcy odnotowano [...] zleconych i wykonanych interwencji, bez wyjaśnienia kto i w jakim celu interweniował. Skarżący uważają, iż są to jednostronne informacje, które nie mogą stanowić dowodu w sprawie. Zdaniem skarżących w aktach sprawy brak jest odpowiednich dowodów ( orzeczeń, wyroków ), które potwierdzałyby zakłócanie porządku w związku z funkcjonowaniem [...]. Skarżący poinformowali, też o zmianie nazwy [...]". Samorządowe Kolegium Odwoławcze po rozpatrzeniu zażalenia postanowieniem z dnia [...] r. numer [...] utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie. Kolegium uznało, że przedłożone dowody w pełni potwierdzają fakt dwukrotnego zakłócania porządku publicznego mającego związek ze sprzedażą napojów alkoholowych w [...]. W skardze na powyższe postanowienie skierowanej do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy przez M. W., M. S., W. B. i T. M., skarżący wnoszą o uchylenie zaskarżonego postanowienia i zarzucają naruszenie art.10, art.75-77 i art.79 Kpa. W uzasadnieniu skargi skarżący podtrzymują argumenty podnoszone wcześniej w zażaleniu, a także podnoszą, iż nie otrzymali protokołu z kontroli przeprowadzonej przez Komisję, co w sposób ewidentny narusza art.10 Kpa, nie uczestniczyli w rozmowach Policji z sąsiadami Klubu, co stanowi naruszenie art.79 Kpa. Skarżący znacznie usprawnili nadzór nad bezpieczeństwem w Klubie, a także zmodernizowali wejście do lokalu, co wyeliminowało przedostawanie się dźwięków na zewnątrz. Podkreślili, że uznanie pism Policji za dowody z dokumentów, w sytuacji gdy treść tych pism nie została oparta na żadnych dowodach, narusza art.76 Kpa. Podnoszą także, że w rejonie położenia Klubu funkcjonuje wiele sklepów i lokali, nie sposób więc ustalić, czy to klienci konkretnej placówki zakłócają spokój. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi. Kolegium szczegółowo ustosunkowało się do zarzutu skarżących dotyczącym ich udziału w prowadzonym postępowaniu i stwierdziło, że na każdym etapie postępowania skarżący mogli zapoznać się z zebranym materiałem dowodowym, mogli wnosić swoje uwagi i wyjaśnienia i z praw tych korzystali. Ponadto organ stwierdził, że rozmowy z sąsiadami nieruchomości, na której znajduje się przedmiotowy Klub, przeprowadzała Policja w trybie badania skarg lokatorów i nie był to dowód przeprowadzany na zlecenie organu w toku niniejszego postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Z dniem 1 stycznia 2004 r. utworzony został Wojewódzki Sąd Administracyjny . Sprawy, w których skargi zostały wniesione przed tą datą do Naczelnego Sądu Administracyjnego – Ośrodek Zamiejscowy i postępowanie nie zostało zakończone, na podstawie art.97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz.1271, Nr 240, poz.2052 ), podlegają rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz.1270 z 2004 r. Nr 162, poz.1692). Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Wojewódzki sąd administracyjny nie orzeka co do istoty sprawy w zakresie danego przypadku, stanowiącego przedmiot postępowania administracyjnego, lecz jedynie kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w tym postępowaniu z punktu widzenia zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego. W niniejszej sprawie Sąd nie dopatrzył się po stronie organów administracji publicznej naruszenia prawa, które mogłoby skutkować uchyleniem zaskarżonego postanowienia. Zgodnie z art.18 ust.7 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi ( Dz.U. z 2002 r. Nr 147, poz.1231 ), w przypadku postępowania administracyjnego w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych w sytuacji nieprzestrzegania zasad obrotu napojami lub powtarzającego się w miejscu sprzedaży lub najbliższej okolicy, zakłócania porządku publicznego w związku ze sprzedażą napojów alkoholowych przez daną placówkę, cofnięcie zezwolenia wymaga zasięgnięcia opinii gminnej komisji rozwiązywania problemów alkoholowych. Opinia ta wydawana jest w trybie art.106 Kpa. Współdziałanie, którego dotyczy art. 106 Kpa, podejmowane jest przed załatwieniem sprawy w drodze wydania decyzji. Organ współdziałający uczestniczy jedynie w czynnościach postępowania administracyjnego, biorąc udział w załatwieniu sprawy przez wyrażenie stanowiska w zakresie swej właściwości. Sąd nie znalazł podstaw do kwestionowania wyrażonej przez opiniujący organ oceny. Argumentacja, która legła u podstaw stanowiska organu, ma uzasadnienie w zebranym w sprawie materiale dowodowym. Stronom umożliwiono aktywny udział w sprawie na każdym etapie prowadzonego postępowania. Godzi się zauważyć, że opinia, o ile szczególny przepis prawa nie nadaje jej innego charakteru, jest tylko oceną grupy faktów przy użyciu ustawowych lub subiektywnych kryteriów opiniującego, która co do zasady nie wiąże organu ostatecznie rozstrzygającego sprawę co do meritum (tu w przedmiocie cofnięcia zezwoleń). Jest tylko jednym z elementów materiału dowodowego w sprawie administracyjnej, aczkolwiek jest to niewątpliwie element istotny dla końcowego rozstrzygnięcia. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz.1270 z późn.zm. ), orzekł jak w sentencji.